تقاص اعتراض صنفی پرستاران فیاض‌بخش دادگاهی شدند

به گزارش خبرنگار ایلنا، مراکز درمانی و بیمارستان‌های ملکی سازمان تأمین اجتماعی در سراسر کشور، به دلیل ارائه خدمات درمانی رایگان به کارگران، بازنشستگان و بیمه‌شدگان، همواره با حجم بالای مراجعات و ازدحام دائمی بیماران روبه‌رو هستند. با این حال، پرستاران و کادر درمانی این مراکز، سال‌هاست زیر فشار کمبود نیرو، شیفت‌های پیاپی و اضافه‌کاری‌های اجباری قرار دارند.

مسئله اصلی پرستاران بیمارستان‌های تأمین اجتماعی، شکاف قابل توجهی است که میان حجم کار سنگین آن‌ها و مبالغ دریافتی‌شان وجود دارد؛ به‌طوری‌که این پرسنل در مقایسه با همکاران خود در بیمارستان‌های وزارت بهداشت و دانشگاه‌های علوم پزشکی، احکام کارگزینی پایین‌تری دارند، قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری برایشان به شکل کامل اجرا نشده و مبالغ کارانه (پرکیس) آن‌ها با تأخیر و با ارقام کمتری پرداخت می‌شود.

این کمبودها موجب شد که در یک سال گذشته، پرستاران بیمارستان‌های تأمین اجتماعی در شهرهای مختلف و به‌ویژه در تهران، بارها نسبت به شرایط خود اعتراض کنند. در این میان، بیمارستان شهید فیاض‌بخش تهران به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز درمانی تأمین اجتماعی که بار مراجعات غرب و جنوب پایتخت را به دوش می‌کشد، کانون اصلی این پیگیری‌های صنفی بود. در بیمارستان فیاض‌بخش اما این مطالبه‌گری‌ها که در مردادماه سال جاری به یک تجمع سه‌روزه در محوطه بیمارستان انجامید، مسیر دیگری پیدا کرد. با وجود اینکه مسئولان در ماه‌های گذشته اعلام می‌کردند مشکلات با گفت‌وگو برطرف شده است، روایت پرسنل این مرکز درمانی نشان می‌دهد که پیگیری مطالبات برای شماری از همکاران آن‌ها به تشکیل پرونده‌های قضایی، اخذ تعهدنامه‌های اجباری و کسر سنگین از فیش‌های حقوقی ختم شده است.

روایت پرستاران از یک سال دوندگی و تقاص پس از اعتراض

برای اطلاع از جزئیات اتفاقاتی که در این چند ماه برای پرسنل بیمارستان فیاض‌بخش رخ داده است، با چند نفر از پرستاران این بیمارستان که در جریان وضعیت همکاران خود قرار دارند، گفت‌وگو کردیم.

یکی از پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش درباره چگونگی شکل‌گیری پیگیری‌های اولیه و دلایل برگزاری تجمع می‌گوید: «ماجرا از سال گذشته شروع شد. پرستاران برای درخواست مطالبات خود، از جمله پایین بودن حقوق و وعده‌هایی که برای افزایش مبالغ پوششی و پرکیس داده شده بود، نامه‌نگاری کردند که بیش از یک سال هم طول کشید. بعد از مدتی، برخی از مسئولان به بیمارستان آمدند، با پرسنل صحبت کردند و وعده دادند که مطالبات در یک بازه زمانی مشخص و به صورت ضرب‌الاجل محقق می‌شود. همان‌جا خودشان پیشنهاد دادند که پنج، شش نفر را به‌عنوان نماینده انتخاب کنید و هر درخواستی دارید از طریق آن‌ها به ما بگویید. پرسنل هم پنج، شش نفر از همکاران را به‌عنوان نماینده انتخاب کردند تا مشکلات را از طریق نامه‌نگاری منتقل و پیگیری کنند.»

او ادامه می‌دهد: «وقتی دیدیم با وجود این نامه‌نگاری‌ها هیچ رسیدگی‌ای صورت نمی‌گیرد، نمایندگان به بخش بازرسی رفتند. ایشان هم قول داد که برای بازرسی به بیمارستان بیاید، اما روزی که قرار بود بیاید دقیقاً روز شنبه‌ای بود که مصادف شد با شروع جنگ چهل‌روزه. با پیش آمدن آن شرایط، طبیعتاً موضوع پنج، شش ماه مسکوت ماند و پرستاران هم در آن وضعیت هیچ حرفی نزدند تا اینکه رسیدگی به مطالبات به بعد از عید موکول شد. اما بعد از عید تا مردادماه، هرچقدر همکاران ما تماس گرفتند و پیگیری کردند تا ببینند نتیجه وعده‌ها چه شد، هیچ‌کس پاسخگو نبود.»

