اندازه دور کمر می‌تواند خطرات سلامتی را که شاخص توده بدنی نادیده می‌گیرد، نشان دهد

اندازه‌گیری دور کمر ممکن است به اندازه روش‌های پیچیده‌تر برای تشخیص سطوح ناسالم چربی بدن موثر باشد. محققان همچنین دریافتند که شاخص توده بدنی (BMI) به تنهایی بسیاری از افراد چاق را از دست می‌دهد، که نشان می‌دهد اندازه دور کمر می‌تواند یک هشدار مهم باشد.

در مطالعه‌ای که در مجله Obesity منتشر شد، محققان داده‌های بیش از 400000 شرکت‌کننده را تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که افرادی که دور کمر بزرگتری دارند، حتی اگر BMI آنها در محدوده نرمال باشد، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت نوع 2 و سایر مشکلات سلامتی هستند.

«BMI یک ابزار مفید است، اما کامل نیست»، می‌گوید دکتر آماندا کراس، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشگاه نورث‌وستین. «این وزن و قد را در نظر می‌گیرد، اما ترکیب بدن را در نظر نمی‌گیرد. اندازه دور کمر یک شاخص بهتر از چربی شکمی است، که با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن مرتبط است.»

محققان دریافتند که افرادی که دور کمر آنها بیش از 88 سانتی‌متر (35 اینچ) برای زنان و بیش از 102 سانتی‌متر (40 اینچ) برای مردان باشد، در معرض خطر بیشتری هستند. آنها همچنین دریافتند که BMI به تنهایی بسیاری از افراد چاق را از دست می‌دهد. به عنوان مثال، حدود 20 درصد از افرادی که BMI آنها در محدوده نرمال بود، دور کمر بزرگی داشتند.

«این نشان می‌دهد که BMI به تنهایی برای ارزیابی خطر سلامتی کافی نیست»، می‌گوید کراس. «اندازه دور کمر می‌تواند یک هشدار مهم باشد، به خصوص برای افرادی که BMI آنها در محدوده نرمال است.»

محققان توصیه می‌کنند که افراد به طور منظم دور کمر خود را اندازه‌گیری کنند و در صورت لزوم، تغییراتی در سبک زندگی خود ایجاد کنند. این تغییرات می‌تواند شامل کاهش وزن، ورزش منظم و پیروی از یک رژیم غذایی سالم باشد.