گرمایش جهانی منجر به وقوع هوای بسیار گرمتر شده است و شاید هیچ پیامد دیگری از تغییرات اقلیمی به این اندازه مشهود نباشد. با این حال، تغییر در نحوه تحلیل این معضل میتواند به دانشمندان کمک کند تا با نگاهی متفاوت به آن بنگرند؛ رویکردی که ممکن است نتایج غافلگیرکنندهای به همراه داشته باشد.
به طور معمول، مطالعات مربوط به گرمای شدید از ترکیبی از حداقل، حداکثر و میانگین دمای روزانه استفاده میکنند. گاهی اوقات، این پژوهشها بر موجهای گرمای چندروزه با استفاده از این شاخصها تمرکز دارند، چرا که ناراحتی و اثرات نامطلوب سلامت در رویدادهای طولانیمدت افزایش مییابد. در این تحلیلها، آستانههای متفاوتی برای تعریف گرمای شدید وجود دارد که یا بر اساس آمارهای گذشته و یا بر پایه محدودیتهای فیزیولوژیک بدن انسان تعیین میشوند.
یک مطالعه جدید به سرپرستی ویلین لیائو و شوانزونگ ژانگ از دانشگاه سان یات-سن، تلاش کرده است تا گرمای شدید را به سطح ساعتی تفکیک کند که این کار جزئیات جالب و دقیقی را آشکار میسازد.
تحقیقات پیشین اغلب بر میانگینهای روزانه تکیه داشتند که ممکن است نوسانات شدید دمایی در طول یک شبانهروز را پنهان کند. با بررسی دقیقتر ساعات اوج گرما، مشخص میشود که بسیاری از مناطق جهان با تعداد ساعات بسیار بیشتری از گرمای طاقتفرسا مواجه خواهند بود که در مدلهای سنتی به درستی دیده نمیشد.
این پژوهشگران با مدلسازی دقیق تغییرات اقلیمی نشان دادند که اگر روند فعلی گرمایش ادامه یابد، تعداد ساعات داغ تابستانی در دهههای آینده میتواند تا سه برابر افزایش یابد. این یافتهها اهمیت بازنگری در سیاستهای سازگاری با تغییرات اقلیمی و آمادگی برای مقابله با موجهای گرمایی که نه تنها روزها، بلکه ساعات بیشتری از شبانهروز را در بر میگیرند، بیش از پیش نمایان میکند.
این رویکرد ساعتی به دانشمندان اجازه میدهد تا اثرات دقیقتری از گرمای شدید بر زیرساختهای شهری، مصرف انرژی و سلامت عمومی را ارزیابی کنند. در حالی که گرمای روزانه ممکن است در برخی مناطق قابل تحمل به نظر برسد، تداوم آن در ساعات شب میتواند توانایی بدن انسان برای بازیابی و خنک شدن را مختل کند که این موضوع خود یک چالش جدی برای سلامت عمومی در آینده نزدیک محسوب میشود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: