خداحافظی لیونل مسی از تیم ملی آرژانتین صحنههای فراموشنشدنی زیادی را رقم زد و پیامهای احساسی بسیاری از سوی بازیکنان و اهالی فوتبال به همراه داشت. یکی از ویژهترین پیامها را انسو فرناندس منتشر کرد؛ هافبک آرژانتینی در نامهاش از کاپیتان تیم ملی به خاطر تأثیری که بر زندگی او، چه داخل زمین و چه خارج از آن، گذاشته بود، تشکر کرد.
داستان انسو و مسی خیلی پیش از آنکه در یک رختکن کنار هم قرار بگیرند آغاز شده بود. در سال ۲۰۱۶، زمانی که مسی پس از شکست آرژانتین مقابل شیلی در فینال کوپا آمریکا سنتناریو از بازیهای ملی خداحافظی کرد، انسو فرناندس ۱۵ ساله پیامی برای او فرستاد و از او خواست تصمیمش را تغییر دهد. یک دهه بعد، همان نوجوانی که رویای بازی در کنار قهرمان دوران کودکیاش را داشت، توانست به عنوان همتیمی و قهرمان جهان، از او خداحافظی کند.
به گزارش اینفوبائه، فرناندس در نامهاش به یاد آورد که در دوران نوجوانی، سن خودش و مسی را حساب میکرد تا تصور کند آیا روزی این امکان وجود دارد که هر دو برای تیم ملی آرژانتین در کنار یکدیگر بازی کنند.
نامه فرناندس تنها به دستاوردهای ورزشی مسی اختصاص نداشت و شخصیت او خارج از زمین را نیز مورد تمجید قرار داد. انسو تأکید کرد از همان زمانی که به تیم ملی آرژانتین دعوت شد، مسی با گرمی از او استقبال کرد و همیشه با توصیهها، گفتوگوها و رفتارهای حمایتیاش به او آرامش میداد. این رابطه در نهایت به تجربهای تبدیل شد که فراتر از تمام تصورهای فرناندس بود؛ آنها در اردوهای تیم ملی کنار یکدیگر بودند، لحظات دشوار را پشت سر گذاشتند، شادی کردند و در نهایت قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را جشن گرفتند.
فرناندس در یکی از احساسیترین بخشهای پیام خداحافظیاش نوشت: «چهقدر خوششانس بودم، لئو.»
هافبک آرژانتینی همچنین اعتراف کرد که بازگشت به اردوی تیم ملی بدون دیدن مسی با پیراهن شماره ۱۰، برایش بسیار دشوار خواهد بود.

احساسات فرناندس در ورزشگاه مونومنتال نیز کاملاً مشهود بود؛ جایی که آرژانتین در آخرین بازی ملی مسی، با نتیجه ۳ بر صفر بنین را شکست داد. در جریان سخنرانی خداحافظی مسی برای هواداران، دوربینها فرناندس را در حالی نشان دادند که بهشدت تحت تأثیر قرار گرفته و اشک میریخت. به گزارش تیوایسی اسپورتس، فرناندس پس از ترک ورزشگاه گفت روزی پر از احساسات متفاوت را پشت سر گذاشته و ابراز امیدواری کرد که مسی از این شب ویژه لذت برده باشد.
این پایان ایدهآلی برای داستانی فوقالعاده بود؛ پسری که روزی از قهرمان دوران کودکیاش میخواست تیم ملی را ترک نکند، در نهایت در کنار او جام جهانی را بالای سر برد و با نامهای احساسی از بازیکنی خداحافظی کرد که الهامبخش او بود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: