به گزارش ایلنا، جذابیت نیروگاه خورشیدی دیگر صرفاً فروش برق به شبکه نیست؛ بلکه «کاهش خرید از شبکه» و «تأمین امنیت انرژی در محل مصرف» اولویت یافته است. برای مثال، صنایع انرژیبر نظیر کارخانههای سیمان در پاکستان، اکنون با استفاده از ظرفیتهای خورشیدی، هزینههای برق خود را تا ۴۰ درصد کاهش دادهاند.
آفریقا در سال ۲۰۲۶ در مسیر نصب ۱۷ گیگاوات ظرفیت خورشیدی است که بخش بزرگی از آن به سامانههای توزیعشده اختصاص دارد. در استرالیا نیز ظرفیت خورشیدی پشتبامی به ۲۸.۳ گیگاوات رسیده که از تولید نیروگاههای زغالسنگسوز این کشور پیشی گرفته است.
سقوط قیمت پنل، الزاماً به معنی کاهش هزینه نهایی برق خورشیدی نیست، بلکه رقابت را به سمت «زنجیره ارزش» شامل اینورترها، باتریها و سیستمهای مدیریت انرژی (EMS) منتقل کرده است. این روند، شبکه برق را از مدل «تولید متمرکز و یکطرفه» به سمت مدل «تولید پراکنده و دوطرفه» سوق میدهد.
تحول فعلی نشان میدهد که آینده صنعت برق:
ترکیبی از «پنل ارزان + باتری + شبکه هوشمند + مدیریت تقاضا» است.
گسترش سریع خورشیدی پشتبامی همزمان یک چالش جدید برای مدیریت شبکه ایجاد میکند؛ چرا که تولید پراکنده در ساعات اوج تابش، مستلزم هوشمندسازی زیرساختهای توزیع است. از دیدگاه راهبردی، همانطور که پیشتر در نشستهای تخصصی تأکید شد، توسعه زیرساختهای «هوشمند» و استقرار سامانه EMS در شرکتهای توزیع برق کشور، ضرورتی اجتنابناپذیر برای مدیریت این جریان نوظهور و افزایش تابآوری شبکه است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: