پژوهشهای جدید نشان میدهد که مسدود کردن ناقل گلیسین موسوم به SLC6A20 میتواند سیگنالدهی حیاتی مغز را بازیابی کرده و رفتارهای اجتماعی، ارتباطی و تکراری را در مدلهای موش مرتبط با اوتیسم بهبود بخشد.
این یافتهها که در مدلهای حیوانی به دست آمده، نشان میدهد که درمان مذکور در ارگانوئیدهای مغزی انسانی نیز عملکرد موفقی داشته است. نکته حائز اهمیت این پژوهش، مشاهده اثرات پایدار این درمان در موشهای بالغ است؛ موضوعی که این فرضیه را تقویت میکند که مغز ممکن است در مراحل بعدی زندگی، بیش از آنچه پیشتر تصور میشد، قابلیت درمان و تغییر داشته باشد.
این دستاورد علمی میتواند دریچههای تازهای را برای توسعه روشهای درمانی نوین در حوزه اختلالات طیف اوتیسم بگشاید، چرا که نشان میدهد حتی در سنین بالاتر نیز میتوان با مداخلات هدفمند، برخی از عملکردهای مغزی را بهبود بخشید.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: