بدون اغراق، زمانی که آلبوم اول آوالانچز با عنوان “از دست دادنت” به طور غیرمنتظره‌ای (برای کسانی که خارج از استرالیا بودند) در سال 2000 منتشر شد، تأثیر آن مانند ظهور آلبوم “پل بوتیگ” از گروه بیستی بویز یازده سال قبل بود: جهشی حیرت‌انگیز در هنر نمونه‌برداری، اپوسی گسترده و با بافتی متراکم که با استفاده از حدود 3500 نمونه (و بدون استفاده از سازهای زنده) از جمله آهنگ “مرز” از مادونا، آهنگ‌های قدیمی سول و قطعات بسیار مبهم ایجاد شده بود. همچنین شامل تکه‌هایی از تبلیغات، موسیقی فیلم، دیالوگ‌های فیلم یا تلویزیون (به ویژه خط “این پسر به درمان نیاز دارد” در آهنگ “روانپزشک پیشتازی”) و چه می‌داند چه چیزهای دیگر بود.
این موضوع ممکن است به نظر آشفته بیاید و گاهی اوقات هم همین‌طور بود — گاهی اوقات احساس می‌شد که همسایه‌های شما هر دو در حال برگزاری مهمانی رقص دیوانه‌وار هستند — اما با وجود تمام کاوش‌های عمیق در جعبه‌های موسیقی، شیرین‌کاری‌های دی‌جی و علم plunderphonic، آنچه که آن را واقعاً متمایز می‌کرد، آهنگسازی و حس ملودی شاد و منحصربه‌فرد آن بود.
پیگیری این اثر کار سختی بود و 15 سال طول کشید تا این گروه (به صورت یک دوئت) در سال 2016 با آلبوم به همان اندازه گسترده اما مبتنی بر آهنگ “گل وحشی” دوباره ظاهر شود و فقط پنج سال بعد، آلبوم “ما همیشه تو را دوست خواهیم داشت” با حضور طیف گسترده‌ای از خوانندگان مهمان، از بیز مارکی تا کارن او، دنی براون تا میک جونز از گروه کلاش و دیگران، دوباره ظاهر شد. نمونه‌برداری و صداها همچنان چشمگیر هستند اما بیشتر در خدمت آهنگ‌ها هستند تا در پیش‌زمینه.
آلبوم جدید این گروه، “بد خاطره‌ای نیست” نیز در همین راستا ادامه دارد و با حضور جمعی دیگر از هنرمندان برجسته — از جمله کهنه‌کارانی مانند جیمی ایکس‌اکس، پاندا بر، کارن او، مایک پتن از گروه فِیت نو مور و حتی کارلی سایمون به همراه هنرمندان جدیدتری مانند پرتره‌های تریسی، جان گلیسر، بری کانت سویم و دیگران — و برخی از بهترین آهنگ‌های آن‌ها تا به امروز. با 31 قطعه گسترده در حدود یک ساعت، انتخاب برجسته‌ترین قطعات دشوار است، اما آن‌ها شامل تک‌آهنگ‌های “با هم” و “هر آخر هفته”، همچنین “اعتبارات نهایی” با حضور لودد هانی (که به طرز شگفت‌انگیزی شبیه یک آهنگ سول دهه 70 است) و به ویژه “یک فانتزی دیگر” است که یک لوپ از Kraftwerk را با یک ملودی پرواز و صدای بلند کارلی سایمون ترکیب می‌کند — خیلی زود تمام می‌شود.
یک موضوع تکرارشونده در سراسر آلبوم، صداها و تکه‌های تبلیغاتی بازی‌های ویدیویی و فناوری دهه 90 و 2000 است (روی جلد یک iPod و یک فلاپی دیسک با دست و پا ایستاده‌اند). اگر می‌توانستند راهی برای حضور دادن “کلیپی”، دستیار مجازی قدیمی مایکروسافت، پیدا می‌کردند، احتمالاً این کار را می‌کردند.
اما از همه مهم‌تر، این یکی از شادترین آلبوم‌هایی است که در طول سال خواهید شنید — آوالانچز راهی برای ایجاد ملودی‌ها و صداهای شاد دارند و با ضرب‌های پرانرژی و صداهای طنزآمیز، “بد خاطره‌ای نیست” با عنوان مناسب خود، هر فضایی را روشن خواهد کرد.
نویسنده: جم آسواد
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: