به گزارش اطلاعات آنلاین، این پیشرفت از سوی ژنرال اس. ال. دیویس، فرمانده «فرماندهی حمله جهانی نیروی هوایی» اعلام شد و بر تلاشها برای احیای توان عملیاتی مهمترین هواپیمای تهاجمی دوربرد ایالات متحده تأکید داشت. هدف این طرح، افزایش تعداد هواپیماهای B-52 و B-1B با قابلیت انجام مأموریت است؛ آن هم در شرایطی که نیروی بمبافکن ایالات متحده برای حفظ ظرفیت کافی جهت انجام عملیاتهای جهانی، تحت فشار بسیار زیاد قرار دارد.
گسترش عملیاتهای B-52 در پی کاهش شدید برنامههای بمبافکنهای B-1B و B-2 (به ترتیب در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰) و همچنین تأخیرهای عمده اخیر در برنامه بمبافکن B-21 رخ داده است. این وضعیت نیروی هوایی را ناچار کرده همچنان به هواپیماهای فرسوده دوران جنگ ویتنام متکی بماند؛ هواپیماهایی که با اختلاف زیاد، قدیمیترین جتهای جنگی در حال خدمت در میان نیروهای هوایی بزرگ جهان محسوب میشوند.
هواپیمای B-21 با چند سال تأخیر نسبت به برنامه زمانی اولیه، نخستین پرواز خود را سال ۲۰۲۳ انجام داد؛ هر چند انتظار میرود با تأخیر وارد چرخه عملیاتی شود (احتمالاً در سال ۲۰۲۷) که این امر میتواند زمینه را برای بازنشستگی ناوگان B-52 فراهم کند. برنامههای نوسازی ناوگان B-52 به استاندارد «B-52J» با موانع متعدد از جمله تأخیرهای عمده و افزایش هزینهها مواجه شده و احتمال لغو کامل این طرح را مطرح کرده است.
نمونه آزمایشی بمبافکن ب-21 آمریکا
در ماه فوریه، فرماندهی حمله جهانی نیروی هوایی ایالات متحده اعلام کرد پس از پایان محدودیتهای ناشی از پیمان کنترل تسلیحاتی نیو استارت با روسیه، برای احیای قابلیت حمل سلاحهای هستهای در کل ناوگان عملیاتی B-52 آمادگی دارد. در حال حاضر، مدل B-52H پرتعدادترین نوع بمبافکن در نیروی هوایی است و ۷۶ فروند از آن در خدمت قرار دارند که تنها ۴۶ فروند از آنها قابلیت بهکارگیری مهمات هستهای را دارا هستند.
به طور خاص، برای حمل کلاهکهای هستهای به بمبافکن B-52 به شدت متکی هستند، چرا که بمبافکن جدیدتر B-2 Spirit به تعداد کم در میدان نبرد حضور دارد، نرخ دسترسی به آن پایین است و فاقد هر گونه قابلیت حمل سلاحهای فراتر از برد بصری قابل مقایسه است، در حالی که ویژگیهای پنهانکاری و رادارگریزی آن به طور فزاینده منسوخ تلقی میشود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: