شرایط پرسپولیس در ۷ هفته آغازین فصل جدید رقابتهای لیگ برتر خوب جلو رفته و به همین خاطر مرتضی فنونیزاده مدافع اسبق این تیم معتقد است شاگردان مهدی تارتار در هر دو جام مدعی قهرمانی هستند.
پیرامون وضعیت پرسپولیس و البته برخی حواشی تیم ملی با مرتضی فنونیزاده گپ زدیم که در ادامه می خوانید:
مهدی فنونیزاده در این فوتبال نه به پول آنچنانی رسید و نه جایی استخدام شد. من خودم هیچ چیزی از باشگاه استقلال نمیخواهم و باور کنید برادرم هم انتظاری ندارد جز اینکه این باشگاه زمینه برای پرداخت هزینه گزاف جراحی او را فراهم کند تا مهدی بتواند دوباره به راحتی راه برود. البته آقای تاجرنیا به ما قول مساعد داده و گفت چند روز فرصت بدهید تا شرایط هیئت مدیره کاملاً ردیف شود. من روی حرف او حساب باز کردهام و فعلاً اساس را بر پایه خوش قولی مدیر عامل محترم استقلال گذاشتهام اما با توجه به اینکه سلامتی برادرم از اهمیت خیلی زیادی برایم برخوردار است، اگر ببینم باشگاه استقلال به هر دلیلی وارد عمل نمیشود، از اعتبار خودم استفاده کرده و مهدی فنونیزاده بازیکنی که با استقلال قهرمان ایران و آسیا شده را نزد آقای حدادی مدیرعامل محترم باشگاه پرسپولیس میبرم و از او درخواست خواهم کرد تا زمینه برای تامین هزینه عمل جراحی این ملیپوش اسبق را فراهم کند! شاید برای شما عجیب باشد ولی باور کنید اگر لازم باشد برای برادرم این کار را خواهم کرد و مطمئن هستم که آقای حدادی هم روی مرتضی فنونیزاده را زمین نمیزند چون با معرفت است.
ما پیشکسوتان دهه ۶۰ پرسپولیس هیچکس را در فدراسیون نداریم تا کمک مان کند. خدا پدر سعید شیرینی را بیامرزد که شرایط برای کمک به چهرههای قدیمی پرسپولیس را فراهم و روند مطلوبی را ایجاد کرده است. باور کنید چند وقت قبل یک لیست ۲۵ نفره از پیشکسوتان دهه ۶۰ پرسپولیس گردآوری کردم و متاسفانه به این نتیجه رسیدم که ۱۵ نفر از اعضای حاضر در لیست مذکور مشکلات مالی دارند. به لطف شیرینی و آقای حدادی قرار شد صندوقی راه اندازی شود که یک درصد از قرارداد تمام بازیکنان کنونی پرسپولیس داخل آن ریخته شود. با همین پول، حالا داریم به تعدادی از چهرههای قدیمی و آبرومند پرسپولیس حقوق میدهیم. آقای بهروز سلطانی و من مسئول پیگیری این ماجرا بودیم ولی فکر میکنم علی پروین اصلاً در جریان نبود!
همچنان به علی پروین احترام میگذارم و او را استاد مسلم خودم میدانم اما ای کاش کارهایی که امیر قلعه نویی در حق پیشکسوتان استقلال انجام داد، توسط علی آقا نیز برای چهرههای قدیمی پرسپولیس به ویژه پیشکسوتان دهه ۶۰ انجام میشد. من با سند و مدرک به شما میگویم ۱۷ مربی در عرصههای مختلف ملی و باشگاهی که سابقه استقلالی دارند، توسط امیر قلعه نویی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم روی نیمکت تیمهای مختلف ملی و باشگاهی نشستهاند. این حرفی که میزنم اصلاً توهین به امیر نیست و اتفاقاً او را در این رابطه تحسین میکنم چون دست رفقایش را گرفته و میدانم که با همین کار مشکلات مالی چند نفر از این دوستان را مرتفع کرده است. کار امیر در این عرصه انصافاً خوب بوده اما در نقطه مقابل، چهرههای بزرگ پرسپولیس همه خانه نشین هستند. از ناصر محمدخانی و محمد پنجعلی بگیرید تا مجتبی محرمی و... فقط همین قدر به شما بگویم قصر نشینان پرسپولیس که ۱۰۰۰ میلیارد تومان قیمت خانه آنهاست، اصلاً به فکر ما پیشکسوتان نیستند. البته مرتضی فنونیزاده شکر خدا حقوق بازنشستگی داشته و به خاطر دل پاکی که دارد، لنگ نمانده ولی نگران بعضی از دوستان خودم هستم که میدانم واقعاً مشکل دارند.
امیر قلعه نویی در عرصه مربیگری باشگاهی کارنامه نسبتاً موفقی داشته و اگر بخواهم از ۱۰۰ به او نمره بدهم، میتوانم عدد ۵۵ را برایش در نظر بگیرم اما به شما بگویم امیر در دهه ۶۰ اگر به پرسپولیس میآمد، باور کنید حتی ۳ دقیقه هم مجال حضور در میدان پیدا نمیکرد چون آنقدر هافبکهای گردن کلفت داشتیم که به او بازی نمیرسید. در سال ۶۷ علی پروین سفارش او را به منصور پورحیدری کرد و گفت این بازیکن که در شاهین توپ زده، توانمند است و زیر نظرش بگیر چون به دردتان میخورد. پورحیدری هم همین کار را کرد و امیر قلعه نویی استقلالی شد. البته انصافاً خودش هم استعداد داشت و توانست در استقلال پله پله بالا برود. او در دوره نوجوانی و جوانی فقیر بود اما خوشبختانه حالا کاملاً دستش به دهانش میرسد و دستگیر برخی رفقایش هم شده که ارزشمند است.
این موارد را گفتم تا بگویم با امیر قلعه نویی هیچ مشکل شخصی ندارم اما معتقدم او در حد سرمربیگری تیم ملی نیست. حداقل اینکه من به عنوان یک ملی پوش اسبق او را در حد سرمربیگری تیم ملی ایران نمیدانم. ایشان دو بار در جام ملتهای آسیا با تیم ایران ناموفق بود و در جام جهانی ۴۸ تیمی هم موفق به صعود نشد. اگر امیر در ژاپن کار میکرد، تا الان به خاطر کارنامه ملی خود باید هزار دفعه از مردم کشورش عذرخواهی کرده بود!
بحثی که میکنم پیرامون امور فنی است و نگاه شخصی ندارم. واقعا مگر قحط الرجال آمده که امیر قلعه نویی همواره سرمربی تیم ملی باشد؟ یعنی بزرگانی مثل آقای بیژن ذوالفقار نسب، ابراهیم قاسمپور و حسین فرکی نمیتوانند هدایت تیم ملی را بر عهده بگیرند؟ سرمربی کنونی تیم ملی ایران چند سال هدایت گل گهر سیرجان را بر عهده داشت اما نه تنها با این تیم جام نگرفت بلکه حتی موفق به کسب سهمیه آسیایی هم نشد. او بعد از جام جهانی باید خودش از تیم ملی میرفت اما ماند و فدراسیون فوتبال فرصت حضور در سومین جام ملتها را هم برایش فراهم کرد!
طی سالهای ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۲ که برای پرسپولیس بازی کردم، موفق به کسب ۱۳ جام شدم و هیچکس نمیتواند قدرت استقلال و پرسپولیس دهه ۶۰ را کتمان کند. با پرسپولیس جامهای متعددی گرفتهایم اما حق هواداران است که همچنان تشنه موفقیت باشند. پرسپولیس تارتار الان من را به یاد همان تیم خوب دهه ۶۰ میاندازد و معتقدم این تیم هم در لیگ و هم در جام حذفی امسال قهرمان خواهد شد.
اختلاف ایجاد شده میان بهروز سلطانی و وحید قلیچ اصلاً قشنگ نیست و باعث ناراحتی هواداران پرسپولیس میشود. هر دوی این عزیزان بزرگترهای من هستند و برای پرسپولیس فوق العاده زحمت کشیدهاند. وحید قلیچ یک بار در پرسپولیس چهار دندانش را از دست داد و بهروز سلطانی نیز به خاطر کمک به تیم ما، شبانه از آلمان به ایران بازگشت. امیدوارم هر دو عزیز خویشتنداری کنند و دیگر شاهد وقوع چنین اتفاقاتی نباشیم.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: