برای آندرهآ اوچیپینتی، تهیهکننده و توزیعکننده ایتالیایی، ساخت فیلم «السینور» به معنای چیزی فراتر از تهیهکنندگی این فیلم پرطرفدار است که شب گذشته جشنواره فیلم لندن را با استقبال ایستاده حضار در تالار سلطنتی فستیوال به پایان رساند، پس از اینکه در تلوراید و تورنتو نیز با استقبال گستردهای مواجه شد.
این فیلم تکاندهنده اما بسیار خندهدار دربارهی ایان چارلسون، بازیگر اسکاتلندی «آتشهای شهر» که در اواخر سال 1989 یک اجرای پیروزمندانه به عنوان هملت در تئاتر ملی لندن داشت، اندکی قبل از اینکه در سن 40 سالگی بر اثر ایدز درگذشت، از ملاقاتی در رم بین اوچیپینتی و چارلسون در سال 1987 شکل گرفت.
در آن سال، اوچیپینتی، بازیگر سابق، با همکاری کرمیت اسمیت، شریک تجاری آمریکایی خود، شرکت Lucky Red را تأسیس کرد، «که در آن زمان به HIV مثبت بود»، میگوید. اسمیت در سال 2001 درگذشت. او میگوید: «آن زمان ایدز ویرانگر بود. من دوستان زیادی را از دست دادم.» اوچیپینتی میافزاید: «به همین دلیل این داستان برای من بسیار مهم است.»
اوچیپینتی روز پس از موفقیت «السینور» در شهری که فیلم در آنجا روایت میشود، با Variety دربارهی سفر طولانی این فیلم صحبت کرد.
من با ایان چارلسون در اسپانیا در سال 1984 در صحنه مینیسریال «خورشید نیز میطلبد» که من نقش کوچکی به عنوان یک گاوباز را بازی میکردم، ملاقات کردم. تابستان بود و ما گروهی از بازیگران بودیم: لئونارد نیموی، جیمز سیمور، رابرت کارادین و ایان بازیگران اصلی بودند. ایان بهترینِ گروه بود، سرکشترینِ آنها. سپس دوباره او را سه سال بعد در رم دیدم. او در حال فیلمبرداری از «اپرا» داریو آرجنتو بود. او کاملاً متفاوت بود. افسرده بود. و احتمالاً در آن زمان، اگرچه به من نگفت، به HIV مثبت مبتلا شده بود. به یاد دارم ایان به من گفت: «زندگی من یک فاجعه است.» او خوشحال نبود و دوستش ایتان سیلورمن را در رم به من معرفی کرد. بنابراین ایان درگذشت و سیلورمن به رم آمد زیرا در حال آمادهسازی فیلمی با بری لوینسون بود و به من گفت: «مرگ ایان خیلی غمانگیز است. آیا میدانید در ماههای آخر زندگیاش چه اتفاقی افتاد؟» و او داستان را برای من تعریف کرد. او به من گفت که ایان خیلی میخواست هملت را بازی کند و وقتی برای بازی در نقش هملت دعوت شد، بیمار بود. او به ایدز مبتلا بود، اما واقعاً میخواست این کار را انجام دهد و غیره. بنابراین من گفتم: «ایتان، اینجا یک فیلم وجود دارد.»
من ایمیلی برای ایتان فرستادم که میگفت: «من نمیتوانم داستان ایان را که میخواست هملت را بازی کند، فراموش کنم. ما باید یک فیلم بسازیم.» این در سال 2005 بود. پانزده سال بعد، ایتان به من گفت: «گوش کن، بیایید این فیلم را بسازیم.» من او را متقاعد کردم که باید یک فیلمنامهنویس انگلیسی پیدا کنیم. او پذیرفت. بنابراین من به کامرون مککراکن در Pathé UK رفتم، با او فیلمهای استیون فریرز زیادی را به عنوان توزیعکننده ساخته بودم. او عاشق داستان شد و از این واقعیت خوشش آمد که ما اندرو اسکات را برای بازی در نقش اصلی در نظر گرفتهایم، زیرا اسکات شبیه ایان بود و او ایرلندی است در حالی که ایان اسکاتلندی بود. هر دوی آنها بازیگران تئاتر و سینما هستند. اندرو قبلاً هملت را بازی کرده بود، بنابراین او عالی بود.
مککراکن پیشنهاد کرد که با استیون برسفورد به عنوان نویسنده ملاقات کنیم زیرا او «غرور» را نوشته بود که اندرو در آن ستاره بود. بنابراین ما این کار را کردیم. این فیلم یک ماجراجویی واقعی بوده است، زیرا در ابتدا قرار بود در ایتالیا و لندن فیلمبرداری شود. سپس کامرون مککراکن تصمیم به بازنشستگی گرفت، بنابراین پروژه به ما [Lucky Red] بازگشت. دو سال بعد، من گابریل تانا را با او در حال ساخت «استعداد برای قتل» آنتون کوربین همراه کردم.
وقتی گابریل و پیت شیلیمون به همراه فیلمنامه و حضور اندرو اسکات به ما پیوستند، او سایمون استون را به عنوان کارگردان پیشنهاد کرد. من پروژه را به آنا مارش، مدیرعامل Studiocanal و ران هالپرن، معاون ارشد تولید جهانی شرکت ارائه کردم و آنها علاقهمند شدند و تصمیم گرفتند فیلم را تأمین مالی کنند. همزمان من در حال مذاکره با Studiocanal بودم که، همانطور که میدانید، 51 درصد از Lucky Red را خریداری کرد.
«السینور» هفته آینده در جشنواره فیلم رم به نمایش در میآید و سپس در جشنوارههای دیگری نیز به نمایش گذاشته میشود. Focus Features این فیلم را در ایالات متحده در 20 نوامبر اکران میکند و ما نمایشهای زیادی برای رایدهندگان آمپاس و گلدن گلوب برگزار خواهیم کرد. دهان به دهان درباره این فیلم بسیار خوب است. مردم از این فیلم آگاه هستند. اکثر اکرانها در کشورهای دیگر در ژانویه انجام خواهد شد.
به عنوان یک تهیهکننده ایتالیایی که چنین فیلم بریتانیایی اصیلی را میسازد، باورنکردنی است. و اینکه بتوانم آن را از طریق Studiocanal تأمین مالی کنم، واقعاً حیاتی است و نشاندهنده این واقعیت است که پیوستن به آنها یک حرکت خوب برای به دست آوردن قدرت مالی برای ساخت فیلمهای مستقل باکیفیت بوده است که در حال منقرض شدن هستند. ساخت این فیلم واقعاً در مورد کار تیمی است. این فیلم همچنین از نظر موضوعی بسیار در مورد این موضوع است. این در مورد جامعه است. این در مورد جامعه تئاتر است که از شخصیت ایان با وجود مشکل او در ابتلا به ایدز محافظت میکند. یک خط عالی در این فیلم وجود دارد که میگوید: «ترجیح میدهم از هملت بمیرم تا ایدز.» این روحیه بود.
نویسنده: نیک ویواری
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: