بر اساس دادههای شرکت آب و فاضلاب استان تهران، سرانه مصرف آب در تهران از حدود ۲۵۰ لیتر در سال ۱۴۰۳ به حدود ۱۸۰ لیتر در سال ۱۴۰۵ رسیده و پیک (دوره اوج) مصرف روزانه آب تهران از ۴ میلیون و ۵۰ هزار مترمکعب در سال ۱۴۰۳ به حدود ۳ میلیون و ۴۵۰ هزار مترمکعب در تابستان ۱۴۰۵ کاهش یافته است. از سوی دیگر سهم مشترکان خوشمصرف از ۲۹ درصد در ابتدای سال ۱۴۰۳ به ۵۰ درصد در تابستان ۱۴۰۵ رسیده و سهم مشترکان پرمصرف از ۶۵ درصد کل مشترکان به کمتر از ۴۷ درصد کاهش یافته است.
این تغییر بزرگ محصول مشترک مدیریت صحیح و خواست عمومی برای اصلاح فرهنگ مصرف آب در تهران است که بتدریج در فرهنگ عمومی نهادینه میشود.
بررسیهای کارشناسی نشان میدهد استفاده از تجهیزات کاهنده فشار آب میتواند در برخی مصارف، تا حدود ۳۰ درصد از حجم مصرف آب بکاهد. همین تجهیزات موفق شد میزان مصرف آب در تهران را به نحو قابل ملاحظهای کاهش دهد. در بعد فرهنگی هم تغییر رفتار مصرفکنندگان هنگام استحمام، شستوشو، آبیاری، استفاده از کولر آبی و سایر مصارف روزمره، تأثیر چشمگیری در کاهش فشار به منابع آبی تهران داشته است.
با این وجود نهادینگی این فرهنگ و کاهش مداوم مصرف آب زمانی به یک دستاورد پایدار تبدیل میشود که از یک اقدام مقطعی در شرایط تنش آبی، به یک عادت روزمره در زندگی مردم تبدیل شود.
برای دستیابی به این هدف، باید به شهروندان نشان داد چرا کاهش مصرف اهمیت دارد، هر رفتاری چه اثری در مصرف کلان یک شهر ایجاد میکند و چگونه میتوان بدون کاهش کیفیت زندگی، مصرف آب را مدیریت کرد.
برگزاری مداوم پویشهای عمومی در فضای حقیقی و مجازی و برنامههای آموزشی، فرهنگی و رسانهای متعدد با محور مدیریت مصرف آب در بین دانشآموزان، دانشجویان، خانوادهها، کسبه، کارکنان ادارات و حتی افراد صاحب نفوذ اجتماعی و اقتصادی می تواند به پایداری این فرهنگ کمک کند.
این الگوی مدیریتی، زمانی اهمیت مضاعف مییابد که بدانیم در آغاز سال آبی جدید (اول مهر امسال) حدود ۷۵ درصد حجم مخازن سدهای تهران خالی از آب بوده است و با گذشت ۵۲ روز همچنان ۲۰۰ میلیون متر مکعب با شرایط مطلوب فاصله دارد.
درعینحال، وضعیت ذخیره آب در سدها یکسان نیست. در حالی که سدهای امیرکبیر، طالقان و لتیان به دلیل بارشهای اخیر شرایط مناسبتری پیدا کردهاند، سدهای ماملو و لار همچنان با ذخایر حداقلی مواجهاند. این مساله ایجاب میکند تا همه مردم تهران و جمعیت شناور روزانه در پایتخت برنامه مدیریت مصرف آب را جدی بگیرند و به نهادینگی این فرهنگ کمک کنند.
تغییر الگوی مصرف زمانی ارزشمند است که از یک واکنش موقت به شرایط خشکسالی، به بخشی از فرهنگ مصرف شهروندان تبدیل شود. آنچه امروز در اعداد و شاخصهای مصرف آب تهران دیده میشود، میتواند نشانهای از آغاز این تغییر باشد؛ اما ماندگار شدن آن، به استمرار آموزش، فرهنگسازی و همراهی شهروندان نیاز دارد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: