تعرفه‌های ترامپ؛ قبضی که جمهوری‌خواهان باید بپردازند

در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، سیاست تجاری ترامپ به دردسر تازه‌ای برای هم‌حزبی‌هایش تبدیل شده است. جمهوری‌خواهان باید از تعرفه‌هایی دفاع کنند که قرار بود به سود اقتصاد آمریکا تمام شوند، اما حالا نگرانی از افزایش قیمت‌ها و فشار بر کسب‌وکارها، رأی‌دهندگان خودشان را هم به تردید انداخته است.

به گزارش عصر ایران به نقل از آکسیوس، دونالد ترامپ در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا با یک تناقض سیاسی روبه‌رو شده است: او نمی‌خواهد از تعرفه‌هایی عقب‌نشینی کند که بخش مهمی از برنامه اقتصادی‌اش را تشکیل می‌دهند، اما جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود در کنگره ناچارند به نگرانی‌های رأی‌دهندگان درباره افزایش هزینه‌های زندگی پاسخ بدهند.

از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید، تعرفه‌های گسترده وارداتی به یکی از مهم‌ترین ابزارهای او برای تغییر مناسبات تجاری جهان تبدیل شده‌اند. دولت آمریکا می‌گوید این سیاست می‌تواند شرکت‌ها را به تولید در داخل کشور تشویق کند، فرصت‌های شغلی تازه بسازد و قدرت چانه‌زنی واشنگتن را در برابر شرکای تجاری افزایش دهد.

مشکل اینجاست که دستاوردهای احتمالی این سیاست ممکن است سال‌ها زمان ببرند، اما هزینه‌های آن خیلی زودتر به مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها برسند. در شرایطی که آمریکایی‌ها از قیمت‌های بالا، به‌ویژه افزایش هزینه انرژی در دوران جنگ، ناراضی‌اند، تعرفه‌ها می‌توانند به نقطه‌ضعفی جدی برای جمهوری‌خواهان تبدیل شوند.

وقتی تعرفه‌ها به مسئله انتخاباتی تبدیل می‌شوند

یکی از روشن‌ترین نمونه‌های این فشار، ماجرای تعرفه‌های واردات از کاناداست. دولت ترامپ پس از فشار سوزان کالینز، سناتور جمهوری‌خواه ایالت مین که برای انتخاب مجدد با رقابتی دشوار روبه‌روست، معافیت‌هایی را برای برخی کالاهای کانادایی در نظر گرفت.

این معافیت‌ها ماشین‌آلات کشاورزی، تخته‌های چوبی و مواد بسته‌بندی را شامل می‌شوند؛ کالاهایی که تعرفه‌های سنگین می‌توانستند هزینه فعالیت کشاورزان و کسب‌وکارهای ایالت مین را افزایش دهند.

کالینز نیز از نقش خود در گرفتن این امتیاز دفاع کرد و وعده داد برای کاهش بیشتر تعرفه‌ها و دستیابی به توافق تجاری گسترده‌تر با کانادا تلاش کند.

با این حال، دولت ترامپ تعرفه‌ها را به‌طور کلی کنار نگذاشت. در عوض، تعرفه ۵۰ درصدی را از برخی کالاهای کانادایی برداشت و آن را به گروه دیگری از محصولات، از جمله فرش، شامپو، رنگ، پودر کاکائو و تابوت‌های چوبی، منتقل کرد.

این تصمیم نشان می‌دهد که دولت ترامپ همچنان می‌خواهد از تعرفه‌ها به‌عنوان اهرم فشار در اختلاف تجاری با کانادا استفاده کند، اما سیاستمداران جمهوری‌خواه در ایالت‌های مختلف باید برای کاهش هزینه‌های این سیاست بر رأی‌دهندگان خود چانه بزنند.

جمهوری‌خواهان میان ترامپ و رأی‌دهندگان

این مشکل به ایالت مین محدود نیست. در آیووا، اتحادیه کشاورزان ایالت که دهه‌ها در انتخابات فدرال بی‌طرف مانده بود، از تمام نامزدهای دموکرات کنگره حمایت کرد. نارضایتی از سیاست‌های تجاری ترامپ و افزایش هزینه‌ها از دلایل این تصمیم بود.

برای کشاورزان آمریکایی، جنگ تجاری فقط به معنای افزایش هزینه واردات نیست. اختلاف با شرکای تجاری می‌تواند بازارهای صادراتی را نیز تهدید کند؛ موضوعی که اهمیت زیادی برای ایالتی مانند آیووا دارد.

در میشیگان نیز مایک راجرز، نامزد جمهوری‌خواه مجلس سنا، درباره تعرفه‌های اعمال‌شده بر صنعت خودروسازی کانادا ابراز نگرانی کرد. او در گفت‌وگو با شبکه ان‌بی‌سی گفت این تعرفه‌ها تا حدی نگران‌کننده‌اند و باید برای کاهش مشکلات ناشی از آنها تلاش کرد.

راجرز در عین حال از همه سیاست‌های ترامپ انتقاد نکرد و گفت این برنامه بخش‌های مثبت و بخش‌هایی دارد که باید اصلاح شوند. همین موضع‌گیری، دشواری جمهوری‌خواهان را نشان می‌دهد: آنها نمی‌خواهند از رئیس‌جمهور حزب خود فاصله زیادی بگیرند، اما نمی‌توانند نگرانی‌های اقتصادی رأی‌دهندگان را هم نادیده بگیرند.

حتی طرفداران ترامپ هم تردید دارند

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که خوش‌بینی جمهوری‌خواهان به تعرفه‌های ترامپ کاهش یافته است.

بر اساس نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو، در اکتبر ۲۰۲۶، تنها ۴۰ درصد جمهوری‌خواهان انتظار داشتند سیاست‌های تعرفه‌ای ترامپ تأثیری عمدتاً مثبت بر کشور داشته باشد. این رقم در ژانویه همان سال ۴۹ درصد و در اوت ۲۰۲۵ حدود ۵۲ درصد بود.

در نظرسنجی دیگری که آسوشیتدپرس و مرکز پژوهشی نورک در اوایل اکتبر انجام دادند، ۶۴ درصد آمریکایی‌ها معتقد بودند ترامپ در اعمال تعرفه‌های جدید بر کشورهای دیگر زیاده‌روی کرده است.

البته دولت ترامپ این انتقادها را تمام ماجرا نمی‌داند. جیمیسون گریر، نماینده تجاری آمریکا، در گفت‌وگویی با بلومبرگ نارضایتی مردم را به مجموعه‌ای از مشکلات اقتصادی، از جمله هزینه مسکن، درمان، آموزش و انرژی، مرتبط دانست و گفت این مسائل را نمی‌توان صرفاً به تعرفه‌ها نسبت داد.

اما حتی اگر تعرفه‌ها تنها عامل گرانی نباشند، این موضوع از مسئولیت سیاسی دولت کم نمی‌کند. رأی‌دهنده‌ای که با افزایش هزینه‌های زندگی روبه‌روست، ممکن است تفاوت چندانی میان علت‌های مختلف گرانی قائل نشود؛ آنچه اهمیت دارد، نتیجه‌ای است که در هزینه‌های روزمره خود احساس می‌کند.

وعده کارخانه‌های جدید کافی است؟

ترامپ در برابر این انتقادها بر مزایای بلندمدت تعرفه‌ها تأکید می‌کند. او روز شنبه در یک گردهمایی انتخاباتی در ایالت جورجیا از احداث کارخانه‌ای از سوی آئودی با سرمایه‌گذاری ۴.۲ میلیارد دلاری خبر داد؛ طرحی که قرار است نخستین مرکز تولید این شرکت در آمریکا باشد و حدود ۴۵۰۰ شغل ایجاد کند.

ترامپ گفت بدون تعرفه‌ها، چنین سرمایه‌گذاری‌ای انجام نمی‌شد. با این حال، آئودی در اطلاعیه خود علاوه بر کاهش تأثیر تعرفه‌ها، به عوامل دیگری مانند نزدیکی به مشتریان آمریکایی و ایجاد پایگاه تولیدی رقابتی‌تر اشاره کرده است.

این تفاوت مهم است: تعرفه‌ها ممکن است بعضی شرکت‌ها را به انتقال تولید به آمریکا ترغیب کنند، اما نمی‌توان هر سرمایه‌گذاری تازه‌ای را صرفاً نتیجه این سیاست دانست.

از طرف دیگر، حتی اگر کارخانه‌های جدید ساخته شوند و فرصت‌های شغلی بیشتری به وجود بیاید، این منافع لزوماً بلافاصله به زندگی مردم راه پیدا نمی‌کنند. ساخت کارخانه، راه‌اندازی خطوط تولید و ایجاد شغل زمان می‌برد؛ در حالی که افزایش هزینه کالاها می‌تواند خیلی زودتر خود را نشان دهد.

آزمون تعرفه‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای

انتخابات میان‌دوره‌ای برای ترامپ فقط رقابتی بر سر تعداد کرسی‌های کنگره نیست؛ این انتخابات می‌تواند میزان اعتماد رأی‌دهندگان به مهم‌ترین وعده‌های اقتصادی او را نیز محک بزند.

اگر جمهوری‌خواهان در ایالت‌های رقابتی احساس کنند تعرفه‌ها به رأی آنها آسیب می‌زند، احتمال دارد فشار بیشتری برای گرفتن معافیت‌ها یا تعدیل سیاست تجاری دولت وارد کنند. در چنین شرایطی، ترامپ با انتخاب دشواری روبه‌رو خواهد شد: ادامه سیاستی که آن را برای بازسازی صنعت آمریکا ضروری می‌داند یا عقب‌نشینی‌هایی که بتواند فشار اقتصادی بر رأی‌دهندگان را کاهش دهد.

مسئله اصلی این است که منافع وعده‌داده‌شده تعرفه‌ها هنوز برای بسیاری از آمریکایی‌ها ملموس نشده، اما نگرانی از هزینه‌های بالاتر همین حالا وجود دارد. اگر این فاصله تا روز انتخابات پر نشود، ممکن است جمهوری‌خواهان بهای سیاسی سیاستی را بپردازند که قرار بود یکی از مهم‌ترین برگ‌های برنده اقتصادی ترامپ باشد.