سه روز تحصن آرام در مقابل اورژانس

پرستار دیگری درباره تجمع مردادماه و اتفاقاتی که در آن سه روز در محوطه بیمارستان رخ داد، توضیح می‌دهد: «وقتی هیچ مقامی به پرسنل پاسخ نداد، پرستاران تصمیم گرفتند تجمع کنند. البته تجمع به این شکل بود که نه شعاری دادند و نه شلوغ کردند؛ فقط بدون هیچ تنشی رفتند و مقابل اورژانس بیمارستان خودمان در فیاض‌بخش نشستند. سه روز این تجمع ادامه داشت و در این مدت، رئیس حراست کل استان تهران می‌آمد مقابل پرستاران می‌نشست و از آن‌ها فیلم می‌گرفت، بدون اینکه جلو بیاید و بپرسد مشکل شما چیست. هیچ‌کس با پرستاران صحبت نکرد و به نظر می‌رسید احتمالاً به دنبال پرونده‌سازی برای پرسنل هستند.»

احضار ۶ نفر به طبقه پنجم

به گفته پرسنل بیمارستان، چند روز پس از این تجمع، شش نفر از پرستاران و کادر درمانی که به‌عنوان نماینده پیگیر مطالبات بودند، به ساختمان مدیریت فراخوانده می‌شوند. یکی از پرستاران بیمارستان که از وضعیت این شش همکار خود اطلاع دارد، آنچه را در طبقه پنجم مدیریت گذشته است، این‌گونه روایت می‌کند: «یک روز صبح به این شش نفر از همکاران ما زنگ زدند و گفتند ریاست بیمارستان با شما کار دارد. آن‌ها هم به طبقه پنجم رفتند، اما در آنجا با پنج، شش نفر از نیروهای امنیتی روبه‌رو شدند. از ساعت هشت صبح تا شش غروب درهای بخش مدیریت را بستند، هیچ‌کس را به داخل راه ندادند و این شش نفر را تا غروب همان‌جا نگه داشتند و بازجویی کردند؛ هیچ‌کس هم در بیمارستان اعتراض نکرد که چرا در محیط کار با کادر درمان چنین برخوردی می‌شود.»

این پرستار با اشاره به اینکه در جریان آن روز با همکارانش برخورد تندی صورت گرفته است، می‌گوید: «طبق اطلاعاتی که تمام پرسنل بیمارستان در جریان آن هستند، در آن ساعات با این همکاران برخورد تندی صورت گرفت؛ یکی از پرسنل بیهوشی اتاق عمل که همسر یکی از همان پرستاران است، آسیب دید. همچنین به یکی دیگر از پرستاران خانم که سابقه ناراحتی قلبی داشت به قدری فشار عصبی وارد شد که فشار خونش به شدت بالا رفت و پس از آن ماجرا به مدت پنج روز در بخش CCU خودِ بیمارستان بستری شد که پرونده پزشکی او هم موجود است. همان روز گوشی‌های موبایل هر شش نفر را هم ضبط کردند و بردند؛ اکنون با گذشت حدود سه ماه از آن ماجرا و با اینکه دو بار هم نامه فکس شده که گوشی‌ها را تحویل بدهند، تلفن همراه چهار نفر را پس داده‌اند اما موبایل دو نفر از این همکاران هنوز در توقیف است.»

تشکیل پرونده در دادگاه انقلاب و حکم ۶ ماه کار در مؤسسات عام‌المنفعه

پرستار دیگری از بیمارستان فیاض‌بخش درباره روند قضایی که برای این شش عضو کادر درمان رقم خورده، توضیح می‌دهد: «بعد از آن روز، برای این همکاران ما پرونده‌های سنگین تشکیل دادند و اتهاماتی مانند نشر اکاذیب به آن‌ها وارد کردند؛ در حالی که پرستاران در تجمع حتی یک شعار هم نداده بودند و صرفاً حق و حقوق قانونی خود را می‌خواستند. پنج نفر از آن‌ها را به دادگاه انقلاب ناحیه سه بردند و بعدتر نفر ششم را هم احضار کردند و گفتند نام او هم در پرونده ثبت شده است. همکارانمان نقل می‌کردند که قاضی دادگاه هم متوجه شده بود موضوع صنفی بوده و به آن‌ها گفته بود می‌دانم شما می‌خواستید از مسیر اصلی بروید اما شما را به حاشیه کشاندند و برایتان پاپوش درست کردند.»

او ادامه می‌دهد: «در نهایت قاضی با توجه به اینکه این افراد کادر درمان هستند، حکم یک سال حبس پرونده‌شان را تعلیق کرد و برای هر شش نفر، حکم «شش ماه خدمت در مؤسسات و مجامع عام‌المنفعه» صادر کرد که باید هفته‌ای یک روز به این مراکز بروند و کار کنند. در حال حاضر هم منتظر ابلاغیه هستند تا مشخص شود به کدام مرکز باید مراجعه کنند. همچنین به آن‌ها هشدار داده شده که چون پرونده‌تان یک سال تعلیق است، اگر در این مدت با کسی درگیر شوید یا اعتراضی داشته باشید، پرونده مجدداً به جریان می‌افتد پس باید بدون حاشیه فقط کارتان را انجام دهید. »

ماجرای اخراج ۱۰۰ پرستار و بازگشت به کار با تعهدنامه‌های اجباری

بخش دیگری از حواشی بیمارستان فیاض‌بخش، مربوط به اخراج حدود ۱۰۰ نفر از پرسنل معترض در ماه‌های گذشته است. یکی از پرستاران درباره سرنوشت این نیروها می‌گوید: «در اوایل ماجرا، یعنی حدود دو ماه پیش، نزدیک به ۱۰۰ نفر از پرسنل فیاض‌بخش را اخراج کردند. اما زمانی که موضوع رسانه‌ای شد و بازتاب منفی زیادی پیدا کرد، این افراد را به سازمان مرکزی بردند و از همه تعهد گرفتند. یک متن طولانی مقابل پرستاران گذاشتند تا امضا کنند که این آخرین بار است و دیگر به هیچ عنوان اعتراض یا به گفته آن‌ها اغتشاشی نمی‌کنند؛ در واقع تعهد گرفتند که هرگونه اعتراض بعدی به معنای اخراج قطعی است. به پرسنل اعلام کردند یا این متن را امضا می‌کنید یا اخراج می‌شوید و حق ورود به بیمارستان را ندارید.

تقریباً همه به دلیل شرایط معیشتی مجبور به امضا شدند و به سر کار برگشتند، اما دو، سه نفر از همکاران حاضر به امضا نشدند و گفتند ما مطالبات قانونی خود را خواستیم و دلیلی ندارد با دست خودمان چنین تعهدی بدهیم که در نهایت با همان دو، سه نفر قطع همکاری کردند و آن‌ها را اخراج کردند.»

حذف ناگهانی ۱۶ تا ۲۸ میلیون تومان از دریافتی ماهانه بدون اطلاع قبلی

به گفته پرستاران فیاض‌بخش، با وجود اینکه پرسنل مشغول کار خود بودند، در هفته‌های اخیر بخش قابل توجهی از دریافتی ماهانه حدود ۱۲ نفر از پرستاران بدون اطلاع قبلی کسر شده است.

یکی از پرستاران در این باره می‌گوید: «اخیراً برای دو نفر از همان شش همکار ما نامه‌ای آمد که باید به هیئت تخلفات اداری مراجعه کنند؛ با این عنوان که شما بیمارستان را تعطیل کرده‌اید و بیماران از شما شکایت دارند؛ مسائلی که به هیچ وجه صحت نداشت. این دو همکار ما دفاعیه‌ای نوشتند و به ساختمان تخلفات اداری رفتند، اما اصلاً اجازه ندادند وارد جلسه شوند؛ فردی در طبقه پایین ساختمان نامه را از آن‌ها تحویل گرفت و گفت بروید، دو هفته تا دو ماه دیگر پاسخش می‌آید. همکاران ما منتظر جواب تخلفات اداری بودند که این ماه پس از واریز حقوق‌ها، متوجه شدیم پرکیس و مزایای انگیزشی حدود ۱۰ تا ۱۲ نفر از پرستاران را پرداخت نکرده‌اند. پنج نفر از آن‌ها جزو همان شش نفری هستند که در دادگاه برایشان حکم صادر شده و مابقی نیز از پرسنل مطالبه‌گر بیمارستان هستند.»

این پرستار درباره مبالغ کسرشده و وضعیت همکارانش می‌گوید: «مبالغی که تحت عنوان پرکیس و انگیزشی کسر کرده‌اند، برای هر نفر بین ۱۶.۱۷ میلیون تا ۲۵ و ۲۸ میلیون تومان است. یکی از پرستاران با وجود شیفت‌های سنگین، کل حقوق واریزی‌اش در این ماه ۱۴ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان بوده است. یکی دیگر از همکاران که دارای سه فرزند است و ۲۵ میلیون تومان از حقوقش کسر شده، در بیمارستان دچار حمله عصبی شد و وضعیت جسمی بسیار نامناسبی پیدا کرد.»

او در پایان درباره پیگیری‌های این پرسنل از مدیریت بیمارستان می‌گوید: «وقتی همکاران ما به مدیریت مراجعه کردند و پرسیدند چطور پیش از صدور رأی تخلفات اداری، از حقوق ما کسر کرده‌اید و شاید در نهایت تبرئه شویم، پاسخ دادند که این قانون است؛ ما به پایه حقوق دست نزدیم، اما مزایای انگیزشی را به مدت دو تا سه ماه کسر می‌کنیم تا رأی تخلفات صادر شود و در صورت تبرئه شدن، مبالغ را واریز می‌کنیم. از سوی دیگر، زمانی که پرسنل می‌گویند اگر این اقدام قانونی است و هیئت تخلفات اداری دستور کسر مزایا را داده است، همان نامه کتبی و ابلاغیه را به ما بدهید تا بتوانیم در دیوان عدالت اداری شکایت کنیم، پاسخ می‌دهند که «نامه محرمانه است و نمی‌توانیم به شما بدهیم.» رئیس بیمارستان، رئیس امور اداری و معاونت درمان هر کدام اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند. اعلام شده این مبالغ واریز می‌شود، اما استرس ناشی از این وضعیت و اینکه اعلام کرده‌اند این افراد تا سه ماه نباید پرکیس دریافت کنند، فشار زیادی به پرسنل وارد کرده است. برخی از این همکاران می‌گویند اگر ما را اخراج می‌کردند و حق و حقوقمان را می‌دادند تا در مرکز دیگری مشغول به کار شویم، بهتر از این بود که هم شیفت‌های سنگین بدهیم و هم دستمزدمان را دریافت نکنیم. »

روایت مدیران سازمان؛ گفت‌وگو با معاون درمان تأمین اجتماعی استان تهران

در حالی که تصاویر ابلاغیه‌های دادگاه انقلاب و احکام صادره برای شش نفر از پرسنل بیمارستان فیاض‌بخش و همچنین جزئیات کسرکارانه پرستاران در اختیار ایلنا قرار دارد، برای بررسی این موضوعات و دریافت توضیحات رسمی، با علی شاه‌عباسی، معاون درمان اداره‌کل درمان تأمین اجتماعی استان تهران گفت‌وگو کردیم.

چند ماه پیش پرستاران بیمارستان‌های تأمین اجتماعی تهران و به‌ویژه بیمارستان فیاض‌بخش، به دلیل مشکلات و مطالبات صنفی خود تجمع کردند. طبق اطلاعات دریافتی، پس از این تجمع برای شش نفر از این پرسنل پرونده تشکیل شده و حکم صادر شده است. در حال حاضر وضعیت این پرونده‌ها در چه مرحله‌ای قرار دارد؟

خیر، هیچ‌کدام از این موارد هنوز به نتیجه نرسیده است. در نهایت باید عرض کنم کل افرادی که تا این لحظه برایشان پرونده تشکیل شده، دو بخش دارد؛ یک قسمت، بخش سازمانی موضوع است که در قالب آن، در مجموع هفت نفر به هیئت تخلفات اداری معرفی شده‌اند و هنوز هم رأیی صادر نشده است. بخش دیگر کار هم مربوط به مراجع امنیتی کشور است که ورود کرده‌اند و مشغول انجام کار خودشان هستند و به ما ارتباطی ندارد.

در جریان این اعتراضات، برای حدود ۱۰۰ نفر از پرستاران حکم اخراج صادر شده بود که گفته می‌شود با دادن تعهد به سر کار بازگشتند، اما گویا چند نفری که حاضر به امضای این تعهدات نشدند، اخراج شده‌اند. آیا تمام این نیروها تعهد دادند و به کار برگشتند؟

در بحث اخراج نیروها باید بگویم که نیروهای ما اکثراً استخدام پیمانی هستند، اما در مورد نیروهای قراردادی، تصمیم سازمان بر این بود که با آن‌ها خاتمه همکاری صورت بگیرد. با این حال، این افراد مراجعه و «اظهار ندامت» کردند و درخواست ادامه همکاری ارائه دادند. همه آن‌ها نیز آمدند و برخلاف گفته شما، کسی نبود که مراجعه نکرده باشد. در حال حاضر اصلاً کسی را نداریم که به خاطر این قضایا سر کار نباشد و همگی مشغول کار خود هستند.

چرا پیگیری مطالبات پرستاران در بیمارستان فیاض‌بخش به جای حل‌وفصل شدن، به تشکیل پرونده در تخلفات اداری و اخذ تعهد کشیده شد؟

ببینید، در اورژانس بیمارستانی که مرکز اتفاقات نیمی از شهر است و تمام غرب و جنوب تهران را پوشش می‌دهد، اینکه عده‌ای کار را تعطیل کنند، دیگران را تحریک کنند و در بخش‌ها بایستند و بگویند کار را رها کنید و برویم مقابل درِ اورژانس تجمع کنیم، اصلاً اقدام درستی نیست. هدف همه ما که دور هم جمع شده‌ایم، خدمت‌رسانی به بیمه‌شدگان است. در جریان این تجمعات، رئیس بیمارستان حضور پیدا کرد و ضمن توصیه، خواهش و تمنا، از آن‌ها خواست که مقابل درِ بیمارستان و اورژانس ننشینند و به سالن اجتماعات بروند تا در آنجا بنشینند و صحبت کنند تا ببینیم درد و مشکل چیست و آن را حل کنیم. اما آن‌ها نپذیرفتند و گفتند نه، ما می‌خواهیم همین‌جا جلوی درِ اورژانس بنشینیم و بیمار هم پذیرش نکنیم.

با این حال، پرستاران می‌گویند بیش از یک سال پیگیر مطالبات خود بودند اما پاسخی نگرفتند. آیا سازمان تأمین اجتماعی در این مدت اقدامی برای حل مشکلات حقوقی و کمبود نیروی پرستاران انجام داده است؟

پرسنل می‌دانند که کارها در حال انجام است؛ گرچه به نظر من هم این تجمع‌ها باعث شد که مطالبات یک مقدار جدی‌تر دیده شود و روند کارها سرعت بگیرد. در حال حاضر تعرفه پرستاری از یکم اردیبهشت‌ماه در حال پرداخت است. همچنین احکام کارگزینی سازمان تأمین اجتماعی نسبت به دانشگاه‌های علوم پزشکی اختلافاتی داشت که باعث شده بود دریافتی‌ها، به‌ویژه برای نیروهای جدیدالورود به سازمان، مقداری پایین‌تر باشد؛ اکنون این احکام کارگزینی در حال اصلاح است و مشابه دانشگاه‌های علوم پزشکی می‌شود.

علاوه بر این، سازمان تأمین اجتماعی پس از حدود سه سال، قرار است در آذرماه یک آزمون استخدامی برگزار و ۴ هزار نیروی کادر درمان را که عمدتاً از رسته پرستاری هستند، جذب کند. همچنین «دفتر پرستاری سازمان» که طی دو الی سه سال گذشته تشکیلات آن در حوزه درمان تقریباً محو شده بود، دوباره ساختار مستقل خود را پیدا کرده است. بدیهی است که این کارها یک‌روزه انجام نشده است؛ کسانی که با کار اداری آشنا هستند می‌دانند که تمام این موارد سال‌ها زمان و کار کارشناسی برده است. حوزه درمان روی این موضوع کار کرده، پیشنهاد خود را به حوزه اداری و مالی سازمان داده و این پیشنهاد پس از رفت‌وبرگشت‌ها و چکش‌کاری‌های متعدد، به نقطه‌ای رسیده که امروز شاهد آن هستیم. اگر دوستان هم مقداری صبر و تحمل می‌کردند، واقعاً این حوادث ناگوار پیش نمی‌آمد.

موضوع دیگری که مطرح شده، حذف مزایای پرکیس ۱۲ نفر از پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش در ماه جاری است؛ چرا پیش از صدور رأی تخلفات اداری این مبالغ حذف شده است؟

بر اساس قوانین سازمان، فردی که به هیئت تخلفات اداری معرفی می‌شود، مزایای انگیزشی او نگه داشته می‌شود تا پرونده‌اش تعیین تکلیف شود. اینکه گفته‌اند این موضوع برای ۱۲ نفر اتفاق افتاده درست نیست و فقط در مورد تعدادی از افراد انجام شده است. این موضوع فقط در مورد همین تعداد محدود است و آن هم حذف نشده، بلکه معلق است؛ یعنی تا زمانی که در هیئت تخلفات اداری رأی صادر کنند، نگه داشته شده است. ممکن است اکنون در هیئت تخلفات اداری اعلام کنند که اقدامات آن‌ها موجه بوده است، که در آن صورت این مبلغ پرداخت می‌شود. بنابراین این تصمیم صرفاً مربوط به همان چند نفر است و برای بقیه افراد هیچ مشکلی وجود ندارد.

اما طبق اطلاعات موجود، حتی همین هفت نفر به دادگاه هم رفته‌اند و حکم قضایی دریافت کرده‌اند.

خیر، هیچ‌کس به دادگاه نرفته است. برای اینکه پرونده‌ای به دادگاه برود، ما باید از اینجا شکایت کنیم تا به دادگاه احضار شوند؛ در حالی که ما هیئت تخلفات اداری داریم و پرونده‌ها را به تخلفات اداری خودمان می‌فرستیم. در خصوص ورود مراجع امنیتی کشور نیز من اطلاع دارم که هیچ دادگاهی تشکیل نشده است؛ صرفاً در همان روزهای اولیه ورود کردند و صحبتی انجام دادند. فعلاً هیچ‌کس به دادگاه نرفته است و اگر شما مستنداتی در این زمینه دارید، ارائه بفرمایید.

هزینه سنگین برای مطالباتی که خودِ مدیران به حقانیت آن معترفند

کنار هم قرار دادن اظهارات پرستاران بیمارستان فیاض‌بخش و توضیحات رسمی معاون درمان تأمین اجتماعی استان تهران، تناقض‌های آشکاری را در نحوه مدیریت این بحران صنفی نشان می‌دهد. در لابه‌لای اظهارات معاون درمان، نکته‌ای کلیدی وجود دارد که گویای تمام ماجراست؛ آنجا که او نیز به صراحت تأیید می‌کند تا پیش از تجمعات مردادماه، کاستی‌های مهمی همچون حذف ساختار «دفتر پرستاری»، توقف سه‌ساله جذب نیرو و پایین بودن احکام کارگزینی پرستاران نسبت به وزارت بهداشت وجود داشته و همین اعتراضات پرسنل باعث شده است که مطالبات جدی‌تر دیده شود و روند اصلاح احکام و پرداخت‌ها سرعت بگیرد.

اما همین اعتراف، این پرسش اساسی را ایجاد می‌کند که پرستاری که بیش از یک سال نامه‌نگاری کرده، به پیشنهاد خودِ مدیران نماینده انتخاب کرده، در روزهای جنگ و بحران بدون هیچ گلایه‌ای شیفت‌های سنگین را چرخانده و در نهایت پس از ماه‌ها خلف وعده، هیچ گوشی شنوایی نیافته است، چه راه دیگری برای رساندن صدای خود داشته است

سؤال بی‌پاسخ در بیمارستان فیاض‌بخش این است که اگر این اعتراضات صنفی به‌حق بوده و حتی باعث به حرکت درآمدن چرخ‌های کند سازمان شده است، چرا امروز خودِ مطالبه‌گران باید هزینه آن را بدهند؟ آیا تشکیل پرونده در تخلفات اداری، صدور احکام کار در مؤسسات عام‌المنفعه، گرفتن تعهدنامه‌های اجباری و کسرهای سنگین از دستمزد ماهانه پرستارانی که بار اصلی بیمارستان را به دوش می‌کشند، واقعاً تناسبی با یک تحصن صنفی و بدون شعار در حیاط بیمارستان دارد؟

گزارش: سعید حسام‌الدینی