فیلمساز ایرانی مجرب مجید مجیدی برای “وعده غذایی نیم‌روزی”، داستان تکان‌دهنده و معاصر خود درباره یک معلم روستایی که برای اطمینان از ادامه غذای رایگان دانش‌آموزانش با چالش‌های اخلاقی دشواری روبرو می‌شود، جایزه بهترین فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان را دریافت کرد.
مجیدی این جایزه را از رئیس هیئت داوران امسال، کارگردان مشهور چینی ژانگ ییمو دریافت کرد و سپس سخنرانی آتشینی در محکومیت جنگ در ایران – به ویژه حمله به مدرسه میناب در فوریه امسال که در آن 156 غیرنظامی (120 نفر از آنها دانش‌آموز) در اثر حمله نظامی آمریکا کشته شدند – ایراد کرد. مجیدی گفت: “آنها تا انتها ایستادگی خواهند کرد و برای بازپس‌گیری استقلال خود مبارزه خواهند کرد” و در پایان افزود: “من آرزوی آینده‌ای بدون جنگ را دارم.”
با رویکرد انسان‌گرایانه خود به رئالیسم اجتماعی و تمرکز ویژه بر رفاه کودکان، “وعده غذایی نیم‌روزی” در راستای آثار مجیدی است، از جمله فیلم‌هایی مانند “رنگ خدا” و اثر رقابتی ونیز 2020 “بچه‌های خورشید”. او همچنان به دلیل فیلم 1998 خود “بچه‌های بهشت” که اولین اثر ایرانی بود که در رده امروزی بهترین فیلم بین‌المللی نامزد شد، در سطح بین‌المللی شناخته شده است. منتقد Variety، کامبول کمپبل در بررسی تحسین‌برانگیز خود از آخرین اثر او نوشت: “سبک واقع‌گرایانه مجیدی، واقعیت سردی را که [قهرمان او] سعی در پیمودن آن دارد، برجسته می‌کند و هرگونه ظاهری از پند و نصیحت احتمالی را از بین می‌برد.”
“وعده غذایی نیم‌روزی” می‌تواند مجیدی را دوباره به رقابت اسکار بازگرداند: طبق قوانین جدید آکادمی که امسال تصویب شده است، برنده شدن در جشنواره بوسان به طور خودکار واجد شرایط دریافت جایزه بهترین فیلم بین‌المللی اسکار می‌شود، بدون اینکه نیازی به ثبت رسمی فیلم توسط کشورش برای بررسی باشد. (ایران امسال “سرزمین فرشتگان” را نیز به عنوان نماینده خود معرفی کرده است.) بوسان ششمین و آخرین جشنواره در تقویم است که این جایگاه را به دست آورده است. فیلم‌های برنده جایزه جشنواره دیگر شامل “شرم و پول” و “نگه داشتن کوه” (هر دو ساندنس)، “نامه‌های زرد” (برلین)، “فیورد” (کن)، “زن ناشناس” (کن) و “آنگ” (تورنتو) است.
سایر برندگان در رقابت اصلی جشنواره بوسان – که به طور کامل با فیلم‌هایی از کشورهای آسیایی، بیشتر به صورت نمایش اول برنامه‌ریزی شده است – شامل درام خانوادگی تایوانی “به یک فرد معمولی بودن” است که جایزه بهترین کارگردان را به لی یون چان اهدا کرد که در بررسی Variety به دلیل “سادگی دلپذیر” و “لمس همدلانه” مورد ستایش قرار گرفت. لی در سخنرانی خود خاطرنشان کرد که همان لباسی را پوشیده است که در سال 2005 در اولین نمایش “ملکه کفش” خود در جشنواره بوسان به تن داشت.
یک جایزه ویژه هیئت داوران به ادی کاهیونو، کارگردان اندونزیایی برای فیلم “ایبوکو”، درباره یک بیوه طبقه کارگر اندونزیایی که در تلاش برای زنده ماندن است، زمانی که دختر بزرگسالش در عربستان سعودی زندانی می‌شود، تعلق گرفت که کمپبل آن را “جذاب‌ترین زمانی که جنبه‌های معنوی آن احساس می‌شود تا دیده شود” توصیف کرد.
جایزه بازیگری (بدون جنسیت) به طور مشترک به دو بازیگر زن تعلق گرفت: کاشون هیمنو، بازیگر تازه‌وارد ژاپنی، که عملکرد او در فیلم جذاب “ساتوکو همیشه” در بررسی Variety “جذاب [و] با پتانسیل ستاره‌ساز” توصیف شد؛ و ژو شون، ستاره چینی به عنوان یک مادر مجرد که با مرگ پدرش دست و پنجه نرم می‌کند در فیلم درام اشک‌آور کارگردان گو یو “اولین طعم تنهایی”. فیلم گو در Variety به عنوان “صبور، مهار شده و با ظرافت مشاهده شده” مورد ستایش قرار گرفت و علاوه بر این، طراح صدا دانفنگ لی جایزه مشارکت هنری را دریافت کرد.
در رقابت جداگانه New Currents برای اولین فیلم‌ها، شاشانک والیا، فیلمساز هندی به دلیل فیلم “پرندگان در تاریکی”، درباره فساد و اختلافات ارضی در پنجاب روستایی، به عنوان برنده معرفی شد. فیلم “داستان‌های ساحل” اثر لی ها-یون، یک درام عاشقانه جذاب که در رقابت اصلی نیز به نمایش درآمد، مورد تقدیر ویژه هیئت داوران قرار گرفت.
ژانگ در هیئت داوران رقابتی قدرتمند با فیلمسازان چینی بی گان، کی ایشیکاوا و ژولی جونگ، بازیگران سامال یسلیاموا و چوی هی-سو و تهیه‌کننده تران تی بیچ نگوک همراه بود که همه آنها به عنوان ارائه‌دهنده در مراسم اختتامیه پر زرق و برق در مرکز فیلم بوسان فوق مدرن شرکت کردند و ییم سی-وان (“بازی مرکب”) به عنوان مجری برنامه خدمت کرد.
جوایز دیگری نیز در مراسم جوایز Vision بوسان دیروز اهدا شد، جایی که تولید مشترک مغول-آلمانی “زوگسول” چهار جایزه را به دست آورد، در حالی که فیلم اسپانیایی امیدوار به اسکار “La Bola Negra” جایزه دیگری را به فهرست جوایز تماشاگران جشنواره اضافه کرد. بیشتر در این باره اینجا.
نوشته: گای لاج
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: