دههها تصور میشد حلقهها چیزی است که فقط سیارات غولپیکر دارند. این تصور در سال ۲۰۱۳ تغییر کرد، زمانی که یک جرم کوچک و تاریک که بین زحل و اورانوس در گردش است، از جلوی یک ستاره عبور کرد و دو بار در هر طرف رویداد اصلی چشمک زد و دو حلقه باریک را در اطراف جرمی به سختی ۲۵۰ کیلومتر عرض نشان داد. پابلو سانتوس-سانز، ستارهشناس موسسه اخترفیزیک آندالوسیا در گرانادا، اسپانیا، میگوید: «این یک غافلگیری بود.» از آن زمان، سوال این بوده است که این حلقهها از چه چیزی ساخته شدهاند و چقدر میتوانند دوام بیاورند.
در یک مطالعه اخیر، سانتوس-سانز و همکارانش از تلسکوپ فضایی جیمز وب برای تماشای دوباره همان جرم، که اکنون به عنوان Chariklo شناخته میشود، در حالی که از جلوی یک ستاره پسزمینه عبور میکرد، استفاده کردند. آنها دریافتند که یکی از حلقههای آن متراکمتر شده و حلقه دیگر تقریباً ناپدید شده است. ما دقیقاً نمیدانیم چرا.
سایه انداختن روی یک ستاره
تکنیک پشت این مشاهده ساده است. سانتوس-سانز میگوید: «ما پیشبینی میکنیم که چه زمانی یک جرم منظومه شمسی از جلوی یک ستاره عبور میکند.» نور ستاره برای لحظهای کمنور میشود و شکل این افت، اندازه، شکل و محیط جرمی که باعث آن شده است را نشان میدهد. او افزود: «این امر به ویژه برای اجرام کوچک و برای اجرام کوچک دوردست چالشبرانگیز است.»
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: