در حالی که اکثر رهبران صنعت هوش مصنوعی به این نتیجه رسیدهاند که باید سرعت توسعه این فناوری را کاهش دهند، والاستریت از این ایده چندان استقبال نمیکند و نگران پیامدهای مالی آن است.
به گزارش ایتنا، تحلیلگران طی سالهای اخیر بارها هشدار دادهاند که اقتصاد آمریکا بیش از حد به هوش مصنوعی وابسته شده و بر بدهیهای سنگین ناشی از پروژههای عظیم مراکز داده و هزینههای سرمایهای نجومی استوار است؛ روندی که نگرانی از شکلگیری یک حباب بزرگ را تشدید کرده است.
اکنون که بیشتر آزمایشگاههای پیشرو هوش مصنوعی به دنبال کند کردن روند توسعه هستند، سرمایهگذاران زنگ خطر را برای شکلگیری یک «خانه پوشالی» در این صنعت به صدا درآوردهاند.
به گفته این گزارش، اگر این ساختار شکننده فروبپاشد، پیامدهای آن میتواند بسیار ویرانگر باشد.
هرچند این هشدار تازگی ندارد و پیشتر نیز بارها مطرح شده، اما تاکنون هیچگاه محک واقعی نخورده است؛ در عین حال، هرچه این وضعیت بیشتر ادامه یابد، ریسکهای انباشتهشده نیز بزرگتر میشوند.
در همین حال، بلومبرگبه نقل از مدیر یک شرکت سرمایهگذاری نوشت که «مردم شاید کاملاً درک نکنند که بازار و اقتصاد تا چه اندازه با این ماجرا گره خورده است.»
بر اساس جدیدترین برآوردها، هزینههای مرتبط با هوش مصنوعی هماکنون تقریباً نیمی از رشد تولید ناخالص داخلی آمریکا را تشکیل میدهد؛ بهگونهای که بدون آن، کشور میتواند به بحرانی مالی در مقیاس فروپاشی حباب داتکام دچار شود.
در همین حال، چهرههای شاخص فناوری از جمله داریو آمودی، مدیرعامل آنتروپیک، سم آلتمن، همتای او در اوپنایآی، و حتی ایلان ماسک بر لزوم کند کردن توسعه هوش مصنوعی در برابر آنچه آن را تهدیدی وجودی میدانند تأکید کردهاند.
اما بر اساس گزارش بلومبرگ، اینکه چنین کاهش سرعتی اساساً امکانپذیر باشد یا نه، جای تردید دارد؛ بهویژه آنکه چین، بهعنوان دیگر قطب بزرگ اقتصاد هوش مصنوعی در جهان، این هشدارها را نوعی «ترسافکنی» توصیف کرده است.
همچنین یک استراتژیست ارشد بازار نیز به این نشریه گفته کند شدن توسعه هوش مصنوعی به معنای کاهش هزینههای سرمایهای است و چنین روندی میتواند انتظارات سودآوری کل این اکوسیستم را از نو تعریف کند و با توجه به تمرکز بالای بازار روی هوش مصنوعی، به یک چالش جدی تبدیل شود.
افزایش نرخ بهره نیز میتواند ریسکها را بیشتر کند، چرا که استقراض برای پوشش هزینههای سرسامآور پیشبینیشده شرکتها را گرانتر میکند.
از سوی دیگر، هنوز مشخص نیست که آیا این حجم از سرمایهگذاری در بلندمدت بازدهی خواهد داشت یا نه؛ در سال ۲۰۲۶، بازگشت سرمایه همچنان رؤیایی دور و نامطمئن است، در حالی که مدلهای متنباز هوش مصنوعی هر روز به مدلهای پیشرو نزدیکتر میشوند و مسیر رسیدن به یک مدل کسب و کار سودآور را مبهمتر کردهاند.
به گفته کارشناسان، اگر این ساختار فرو بریزد، برخی شرکتها جان سالم بهدر خواهند برد اما بسیاری دیگر از میدان خارج میشوند.
مایکل مالانی، مدیر تحقیقات بازار جهانی در بوستون پارتنرز، به بلومبرگ گفته برندگانی قطعاً وجود خواهند داشت، اما نه به تعداد زیاد؛ تنها تعداد اندکی از شرکتها موفق خواهند شد سرمایه لازم برای توجیه هزینههای سنگین خود را بهدست آورند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: