استودیو لایکا با فیلم «وایلوود» بیش از پنج سال انیمیشن صحنهای و کار جلوههای ویژه را به طول انجامید که شامل 2776 شات بود و نیازمند ترکیبی دقیق از عروسکهای دستساز، مجموعههای کوچک و تصاویر دیجیتال بود. اما چالش اصلی برای استیو اِمرسون، سوپروایزر جلوههای ویژه تولید، اطمینان از این بود که فناوری در خدمت اجرای استاپموشن باشد و نه اینکه آن را تحتالشعاع قرار دهد.
امرسون در کنفرانس View Conference در تورین، تماشاگران را با پرهزینهترین تولید استودیو مستقر در پورتلند تا به امروز همراه کرد، از بازسازی یک بنای تاریخی محلی تا خلق یک توده کابوسوار و به ظاهر هوشمند از پیچک.
امرسون به 265 هفته از آغاز انیمیشن صحنهای تا تحویل جلوههای ویژه، 132 مجموعه عملی در 117 مکان، 223 عروسک دستساز و 142030 صورت قابل تعویض اشاره کرد. او توصیف کرد که یک شات به 1124 تعویض صورت نیاز داشت که آن را به عنوان یک رکورد در انیمیشن استاپموشن توصیف کرد. او همچنین اندازهگیری شخصیتری از زمان صرف شده ارائه داد.
او یادآوری کرد: «دخترم، وقتی در فوریه 2020 کار روی فیلم را شروع کردم در مقطع ابتدایی بود.» او افزود: «حالا او در مقطع دبیرستان است. او در حال بررسی دانشگاهها است. او رانندگی میکند و در حال قرار گذاشتن است.»
این فیلم تقریباً دو برابر شاتهای فیلم 2019 لایکا، «Missing Link» را دارد که امرسون گفت شامل 1486 شات بود. او گفت: «ما اساساً قصد داشتیم دو فیلم بسازیم.» اما فراتر از آن، شاتها به طور تصاعدی پیچیدهتر بودند.
به عنوان مثال، عمارت پیتوک در پورتلند، که برای یک فرار از پشتبام با شخصیت اصلی، پرو مککیل، بازسازی شده بود. این مینیاتور 11 و نیم هفته طول کشید و 45 تا 50 هنرمند برای ساخت آن کار کردند که 14 فوت عرض و 10 فوت ارتفاع داشت. بخشهای جداگانه در مقیاس عروسکی ساخته شدند و به انیماتورها اجازه دادند تا اجراهایی را که میتوانستند با عناصر مینیاتوری و پسزمینههای دیجیتال ادغام شوند، اجرا کنند.
امرسون گفت: «هیچ چیز به اندازه شیشه واقعی، دوربینهای واقعی و افراد واقعی که در حال تنظیم شاتها در یک مجموعه واقعی هستند، بهتر نیست.» وقتی نورپردازی یک مینیاتور مشکلساز بود، گروه از رگهای کنترل حرکت برای گرفتن چندین نوردهی استفاده کرد و به آنها اجازه داد تا نورپردازی را بعداً در کامپوزیت تنظیم کنند. یک سکانس دیگر به بخش هنری نیاز داشت تا یک جایگزین صفحه سبز موقت را جمعآوری کند زیرا مجموعه کامل اشغال شده بود.
غیرمعمولترین مثال در ارائه مربوط به یک شات کابوسوار پوشیده از پیچک بود که امرسون آن را شات «Sam Raimi» نامید، که در آن پیچکها اسکلتی را میگیرند و دستکاری میکنند. تیم میخواست گیاه مانند یک شخصیت شرور به جای یک جلوه تولید شده با کامپیوتر معمولی رفتار کند.
او توضیح داد: «ما به دنبال یک راه حل ساده رویهای نبودیم. نمیخواستیم کاری را که معمولاً در Houdini انجام میشود انجام دهیم.» او افزود: «ما میخواستیم تا حد امکان کار را برای خودمان سخت کنیم.»
هنرمندان پیچکهای عملی را به صورت دیجیتالی بازسازی کردند و سپس از سیم، پنبه و آزمایشهای استاپموشن برای ایجاد حرکت آن استفاده کردند. یک پیشرفت با فیلمبرداری سیمهای کشیده شده از درختان کوچک و پخش معکوس فیلم به دست آمد و چیزی را ایجاد کرد که به طور غیرطبیعی زنده به نظر میرسید. امرسون گفت: «این عجیب و غریب است، تکاندهنده است، تهاجمی است و کابوسوار است و دقیقاً همان ظاهری بود که به دنبال آن بودیم.»
این تعامل بین کار عملی و جلوههای دیجیتال همچنین انیمیشن شخصیت را شکل داد. به جای اینکه همه عروسکها را به طور همزمان انیمیت کنند، استودیو گاهی اوقات آنها را در پاسهای جداگانه در مقابل صفحههای آبی فیلمبرداری میکرد و به انیماتورها فضای بیشتری برای تمرکز بر اجراهای فردی میداد. امرسون گفت: «بنابراین هر کاری که برای توانمندسازی آن انیماتورها لازم باشد، انجام میدهیم.»
امرسون توضیح داد که جاهطلبیهای نایت ریشه در وابستگی او به پورتلند و رمان فانتزی مصور کالین ملوِی داشت که داستان دختری را دنبال میکند که سعی میکند برادر ربوده شده خود را نجات دهد. کارگردان فرصتی را دید تا «اساساً یک فیلم ارباب حلقهها با عروسکهای استاپموشن بسازد، کاری را که هیچ کس قبلاً انجام نداده است.»
این فیلم در 23 اکتبر در سینماهای ایالات متحده اکران میشود. برای امرسون، مقیاس «وایلوود» در نهایت به کار هنرمندان آن باز میگشت. او با این جمله به پایان رساند: «هر فریم نشاندهنده اثر هنرمندی است که آن را به زندگی درآورده است.»
نوشته: Davide Abbatescianni
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: