قصه دو همشهری که از آخر شروع کردند و شانه به شانه می‌آیند/ رستم آمل امتیاز هم نمی‌دهد، چه رسد به باخت!

برای سال‌ها مازندران مهد کشتی آزاد و خوزستان زادگاه کشتی فرنگی بود. البته که هنوز هم آن‌ها جایگاه خود را در پایتختی این رشته حفظ کردند، اما آن‌قدر رقبای خوب از هر جهت به میدان آمده‌اند که در خود این استان‌ها هم بین شهرها رقابتی عمیق در گرفته است. در مازندران و کشتی آزاد، آمل به عنوان رقیبی برای جویبار مطرح شده و در خوزستان و کشتی فرنگی، ایذه با اندیمشک رقابتی تنگاتنگ دارد.

در مسابقات جهانی ۲۰۲۶ سه کشتی‌گیر از ایذه عضو تیم ملی فرنگی بودند که هر سه فینالیست شده و نقره گرفتند. در همین مسابقات، آمل هم سه نماینده در تیم فرنگی داشت؛ یعنی خلاف همیشه که مازندرانی‌ها به سراغ کشتی آزاد می‌روند، حالا این شهر که به شهر المپیکی مشهور شده در فرنگی برای تاج و تخت دندان تیز کرده است.

جالب این‌که از سه کشتی‌گیر آمل در فرنگی یک طلا (هدایتی) و دو برنز (ساروی و اسکو) به دست آمد. طلای بارزش سنگین‌وزن که دنیا دنبالش است، جای خوزستان و گتوند به مازندران و آمل رفت. آمل که بعد از قاسم رضایی، با هادی ساروی در ۹۷ کیلو طلای المپیک را حفظ کرد و حالا فردین هدایتی -با این کیفیت- قطعا در المپیک بعدی طلای سنگین‌وزن را به آمل می‌برد. البته به شرطی که در ایران انتخاب شود!

مشکلی که فردین در داخل کشور با وجود میرزازاده دارد، همشهری او در آزاد ندارد. آمل در تیم آزاد و فرنگی با ۲۰ نماینده، چهار کشتی‌گیر داشت که دو طلا و دو برنز با خود از قزاقستان می‌آورند، چرا که فردا امیرحسین زارع با طلای سنگین‌وزن آزاد از سالن خارج می‌شود. زارع از آن کشتی‌گیرهاست که هر چند دهه یک بار ظهور می‌کنند؛ آن‌ها جز به خودشان، به کسی نمی‌بازند! کاری که در جهانی ۲۰۲۲ کرد که البته در اوج جوانی، حق تجربه کردن را داشت. اما امیرحسین زارع امروز که با اقتدار و بدون از دست دادن حتی یک امتیاز به فینال رسید، حالا با همشهری نامدارش در کشتی فرنگی رقابتی تنگاتنگ دارد.

کاپیتان فرنگی که به اعتقاد مربیان ایران اسیر ناداوری شد و طلایش را به سرکیسیان روس دادند، باز هم دست خالی نیامد و در هفتمین سال حضور در مسابقات جهانی و المپیک، هفتمین مدال را هم گرفت. درست همان رکوردی که امیرحسین زارع دارد و جالب که این دو جوان هنوز به ۳۰ سالگی نرسیده و کلی جا دارند!

شباهت سرنوشت این نوع همشهری عجیب و غریب است. هر دو بدون سابقه حضور در تیم ملی و بدون هیچ عنوان و نشانی در مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۲۰ توکیو شرکت و با پیروزی مقابل ملی‌پوش وقت، اولین تجربه سطح بالای خود را با بالاترین سطح ممکن -یعنی المپیک- شروع کردند! یعنی اگر دیگران ۳ سال در تورنمنت‌های مختلف شرکت می‌کنند تا برای المپیک آماده شوند که خانه آخر هر ورزشکار است، این دو جوان ۱۸ و ۲۰ ساله از اول با المپیک شروع کردند!

هر دو در اولین میدان، مدال هم گرفتند! دو برنز و دو ماه بعد (المپیک توکیو به‌خاطر کرونا با یک‌سال تاخیر برگزار شد) در نروژ، هر دو برای اولین بار قهرمان جهان شدند. هر دو هنوز در همان‌وزن مانده و هر دو از ۷ حضور با ۷ مدال برگشته‌اند. هادی ساروی که به رکورد ۷ مدال سوریان رسید و زارع هم به دنبال رکورد یزدانی است.

زارع در فینال المپیک پاریس، طلا را به گنو کارکشته داد و ساروی آن را گرفت تا از نظر مرغوبیت مدال، پیش بیفتد اما ساروی دو طلای جهان دارد (۲۱و ۲۵) و زارع تا الان ۳ طلا (۲۱، ۲۳ و ۲۵) و فرداشب با طلای چهارم، از همشهری خود پیش می‌افتد. ساروی ۴ برنز دارد و زارع یک نقره و یک برنز (البته با شرط طلای فردا وگرنه ۲ نقره خواهد شد)

و امیدواریم که این رقابت، حالا حالاها ادامه یابد. ساروی متولد ۷۶ و زارع ۷۹ است، آن هم دی‌ماه و در سنگین‌وزن تا ۳۵ سالگی می توان راحت ادامه داد.