عصرایران- درد مچ دست هنگام تایپ کردن، استفاده از تلفن همراه یا انجام حرکات تکراری ممکن است ناشی از فشار بیش از حد بر تاندون ها باشد. تاندون ها بافت های فیبری محکمی هستند که عضلات را به استخوان ها متصل می کنند و حرکت مچ، دست و انگشتان را امکان پذیر می سازند.
تاندونیت به التهاب تاندون گفته می شود، هرچند در بسیاری از مشکلات ناشی از استفاده بیش از حد، تغییرات تاندون و درد ممکن است بدون التهاب قابل توجه رخ دهند. تشخیص علت درد اهمیت دارد؛ زیرا مشکلاتی مانند سندرم تونل کارپال، آرتروز و آسیب رباط ها نیز می توانند علائم مشابهی ایجاد کنند.
درد شایع ترین علامت این عارضه است. درد ممکن است هنگام حرکت دادن مچ، گرفتن اشیا، بلند کردن وسایل یا انجام فعالیت های تکراری تشدید شود. محل درد به تاندون درگیر بستگی دارد و ممکن است در سمت شست، پشت مچ یا بخش های دیگر احساس شود.
حساسیت به لمس، تورم موضعی، کاهش توانایی حرکت و ضعف هنگام گرفتن اشیا نیز از علائم احتمالی هستند. گاهی فرد هنگام حرکت مچ صدای ساییدگی یا احساس اصطکاک را تجربه می کند.
قرمزی و گرمای قابل توجه، به ویژه اگر با تورم سریع، درد شدید یا تب همراه باشد، نباید صرفا به تاندونیت نسبت داده شود؛ این علائم ممکن است به بررسی فوری برای رد عفونت یا آسیب جدی نیاز داشته باشند.
حرکات تکراری و افزایش ناگهانی فشار بر تاندون از عوامل مهم بروز این مشکل هستند. تایپ طولانی مدت، استفاده مکرر از ماوس، بازی های ویدئویی، نوشتن، کارهای دستی و برخی ورزش ها می توانند فشار واردشده بر تاندون های مچ دست را افزایش دهند.
زمین خوردن، ضربه مستقیم یا بلند کردن ناگهانی یک وسیله سنگین نیز ممکن است باعث آسیب تاندون شود. افزایش سن و برخی بیماری ها، از جمله دیابت، می توانند در خطر مشکلات تاندونی نقش داشته باشند.
با این حال، صرف استفاده زیاد از تلفن همراه یا رایانه به معنای ابتلا به تاندونیت نیست. نوع حرکت، مدت فعالیت، شدت فشار و فرصت کافی برای استراحت و بازیابی بافت ها نیز اهمیت دارند.
در موارد خفیف، کاهش موقت فعالیت هایی که درد را تشدید می کنند می تواند به بهبود علائم کمک کند. لازم نیست دست برای مدت طولانی کاملا بی حرکت بماند؛ بهتر است فشار روی تاندون کاهش یابد و حرکت های ملایم و بدون درد، متناسب با شرایط فرد، حفظ شوند.
قرار دادن کیسه یخ پیچیده شده در پارچه روی محل درد به مدت 15 تا 20 دقیقه ممکن است به کاهش درد و تورم کمک کند. یخ را مستقیما روی پوست قرار ندهید.
آتل یا بریس مچ دست در برخی موارد می تواند فشار واردشده بر تاندون را کاهش دهد. با این حال، نوع آتل و مدت استفاده باید متناسب با محل و علت درد باشد؛ استفاده طولانی مدت و غیرضروری از بی حرکتی ممکن است به خشکی و ضعف دست منجر شود.
داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی نیز ممکن است درد را کاهش دهند، اما برای همه افراد مناسب نیستند. این داروها می توانند برای مبتلایان به بیماری کلیوی، زخم معده، برخی بیماری های قلبی یا افرادی که داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنند، خطرهایی داشته باشند. پیش از مصرف، به ویژه در صورت داشتن بیماری زمینه ای یا مصرف داروهای دیگر، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
اگر درد با مراقبت های اولیه برطرف نشود، پزشک با بررسی محل درد، دامنه حرکت و سابقه فعالیت های فرد، علت احتمالی را مشخص می کند. در صورت نیاز، تصویربرداری نیز برای بررسی آسیب های دیگر انجام می شود.
فیزیوتراپی و تمرینات تدریجی برای بازیابی حرکت و قدرت دست ممکن است بخشی از درمان باشند. کاردرمانی نیز می تواند به اصلاح شیوه انجام فعالیت های روزانه و کاهش فشار بر مچ کمک کند.
در برخی موارد، پزشک دارو یا درمان های دیگری را توصیه می کند. تزریق کورتون برای همه انواع درد تاندونی مناسب نیست و بسته به تاندون درگیر، ممکن است خطر تضعیف تاندون یا پارگی آن را افزایش دهد. جراحی نیز معمولا زمانی بررسی می شود که آسیب مشخصی وجود داشته باشد یا درمان های غیرجراحی مناسب نتیجه کافی نداشته باشند.
هنگام کار با رایانه، مچ دست را تا حد امکان در وضعیت طبیعی و بدون خم شدن زیاد نگه دارید. ارتفاع صندلی و صفحه کلید را طوری تنظیم کنید که شانه ها و دست ها تحت فشار نباشند.
در فعالیت های تکراری، استراحت های کوتاه و منظم در نظر بگیرید و در صورت امکان، نوع حرکت یا ابزار مورد استفاده را تغییر دهید. افزایش تدریجی شدت تمرینات ورزشی و پرهیز از وارد کردن فشار ناگهانی به دست نیز می تواند احتمال آسیب را کاهش دهد.
اگر درد مچ دست شدید است، پس از ضربه ایجاد شده، با بی حسی یا ضعف جدید همراه است یا با وجود کاهش فشار طی چند روز رو به بهبود نمی رود، ارزیابی پزشکی ضروری است. در صورت تغییر شکل مچ، تورم شدید یا سرد و رنگ پریده شدن دست، باید فورا به مرکز درمانی مراجعه کرد.
این مطلب جنبه اطلاع رسانی دارد و جایگزین تشخیص و توصیه درمانی پزشک نیست.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: