تهیه کننده فیلم «خطوط ببر» در پشتیبانی از یک درام تایوانی درباره بلوغ در بازار پروژه آسیایی بوسان

داستان در روستاهای تایوان از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ اتفاق می‌افتد و درباره‌ی یک پسر ۱۰ ساله به نام ون و عموی او، آ-تسیک، که از یکدیگر جدا نشدنی هستند، در خانه‌ای پرآشوب که پدربزرگ ون یک قمارخانه غیرقانونی را در طبقه پایین اداره می‌کند، روایت می‌شود. با ورود ون به دوران نوجوانی، علاقه او تبدیل به خجالت می‌شود، در حالی که تلاش‌های خانواده برای کنترل رفتار و جنسیت آ-تسیک نشان می‌دهد که او هیچ اختیاری در زندگی خود ندارد. با بازسازی کشور پس از یک زلزله و اولین انتقال دموکراتیک قدرت، ون شروع به تصور یک زندگی فراتر از شهر خود می‌کند. وقتی برای تحصیل به شهر می‌رود، آ-تسیک در خانه می‌ماند.

این داستان خود یِن است. او ۱۸ سال با عموی خود زندگی کرد، رابطه‌ای که از صمیمیت کودکی تا شرم نوجوانی و سپس ترک یِن برای آینده‌ای بهتر در حالی که عموی او تغییر نکرده بود، سپری شد. یِن زندگی خود را از فیلم‌های کوتاهش دور نگه داشت، زیرا در آن زمان مطمئن نبود که بتواند صداقت را از تجمل جدا کند. او می‌گوید: «ساختن آن فیلم‌های کوتاه و گذشت زمان از آن، به من فاصله کافی داده تا او را نه تنها به‌عنوان یک خویشاوند یا به‌عنوان یک ماده برای یک فیلم، بلکه به‌عنوان یک شخص ببینم. اکنون فکر می‌کنم آماده هستم.»

همانطور که تایوان در آستانه‌ی هزاره‌ی جدید پیش می‌رود، اشتیاق آن برای پیشرفت پسر را پیش می‌برد، یِن می‌گوید، در حالی که عمو هیچ گزینه‌ای برای آن ندارد. او می‌گوید: «امیدوارم این فیلم ما را به فکر بیندازد که چه کسی را پشت سر می‌گذاریم و چه چیزی را نادیده می‌گیریم وقتی پیشرفت معیار ارزشمندی یک شخص می‌شود.»

یِن همچنین می‌خواهد مخاطبان با آ-تسیک و افرادی مانند او به‌عنوان همتایان خود ملاقات کنند. او می‌گوید: «او مهربان، خنده‌رو، سرسخت و دشوار است. او تمایلات جنسی دارد، عاشق می‌شود، اشتباه می‌کند و می‌تواند به مردم آسیب برساند.» او می‌گوید: «جامعه عموی من را «غیرعادی» نامگذاری می‌کند. من سعی نمی‌کنم او را «عادی» کنم؛ فقط امیدوارم این فیلم بتواند فاصله‌ی بین این دو کلمه را کمی کاهش دهد.»

هوانگ، که مدت‌ها امیدوار بود با یِن همکاری کند، می‌گوید که فیلم‌های کوتاه یِن نشان‌دهنده‌ی تسلط بی‌نظیری بر بازیگری و صدا و تصویر، همراه با درک صادقانه‌ای از دوران نوجوانی بود. او می‌گوید: «بزرگ شدن همانا و رها کردن چیزی هماناست.» او معتقد است که هسته‌ی عاطفی فیلم می‌تواند فراتر از تایوان سفر کند.

«عمو» در حال توسعه و تأمین مالی است، با حمایت یک کمک هزینه توسعه از آژانس خلاقیت محتوای تایوان (TAICCA)، و در کارگاه کارگردان جدید که در سال جاری توسط جشنواره فیلم تایپه برگزار شد، توسعه یافت. یِن اکنون در حال نوشتن یک پیش‌نویس جدید و کار روی سبک بصری فیلم است. این پروژه همچنین برای بازار تأمین مالی گپ توکیو انتخاب شده است.

در بوسان، جایی که پروژه اولین حضور خود را در بازار آسیایی دارد، تهیه‌کنندگان در جستجوی شرکای تولید مشترک از کره، ژاپن، سایر نقاط آسیا و اروپا، همراه با تامین کنندگان مالی، همکاران پس از تولید، نمایندگان فروش و توزیع کنندگان هستند. هوانگ می‌خواهد یک ساختار تأمین مالی و خلاقانه ایجاد کند که صدای یِن و شخصیت تایوانی فیلم را حفظ کند.

فیلم کوتاه «سگ قفس‌شده» یِن در سال ۲۰۲۴ یک نامزد جایزه گلدن هورس در بخش فیلم کوتاه زنده بود، و اولین فیلم کوتاه او، «در غم دیگری»، در جشنواره گلدن هورس سال ۲۰۲۲ رونمایی شد. او در حال اتمام سومین فیلم کوتاه خود، «تصادف»، که اکنون در مرحله پس از تولید است، است و با یک ویژگی دوم یا یک سریال درباره‌ی دموکراسی تایوان سرگرم می‌شود.

نوشته: نامان رامچاندران