به گزارش ایلنا، تیم ملی انگلیس طی سالهای اخیر بارها تا آستانه افتخار در تورنمنتهای بزرگ پیش رفته، اما همچنان با یک چالش اساسی مواجه است؛ ناتوانی در کنترل جریان بازی مقابل تیمهای سطح اول.
در یورو ۲۰۲۰، پیروزی در مرحله یکهشتم نهایی مقابل آلمان یک برد مهم محسوب میشد، اما آن تیم آلمان در دوره گذار قرار داشت و در آن زمان خارج از جمع ۱۰ تیم برتر جهان بود. انگلیس در ادامه به فینال رسید، اما مقابل ایتالیا با وجود پیش افتادن، عقب نشست، مالکیت را واگذار کرد و در نهایت در ضربات پنالتی شکست خورد.
در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، شاگردان گرت ساوتگیت با برد پرگل ۶ بر ۲ مقابل ایران شروعی هجومی داشتند؛ هرچند حریف در سطح بالا نبود، اما تغییر رویکرد تیم مشهود بود. با این حال، همان مشکلات قدیمی بار دیگر نمایان شد. انگلیس برابر فرانسه نمایش بهتری ارائه داد، اما پنالتی از دسترفته هری کین و تجربه بالای خروسها باعث حذف این تیم در مرحله یکچهارم نهایی شد.
یورو ۲۰۲۴ به نقطه پایانی برای ساوتگیت تبدیل شد؛ تیمی که فاصله زیادی با بهترین فرم خود داشت و بیشتر به درخششهای فردی متکی بود. گل دیرهنگام اولی واتکینز برای عبور از هلند در نیمهنهایی حیاتی بود، اما کین از آمادگی کامل برخوردار نبود و انگلیس در فینال نیز برابر اسپانیا حرفی برای گفتن نداشت.
پس از یک مرحله انتخابی بینقص برای جام جهانی ۲۰۲۶ و حضور توماس توخل روی نیمکت، بسیاری معتقد بودند زمان درخشش انگلیس فرا رسیده است. با این حال، باوجود نمایش جنگنده در پیروزی مرحله یکهشتم نهایی مقابل مکزیک، مشکلات قدیمی بار دیگر گریبان این تیم را گرفت.
انگلیس همچنان نمیتواند کیفیت بالای فردی بازیکنانش را به مالکیت توپ و کنترل بازی تبدیل کند. توخل حتی به این موضوع اشاره کرده که شاید تیمش ناچار باشد «هرجومرج» را بپذیرد، در حالی که آنتونی گوردون نیز تأکید کرده انگلیس باید به سبک مستقیم سنتی خود تکیه کند. شاید همین رویکرد، کلید پایان انتظار طولانی برای قهرمانی باشد.
مشکل مقابل تیمهای بزرگ؟
در آستانه دیدار مقابل اسپانیا در لیگ ملتها، این پرسش بیش از همیشه مطرح شده است. مسابقهای که سه ماه پس از حذف تلخ انگلیس برابر آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی برگزار میشود؛ دیداری که مانع از تقابل دوباره انگلیس و اسپانیا در فینال شد. فینالی که پیشتر در یورو ۲۰۲۴ نیز به سود اسپانیا به پایان رسیده بود.
آمار انگلیس مقابل تیمهای برتر چندان امیدوارکننده نیست. این تیم در ۱۵ بازی اخیر خود مقابل تیمهای حاضر در جمع ۱۰ تیم برتر ردهبندی فیفا، تنها ۶ پیروزی به دست آورده است. از این تعداد، سه برد در تورنمنتهای بزرگ رقم خورده؛ نیمهنهایی یورو ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ مقابل دانمارک و هلند و دیدار ردهبندی جام جهانی اخیر مقابل فرانسه.
پیروزی برابر فرانسه، نخستین برد توخل مقابل یک تیم از جمع ۱۰ تیم برتر جهان بهعنوان سرمربی انگلیس بود. نخستین برد او برابر تیمی از جمع ۲۰ تیم برتر نیز در بازی افتتاحیه همان تورنمنت مقابل کرواسی رقم خورد.
آمار چه میگوید؟
۶ برد از ۱۵ بازی مقابل تیمهای سطح اول، آماری نیست که تیمی با جاهطلبی قهرمانی بتواند به آن دلخوش باشد. دو برد از این تعداد، انگلیس را به فینال یورو ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ رساند. یکی از آنها در دیدار ردهبندی جام جهانی به دست آمد؛ مسابقهای که معمولاً تیمها تمایل چندانی به حضور در آن ندارند. دو پیروزی نیز در مرحله انتخابی یورو مقابل ایتالیایی رقم خورد که در آن زمان در افت قرار داشت و یک برد دیگر هم مربوط به دیدار لیگ ملتها برابر بلژیک در شش سال پیش است.
بهطور خلاصه، انگلیس برابر تیمهای واقعاً سطح بالا همچنان دچار لغزش میشود؛ بهویژه در جام جهانی. این تیم از سال ۱۹۹۸ تاکنون هر هفت بار که در مراحل حذفی جام جهانی با تیمی از جمع ۱۰ تیم برتر روبهرو شده، شکست خورده است.
در ۱۰ بازی اخیر جام جهانی مقابل تیمهای برتر، تنها پیروزی انگلیس به مرحله گروهی سال ۲۰۰۲ مقابل آرژانتین بازمیگردد. همچنین این تیم در چهار تقابل خود با مدافع عنوان قهرمانی جهان نیز همواره شکست خورده است:
عملکرد انگلیس در یورو بهتر بوده و این تیم با عبور از دانمارک و هلند به فینال دو دوره اخیر رسیده، اما در نهایت در هر دو فینال برابر ایتالیا (۲۰۲۰) و اسپانیا (۲۰۲۴) شکست خورده است.
از سوی دیگر، آمار مالکیت توپ نیز گویای مشکل است. کمترین میزان مالکیت انگلیس در ۱۵ بازی اخیر مقابل تیمهای برتر، مربوط به نیمهنهایی جام جهانی برابر آرژانتین (۳۵.۸ درصد) و فینالهای یورو مقابل اسپانیا (۳۴.۹ درصد) و ایتالیا (۴۲.۱ درصد) بوده است.
هری کین، بهترین گلزن تاریخ انگلیس با ۸۵ گل ملی، درباره حلقه مفقوده این تیم گفت: «فکر میکنم در لحظات بزرگ، فقط باید خودمان باشیم. بازی با آرژانتین خیلی سخت بود، چون ذهنیت ما قهرمانی بود و میخواستیم با سبک خودمان ببریم. حتی اگر در این مسیر میباختیم، قابل قبول بود.»
او ادامه داد: «شاید در آن بازی، برای اولینبار در ۳۰ دقیقه پایانی سعی کردیم فقط نبازیم، اما در نهایت باز هم باختیم.»
کین که در بایرن مونیخ آمار ۱۵۲ گل در ۱۵۴ بازی و دو قهرمانی بوندسلیگا را دارد، افزود: «در بایرن یاد گرفتم از هیچ تیمی نترسیم. باید خودت باشی. اگر حریف بهتر بود، بعد از بازی به او تبریک بگو. باید هویت خودت را حفظ کنی.»
او در پایان گفت: «ما خیلی نزدیک بودهایم، بارها نزدیک شدهایم. اما نباید از کسی بترسیم. فقط باید در لحظات بزرگ خودمان باشیم تا بالاخره از این مانع عبور کنیم.»
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: