شش ایراد استفاده از لاستیک‌های پهن در خودرو

بسیاری از خودروهای اسپرت و عضلانی به‌طور استاندارد با لاستیک‌های پهن عرضه می‌شوند، که همین امر باعث شده این نوع تایرها با عملکرد بالا مرتبط دانسته شوند و رانندگان زیادی را به سمت استفاده از آن‌ها سوق دهد. با این حال، همان‌طور که مزایای خاصی دارند، ایرادات قابل توجهی نیز به‌همراه می‌آورند که فراتر از قیمت اولیه بالاتر است.

به گزارش گجت نیوز، درک این معایب برای هر مالکی که قصد ارتقای لاستیک‌های خودروی خود را دارد، ضروری است تا از تاثیرات نامطلوب بر مصرف سوخت، ایمنی و راحتی رانندگی آگاه باشد.

لاستیک‌های پهن گران‌تر هستند

این یکی از بارزترین معایب تغییر به لاستیک‌های پهن است. از آنجا که ساخت این تایرها به مواد بیشتری نیاز دارد، طبیعتا قیمت بالاتری نسبت به لاستیک‌های استاندارد خودرو دارند. برای مثال، تفاوت قیمت بین یک تایر ۲۳۵/۵۰ ZR18 و ۲۴۵/۵۰ ZR18 کانتیننتال اکستریم‌کانتکت حدود ۳۰ دلار در هر حلقه است که برای یک دست کامل به ۱۲۰ دلار می‌رسد. این هزینه‌ها شامل نیاز احتمالی به رینگ‌های بزرگ‌تر نمی‌شود، که می‌تواند مجموع هزینه را به راحتی به حدود ۱,۰۰۰ دلار (بدون احتساب اجرت) افزایش دهد.

افزایش مصرف سوخت خودرو با لاستیک‌های پهن

لاستیک‌های پهن به‌دلیل وزن بیشتر و مقاومت غلتشی بالاتر، تاثیر منفی بر بهره‌وری سوخت دارند. سطح تماس وسیع‌تر با جاده، این مقاومت غلتشی را افزایش می‌دهد و موتور خودرو برای حرکت‌دادن آن باید سخت‌تر کار کند. این مسئله به معنای مصرف بیشتر سوخت یا انرژی باتری برای طی‌کردن همان مسافت است. علاوه بر این، این نوع لاستیک‌ها آیرودینامیک خودرو را نیز کاهش می‌دهند و باعث افزایش کشش هوا می‌شوند که در رانندگی‌های طولانی‌مدت، به‌طور محسوسی بر میزان مصرف سوخت تاثیر می‌گذارد.

وزن فنربندی نشده خودرو را افزایش می‌دهند

نصب لاستیک‌های پهن، وزن فنربندی نشده خودرو را بالا می‌برد. این وزن شامل اجزایی مانند چرخ‌ها، لاستیک‌ها و سیستم ترمز است که مستقیما توسط سیستم تعلیق کنترل نمی‌شوند. با افزایش این وزن، سیستم تعلیق باید برای حفظ چسبندگی تایر به جاده، تلاش بیشتری در مقابل ناهمواری‌ها انجام دهد. استفاده از رینگ‌های آلیاژی سبک‌تر می‌تواند این وزن اضافی را جبران کند، اما تنها افزایش پهنای تایر بدون تغییرات دیگر ممکن است به‌جای بهبود، عملکرد خودرو را کاهش دهد.

خطر هیدروپلنینگ را افزایش می‌دهند

یکی از معایب غیرمنتظره لاستیک‌های پهن، افزایش خطر هیدروپلنینگ یا آکواپلنینگ (Aquaplaning) است. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که یک لایه آب بین تایر و سطح جاده قرار گرفته و باعث از دست رفتن تماس شود، به‌خصوص در باران شدید و سرعت بالا. بر خلاف لاستیک‌های باریک‌تر که آب را موثرتر کنار می‌زنند، سطح تماس بزرگ‌تر لاستیک‌های پهن باعث می‌شود آج آن‌ها برای تخلیه آب تلاش بیشتری کند.

این امر در برف‌های کم‌عمق نیز صدق می‌کند، زیرا وزن خودرو را روی سطح بیشتری توزیع کرده و فشار کمتری برای چسبندگی به زیر برف ایجاد می‌کند. لازم به ذکر است که عمق آج تایر همچنان مهم‌تر از پهنای آن در کاهش خطر هیدروپلنینگ است

فرمان‌پذیری خودرو سنگین‌تر می‌شود

نصب لاستیک‌های پهن، خصوصا در چرخ‌های جلو، باعث سنگین‌تر شدن فرمان خودرو می‌شود. این حس به‌دلیل سطح تماس بزرگ‌تر با جاده و افزایش اصطکاک ایجاد می‌گردد. اگرچه سیستم‌های فرمان هیدرولیک یا برقی مدرن می‌توانند تا حدی این اثر را خنثی کنند، اما در سرعت‌های بالا نیز بازخورد فرمان کمتر دقیق شده و پاسخگویی آن کندتر می‌شود. این پدیده به وزن فنربندی نشده بیشتر بازمی‌گردد که منجر به کاهش چسبندگی و دقت فرمان می‌شود. برای بهره‌مندی از چسبندگی بیشتر تایرهای پهن، ممکن است نیاز به استفاده از رینگ‌های سبک‌تر باشد.

مشکلات اندازه و نصب

در برخی موارد، لاستیک‌های پهن به‌سادگی برای خودرو بسیار بزرگ هستند و نمی‌توانند به‌درستی نصب شوند. این مشکل به‌ویژه برای تایرهای جلو که محور چرخش دارند، مشهود است؛ در هنگام چرخش کامل فرمان، تایر ممکن است با بدنه خودرو یا اجزای سیستم تعلیق تماس پیدا کند و باعث سایش و آسیب شود. برای حل این مشکل، گزینه‌هایی مانند نصب اسپیسر، تعویض رینگ‌ها با آفست مناسب‌تر یا حتی تغییر بدنه خودرو برای ایجاد فضای بیشتر، پیش رو است.