حمله به کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز؛ هدف ایران از تشدید تنش

به گزارش اطلاعات آنلاین، در حالی که در ماه‌های اخیر از وقوع یک درگیری تمام‌عیار میان ایران و محور آمریکا/اسرائیل جلوگیری شده، کشتیرانی تجاری همچنان به عنوان یک میدان نبرد کلیدی باقی مانده است؛ به‌طوری که حملات ایران به شناورها در ماه اکتبر به میانگینِ کمی بیش از یک مورد در روز افزایش یافت.

به گفته نوآم رایدان از موسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک - که حوادث منطقه خاورمیانه را رصد می‌کند - در ماه اکتبر دست‌کم ۳۴ حمله تاییدشده از سوی ایران علیه کشتی‌ها انجام شده که حداقل ۱۹ مورد مربوط به نفتکش‌های حامل نفت خام بوده است.

رایدان می‌گوید ایران تلاش می‌کند سطح ریسک برای کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز را بسیار بالا نگه دارد. او به نشریه سی‌ترید مریتایم نیوز گفت: «هدف از کارزار دریایی ایران، متوقف کردن جریان نفت خام نیست، بلکه هدف، کند کردن روند بهبود شرایط و ایجاد اختلال مداوم در آن است. این کار از طریق هدف قرار دادن شناورها - از جمله چند نفتکش - انجام می‌شود که یا به دلیل آسیب‌های وارده، عبورشان از تنگه به ​​تأخیر می‌افتد یا - در مورد کشتی‌های از کار افتاده - سفرشان کامل متوقف می‌شود.»

آرسنیو لونگو، بنیانگذار پلتفرم اطلاعات دریایی HUAX، به افزایش فعالیت نفتکش‌های شاتل (نفتکش‌های فعال در مسیرهای کوتاه) میان خلیج فارس و دریای عمان - در محدوده فجیره و صحار - برای صادرات نفت خام اشاره می‌کند؛ روندی که عملاً تلاش‌های ایران برای کنترل تردد در تنگه هرمز را دور می‌زند. او خاطرنشان می‌کند که با وجود افزایش حملات در ماه اکتبر، برآوردها نشان می‌دهند میانگین جریان نفت خام از تنگه هرمز در این ماه حدود ۱۱ میلیون بشکه در روز بوده که تنها اندکی کمتر از ماه سپتامبر است.

او افزود: «ما همچنین شاهد سیستمِ به‌مراتب سازمان‌یافته‌تری از سوی ایران برای صدور مجوزهای عبور و دریافت مبالغی بابت اجازه تردد بوده‌ایم.» ایران تلاش کرده است کشتیرانی را مجبور به اخذ مجوز از سازمان تنگه هرمز کند، در حالی که بسیاری از جابجایی‌های نفتکش‌های نفت خام از طریق گذرگاه‌های هدایت‌شده ایالات متحده در کریدور جنوبی تنگه نزدیک به عمان انجام می‌شود که ایران معتقد است با شرایط آن برای عبور ایمن از این آبراه مطابقت ندارند.

در همین رابطه، اقدام سازمان تنگه هرمز در اواخر اکتبر برای قرار دادن کل ناوگان سینوکور در لیست سیاه، به ویژه جالب توجه است. لونگو گفت: «این شرکت تقریباً نیمی از ترانزیت‌های شناسایی‌شده VLCC را در سپتامبر و اوایل اکتبر به خود اختصاص داده و هشدار اخیر ایران علیه ناوگان آن نشان می‌دهد که اعمال اختیارات ادعایی خود بر کشتیرانی همچنان در اولویت است.»

ایران ممکن است در تلاش باشد تا کنترل بیشتری بر اینکه کدام کشتی‌ها و با چه شرایطی از هرمز عبور می‌کنند، به دست آورد، ضمن اینکه بر ترتیبات جایگزینی که به تولیدکنندگان خلیج فارس اجازه داده است صادرات خود را حفظ کنند، فشار وارد کند.

ریدان هم خاطرنشان می‌کند: «نفتکش‌هایی که در ماه اکتبر مورد حمله قرار گرفتند شامل کشتی‌هایی بودند که نفت خام را از عراق و عربستان سعودی، که هر دو از صادرکنندگان اصلی نفت خام هستند، حمل می‌کردند.» او به کشتی ریتی که آتش گرفت و خدمه مجبور به تخلیه آن شدند و کشتی غنا پراسپریتی از ناوگان سینوکور اشاره می‌کند.