مسیر کوتاه فونیکولار دا گراسا از بافت متراکم محله موراریا آغاز می‌شود و در امتداد باغ یک صومعه قدیمی پیش می‌رود. قطار زردرنگ در ادامه به تونلی با فرم منحنی می‌رسد.
درست پیش از ورود به تونل، چشم‌اندازی گسترده از لیسبون و رود تاگوس پیش روی مسافران گشوده می‌شود. این مسیر، جابه‌جایی در شیب‌های شهری را با تجربه‌ای بصری از بافت تاریخی و چشم‌انداز طبیعی شهر همراه می‌کند.
اختلاف ارتفاع در لیسبون از گذشته یکی از چالش‌های رفت‌وآمد شهری بوده است. اگرچه امروزه پله‌برقی‌ها نیز در برخی نقاط به جابه‌جایی کمک می‌کنند، ساخت فونیکولارها از اواخر قرن نوزدهم آغاز شد.
نخستین سامانه در سال ۱۸۸۴ افتتاح شد و دومین نمونه، یعنی فونیکولار دا گلوریا، در سال ۱۸۸۵ به بهره‌برداری رسید. دفتر آتلیه بوگیو برای طراحی فونیکولار دا گراسا، به‌ویژه از سومین سامانه تاریخی شهر، یعنی فونیکولار دا بیکا که در سال ۱۸۹۲ ساخته شد، الهام گرفته است. این پروژه نیز تلاش می‌کند در بافت تاریخی شهر جای بگیرد.
پس از حادثه شدید فونیکولار دا گلوریا در سپتامبر ۲۰۲۵، ایمنی و قابلیت اطمینان فنی سامانه‌های تاریخی لیسبون بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت. طبق متن منبع، تمام فونیکولارهای تاریخی شهر در حال حاضر از سرویس خارج هستند.
همچنین قرار است فونیکولار دا گلوریا به‌طور کامل بازسازی و از نو ساخته شود. زمان برنامه‌ریزی‌شده برای راه‌اندازی مجدد این سامانه، سال ۲۰۲۹ اعلام شده است.
طراح پروژه: دفتر معماری آتلیه بوگیو
عکاس: الکساندر بوگورودسکی
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: