Andrew Garfield با ایفای نقش Norman Bates دنیای سیلیکون ولی، و شاید بتواند برای آن اسکار بگیرد.
آکادمی اسکار در سی و سومین دوره جوایز اسکار، چهار نامزدی برای فیلم “روانی” (1960) داشت، اما هیچ‌کدام برای متصدی هتل با پرنده‌های پر شده نبود. آلفرد هیچکاک پنجمین و آخرین نامزدی خود را برای بهترین کارگردان دریافت کرد. جنت لی، که ماریون […]
و اکنون، 66 سال بعد، می‌توانید شبح کار پرکینز را در این فیلم کلاسیک وحشت ببینید، در حالی که اندرو گارفیلد همان ترفند را با سام Altman، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل OpenAI در فیلم درام تاریک لوکا گوادانینو “Artificial” تکرار می‌کند، که در جشنواره فیلم نیویورک به نمایش درآمد و واکنش‌های تحسین‌آمیزی دریافت کرد. امیدوارم این بار، رای‌دهندگان نتیجه بهتری نسبت به آنچه برای پرکینز رقم زدند، به گارفیلد بدهند.
“Artificial” داستان واقعی پنج روز نوامبر 2023 را روایت می‌کند که در آن هیئت مدیره OpenAI مدیرعامل خود را اخراج کرد، بیش از 700 کارمند تهدید کردند که استعفا می‌دهند و شغل خود را به او بازگرداندند. گوادانینو و فیلمنامه‌نویس سایمون ریچ، استدلال قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهند که این پنج روز آخرین فرصت واقعی بشریت برای ترمز کردن هوش مصنوعی بود و این فرصت به خاطر پول و غرور زخمی چند برادر تکنولوژی که هرگز “نه” به آن‌ها گفته نشده است، از دست رفت. این فیلم همچنین به عنوان هشداری برای همه ما در نظر گرفته می‌شود، زیرا به سمت هوش مصنوعی بیشتر پیش می‌رویم و اصطلاحاتی مانند “هوش فوق‌العاده” در جوامع مدرن ما رایج می‌شود.
اما جدا از احساسات مربوط به روز رستاخیز، ما یک اسکار اصیل در دست داریم. این بهترین فیلم گوادانینو از زمان “دعای من برای تو” است و گارفیلد، همراه با همبازی اصلی خود یورا بوریسوف، بازی‌های سطح بالایی را ارائه می‌دهد.
برای روشن شدن، هیچ‌کس سام Altman را به نگهداری مادرش در سرداب متهم نمی‌کند (حداقل امروز نه). مقایسه در مورد مهارت و نحوه نزدیک شدن گارفیلد به شخصیت است. پرکینز درک کرده بود که نورمن تنها در صورتی کار می‌کند که مخاطب او را دوست داشته باشد: او لکنت زبان دارد، در مورد ساندویچ‌ها وسواس دارد و در حالی که با یک کارآگاه خصوصی صحبت می‌کند، ذرت بوداده می‌خورد. گارفیلد نیز Altman را به همین روش می‌سازد. او تقریباً به طور مداوم در حالت چهارزانو می‌نشیند، صدایش آرام است و با دقت به فرد مقابل گوش می‌دهد، انگار که کاملاً روی او متمرکز شده است. تا اینکه ناگهان، زندگی از چشمانش تخلیه می‌شود، گاهی اوقات برای کمتر از یک ثانیه، و قبل از اینکه هر کس دیگری در صحنه متوجه شود، برمی‌گردد. اما مخاطب متوجه می‌شود. و اینجاست که متوجه می‌شوید فیلم تمام سرنخ‌هایی را که برای شناخت هیولایی که با او وقت گذرانده‌اید، به شما داده است و او را در پایان اعتباربندی نشان می‌دهد.
در حالی که مقایسه آسان و مناسب این است که این بیشتر دنباله‌ای معنوی “شبکه اجتماعی” (2010) است تا “تسویه حساب اجتماعی”، ساختاری که گوادانینو و ریچ می‌سازند شاید کمی به “روانی” نزدیک‌تر باشد. عمل اول فیلم هیچکاک در مورد ماریون است، قبل از اینکه پرده دوش را بکشد. “Artificial” نقطه نظر خود را به ایلیا سوتسکر، دانشمند کامپیوتر متولد شوروی که بوریسوف او را به عنوان مردی به تصویر می‌کشد که صخره پیش رو را می‌بیند، می‌دهد. Altman تا ده سال بعد وارد این قسمت نمی‌شود. هر دو فیلم به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مخاطب در مورد اینکه چه کسی واقعاً در داستان مهم است، اشتباه کند. به همین دلیل است که Neon، همانطور که Variety به طور اختصاصی گزارش کرد، بوریسوف را به عنوان نقش اصلی و گارفیلد را در نقش مکمل برای فصل جوایز معرفی می‌کند.
بوریسوف، نامزد اسکار برای “Anora” (2024)، بازی فوق‌العاده قوی را ارائه می‌دهد. احتمالاً کسی انتظار نداشت که ستاره گمنام فیلم برنده بهترین فیلم شان بیکر، اینقدر زود دوباره بدرخشد. با این حال، او در اینجا ایستاده است، تفکربرانگیز و متین، با بازی که یادآور کسی مانند مارک رافالو در “افشاگری” است. او یکی از بزرگترین نقاط قوت فیلم است و شایسته حضور در عرصه بسیار شلوغ بهترین بازیگر مرد است. گروه بازیگران با استعداد اطراف بوریسوف و گارفیلد کمک می‌کند، از جمله کوپر هافمن در نقش گرگ براکمن، رئیس هیئت مدیره پر سر و صدا و نامزد اسکار مونیکا باربارو (“یک غریبه کامل”) در نقش میرا موراتی، مدیر ارشد فناوری که از خطرات پیش روی شرکت آگاه است.
دسته بازیگر نقش مکمل همیشه جای ویژه‌ای برای یک شرور با جذابیت و تیغ تیز پنهان در آستین دارد. خاویر باردم (“نه کشور پیرمرد نیست”)، هیث لجر (“شوالیه تاریکی”) و کریستوف والتز (“نامردها”) در سه مراسم متوالی برنده مجسمک بهترین بازیگر نقش مکمل شدند. در مراسم‌های اخیر، رابرت داونی جونیور برای “اوپنهایمر” به عنوان لوئیس استراس، یک قدرت‌طلب واقعی که غرور زخمی‌اش به نابودی قهرمان فیلم کمک می‌کند، برنده شد و سال گذشته شان پن جایزه سوم خود را برای بازی در نقش یک برتری‌طلب سفیدپوست در فیلم “یک نبرد پس از دیگری” از پل توماس اندرسون دریافت کرد. اسکارها عاشق یک “بدجنس” سرگرم‌کننده هستند.
و سپس رزومه‌ای وجود دارد که گارفیلد به عنوان دو بار نامزد بهترین بازیگر مرد (“هکسا ریدج” و “تیک، تیک... بوم!”) بدون هیچ بردی جمع‌آوری کرده است. نه اینکه از نادیده گرفته شدن او برای “شبکه اجتماعی” که نامزدی گلدن گلوب را به عنوان ادواردو ساورین، بنیان‌گذاری که از فیس‌بوک کنار گذاشته شد، به دست آورد، اما آکادمی از کار او چشم‌پوشی کرد. داستان “بدهکار” به وضوح در دیدرس است.
آنچه به تبلیغات گارفیلد و خود فیلم کمک می‌کند این است که Altman هنوز زنده است، هنوز در صدر اخبار است و پشت محصولی است که برخی از اعضای آکادمی شاید از آن برای نوشتن یادداشت‌های تشکر استفاده کرده‌اند. بسیاری از رای‌دهندگان از فیلمی اینقدر صریح در مورد صنعتی که هالیوود در حال مذاکره با آن است، وحشت خواهند کرد، همانطور که دیدیم آمازون MGM در ژوئن، چند ماه پس از سرمایه‌گذاری 50 میلیارد دلاری شرکت مادرش در OpenAI، فیلم را رها کرد. با توجه به کیفیتی که گوادانینو ارائه کرده است، استدلال کردن اینکه این حرکت چیزی جز سیاسی بوده است، دشوار است. Neon، که با “پارازیت” و “Anora” برنده بهترین فیلم شده است، با آغوش باز این فرصت را پذیرفته است. این می‌تواند یکی از نامزدهای بهترین فیلم Neon در سال باشد، که آن‌ها باید آن را در کنار برنده نخل طلایی “Fjord” و سایر فیلم‌های جشنواره کن “All of a Sudden”، “Clarissa” و “Paper Tiger” متعادل کنند.
“روانی” با لبخند پرکینز به پایان می‌رسد و جالب است که “Artificial” نیز با لبخند گارفیلد به پایان می‌رسد. ببینیم آیا لبخند او در صحنه تئاتر دولبی تکرار می‌شود.
“Artificial” ابتدا در جشنواره فیلم لندن BFI به نمایش در می‌آید و سپس در کریسمس به صورت محدود در سینماها اکران می‌شود و در ژانویه گسترش می‌یابد.
Variety Awards Circuit: Oscars
By: Clayton Davis
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: