تیم سابق آرکین: به دنبال ترندها نمی‌رویم و خوشحالم که اینطور است

یکی از نکات تلخ در مورد سقوط استودیوی آرکین آستین – جدا از عدم تمایل به نظر می‌رسد مایکروسافت برای دادن فرصت به استودیوها فراتر از سه ماهه بعدی – این بود که حس غالب این بود که استودیویی که توسعه‌دهندگانش قبلاً به خاطر بازی‌های شبیه‌ساز غوطه‌وری خود شناخته می‌شدند، مجبور به ساخت چیزی کاملاً خارج از تخصص خود شده است. Redfall یک شوتر سرویس زنده بود و یک شوتر کاملاً ضعیف در آن هم بود.

بنابراین، شاید خبر خوبی باشد که Dishonored هم‌بنیان‌گذار هاروی اسمیت و کهنه‌کار بااستعداد آرکین بن هورن استودیوی جدید قصد ندارند به دنبال ترندها باشند. در مصاحبه با The Game Business، از هورن و اسمیت پرسیده شد که آیا فکر می‌کنند بازی شبیه‌ساز غوطه‌وری (که Black Pony Immersive به طرز عجیبی از صحبت در مورد آن اجتناب کرده است) ژانری مرده یا در حال مرگ است.

اسمیت می‌گوید: «اگر به آن بازی‌ها نگاه کنید، عناوین زیادی وجود دارد که مردم هنوز 10 یا 20 سال بعد در مورد آنها صحبت می‌کنند. آنها دارای اعتبار فرهنگی زیادی هستند. و چند مورد وجود دارد، اگر به BioShock یا Deus Ex یا Dishonored نگاه کنید، که پول زیادی به دست می‌آورند.»

بخشی از مشکل، همانطور که بسیاری از توسعه‌دهندگان توضیح داده‌اند، افزایش کلی بودجه در خود صنعت است: «اگر به Dishonored نگاه کنید، بودجه‌ای که با آن کار می‌کردیم… نمی‌گویم کم بود، بسیاری از توسعه‌دهندگان سه گانه از آن بودجه حسادت می‌کردند، اما بسیار معقول بود. و بازگشت سرمایه ما چهار یا پنج برابر کل هزینه بود.»

از نظر هورن، یکی از بیانیه‌های مأموریت Black Pony Immersive دوری از دنبال کردن ترندها – که آرکین به وضوح در آن بد بود – و صرفاً ساختن چیزهایی است که توسعه‌دهندگانش از آن لذت می‌برند:

«صنعت به گونه‌ای در حال رشد است که تعداد زیادی بازیکن با اشتهای بسیار متنوع وجود دارد. ما واقعاً نمی‌دانیم صنعت چه مسیری را در پیش خواهد گرفت، و احتمالاً در دنبال کردن ترندها خیلی خوب نخواهیم بود. بنابراین، بهترین شانس ما این است که حول یک چشم‌انداز خلاقانه که ما را به عنوان توسعه‌دهندگان هیجان‌زده می‌کند، گرد هم آییم. این هیجان مخاطبی را که می‌دانیم می‌خواهد این نوع بازی را بازی کند، برمی‌انگیزد. این بهترین شانس برای ساختن چیزی عالی است.»

اسمیت موافقت می‌کند و دیدگاه (به طور قابل درکی بدبینانه) را بیان می‌کند که، خب، او سال‌هاست که این وعده‌ها را از مدیران ارشد شنیده است: «افراد باهوش و خوبی، دوستان من در سمت اجرایی، چیزهایی را به من می‌گویند که از سال‌ها پیش می‌شنوم، مانند: «بازی‌های اول شخص نمی‌فروشند»، یا «بازی‌های نقش‌آفرینی یک بازار خاص هستند»، «اگر اکنون روی یک بازی رایگان کار نکنید، در پنج سال آینده شغل خود را از دست خواهید داد»، «بازی‌های MMO آینده هستند»، «در آینده، بازی‌ها بخش‌های ویدیویی زنده با بازیگران هالیوودی خواهند داشت.»

اگر نگاهی به این لیست بیندازیم، می‌توانیم چیزهای زیادی را ببینیم که بی‌معنی هستند. بازی‌های اول شخص همچنان به فروش ادامه می‌دهند، یکی از موفق‌ترین بازی‌های دهه گذشته یک بازی نقش‌آفرینی بر اساس Dungeons & Dragons بود، و بازی‌های رایگان سرویس زنده برای برخی از ناشران یک فاجعه مطلق بوده‌اند، حتی با کیف پول‌های عمیق. و در حالی که بازیگران هالیوودی اکنون در بازی‌های ویدیویی هستند، در صحنه‌های لایو اکشن نیستند.

اسمیت ادامه می‌دهد: «من افراد باهوش و خوبی را شنیده‌ام، دوستانم در سمت اجرایی، که در طول سال‌ها این چیزها را گفته‌اند و گاهی اوقات حق دارند. اما آنچه بن گفت، بازگشت به چیزی که دوست دارید با یک چشم‌انداز قوی، اغلب برای ما جواب می‌دهد، بنابراین ما باید همین کار را انجام دهیم.»