اصغر شرفی مربی اسبق تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین در گفتوگو با خبرورزشی، پیرامون حذف تیم فوتبال زیر ۲۳ سال ایران اظهاراتی را مطرح کرد.
اگر درباره تیم فوتبال امید ایران سوال میکنید من باید اول از شما یک سوال بپرسم. آیا حال تیم ملی فوتبال بزرگسالان ما خوب است؟ وقتی وضعیت تیم ملی فوتبال بزرگسالان را که به تازگی در جام جهانی آن نتایج را گرفت و نتوانست در جمع ۳۲ تیم برتر قرار بگیرد مشخص میشود که همان بازیکنان از همین تیم امید به تیم بزرگسال راه پیدا کردهاند. پس نتیجه میگیریم وقتی تیم بزرگسال ما خوب نیست یعنی تیم زیر ۲۳ سال ما عملاً تیم ضعیفی است.
به اعتقاد من بهتر است به جای این مربیانی که در این سالها برای هدایت تیم امید انتخاب شدند از کشورهایی مثل چین و ژاپن مربی بیاوریم. لازم نیست برویم سراغ اروپاییها و یا آمریکا و از آنجا مربی بیاوریم، همین کشورهایی مثل چین و ژاپن خوب هستند چون شاهد هستیم کشورهایشان به لحاظ فوتبالی پیشرفت کردهاند.
متاسفانه نه تنها فوتبال بلکه ما داریم در همه ورزشها روز به روز از آسیا عقبتر میافتیم. نگاهی به جدول توزیع مدالهای بازیهای آسیایی ناگویا مشخص میکند ما در ورزش در جهت مخالف آب در حال حرکت هستیم. همه پیشرفت میکنند، ما فقط نشستهایم و دیگران را نگاه میکنیم تا حسرت بخوریم.
در این باره بخوانید:فرغانه؛ اولین آزمون قلعهنویی بعد از جام جهانی
وقتی سرمربی تیم فوتبال زیر ۲۳ سال ما میگوید ما تدارکات خوبی نداشتیم باید به این آقا گفت خب کسی هم تو را مجبور نکرده بود در این شرایط سرمربیگری را ادامه بدهی. آقای عبدی! اگر تیمت خوب تدارک ندیده با تیم نرو! متاسفانه آنهایی که برای هدایت تیم امید انتخاب میشوند به بهانه یک دورهمی دسته جمعی و چند سفر به این طرف و آن طرف، دلشان نمیآید این فرصت را از دست بدهند وگرنه به این فکر نمیکنند که چندین دهه است که تیم امید ایران نتوانسته در بازیهای آسیایی هیچ عنوانی کسب کند و آخرین عنوانش در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ تهران همراه با فرانک اوفارل بود. ۵۴ سال پیش!
باعث تاسف است که تدارکات تیم فوتبال زیر ۲۳ سال ایران در سطح روستاهاست نه در سطح آسیا. آقایان فدراسیوننشین یک سری برنامهها برای خودشان ردیف میکنند و برای رفع تکلیف چند اردوی به درد نخور هم تدارک میبینند و بعد توقع دارند تیم در مرحله پایانی مسابقات نتیجه بگیرد.
اینکه آیا بازیکنان در کسب این نتایج مقصر هستند یا نه؛ من میگویم بله! آنها هم مقصر هستند اما مقصر اصلی فرمانده آنهاست. در چنین شرایطی نقش فرماندهی را سرمربی و رئیس فدراسیون بازی میکنند. بازیکن فوتبال جوان است و اگر خوب هدایت شود میتواند نتیجه خوبی هم برای تیم بگیرد. نمونهاش سهراب بختیاریزاده در همین استقلال که البته او هم چندین بار پاداشش را با کنار گذاشته شدن از استقلال گرفته است.
درباره حضور دوباره قلعهنویی در راس کادر فنی تیم ملی هم باید به او آفرین گفت. باریکلا به قلعهنویی که حداقل عقلش میرسد و پول خوبی از این فدراسیون میگیرد. شنیدم برای ادامه همکاری با فدراسیون هم دوباره مبلغ قابل توجهی خواسته. ماها بلد نبودیم و سرمان کلاه رفت. قلعهنویی زرنگ است و در رابطه با گرفتن حق و حقوقش جایی نمیخوابد که زیرش آب برود.
برگزاری بازی با ازبکستان و روسیه صرفاً یک انجام وظیفه است تا آقایان در فدراسیون بگویند ما در فیفادی تدارک دو بازی دوستانه را دیدیم و همه اینها را هم به پای قلعهنویی مینویسند. به پای او مینویسند تا فردا روزی اگر تیم نتیجه نگرفت فدراسیون بگوید ما وظیفهمان را انجام دادیم. به طور کلی وضعیت ایران در شرایط فعلی همین است و بعید به نظر میرسد اوضاع بهتر از این بشود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: