محیطی که سالهاست به بیماری مزمن رکود تورمی مبتلا شده و تلاش دولت های مختلف تاکنون هیچ کمکی به رفع این بیماری اقتصادی نکرده و حتی در مواردی به تشدید این عارضه منجر شده است.دانش آموزان از همین ابتدای دوران تحصیل باید با واقعیات معیشتی زندگی آینده خود آشنا بشوند و ادبیات تاب آوری در محیط رکود تورمی را بیاموزند.
نسلی که فردا به مدرسه خواهد رفت، در آینده نزدیک جزو طبقه کارآفرین، صنعتگر، کشاورز، بازرگان و حقوق بگیر کشور خواهد بود که هر کدام از این اقشار در دهکهای مختلف درآمدی با مشکلات کسب و کار خاص همان گروه قرار دارند.
باید به دانش آموزان فرصت انتخاب حضور در دهکهای درآمدی و آموزش رسیدن به امیدها و آرزوهای اقتصادی را بدهیم. محصلی که به هر دلیل شیفته تولید محصولات کشاورزی است، باید با چالشهای این حوزه و راههای عبور از سختیهای شغلی آن آشنا شود. همینطور دانش آموزی که به بازرگانی و تجارت علاقه دارد باید از همان کودکی و در محیط مدرسه با مفاهیمی نظیر «تحریمهای اقتصادی» و «رقابت تجاری» و «پایداری در توزیع ناعادلانه فرصتهای اطلاعاتی» آشنا شود. همچنین آگاهی از دشواری موازنه میان دستمزد کارگری با تأمین هزینه سبد معیشتی برای دانش آموزان ضروری است.
این قبیل محتوای آموزشی علاوه بر آنکه نسل آینده را به سپاسگزاری از والدین بابت تاب آوری در شرایط طاقت فرسای معیشت فعلی عادت می دهد، آنها را در برابر سختی های آینده مقاوم میکند و ذهن آنها را برای چاره اندیشی عبور از بحرانهای اقتصادی فعال می سازد.
آنچه نظام تحصیلی ما در ۴ دهه گذشته تحویل جامعه داده، نسلی فاقد مهارتهای شغلی و متکی به مدارک ناکارآمد تئوریک بوده که دست و پای آنها را برای عبور از مشکلات معیشتی خود و خانواده بسته است. نسلی که توانایی ارائه راه حل برای رفع مشکلات پولی، بانکی، صنعتی و تجاری ندارد.
موضوع تاب آوری در برابر مشکلات اقتصادی صرفاً به معنای قناعت و صرفه جویی در مصارف نیست؛ بخش مهمی از دکترین اقتصاد مقاومتی است که به نسل آینده راههای برون رفت از چنبره موانع معیشتی را آموزش میدهد و از آنها نسلی خلاق، کارآفرین، مفتخر به تولید ملی و مقاوم
در برابر تهدیدات داخلی و خارجی میسازد. دقیقاً همان ویژگیهایی که در نسل جدید کمتر میبینیم وشاید به همین دلیل ضریب دفاع غیرعامل جامعه امروز نسبت به چالشهای اقتصادی پایین است.
تاب آوری اقتصادی نشاندهنده توانایی جامعه یا نظام اقتصادی در مقابله با شوکها، سازگاری با تغییرات و بازگشت به مسیر رشد است. این تابآوری نقشی کلیدی در تداوم فعالیتهای اقتصادی، حفظ اشتغال و کاهش آسیبپذیری جامعه دارد.
از طرف دیگر ارتباط میان تابآوری اقتصادی و اقتصاد مقاومتی بیانگر آن است که تقویت ظرفیتهای داخلی، تنوعبخشی منابع درآمدی و مدیریت هوشمندانه منابع میتواند پایههای پایداری اقتصادی را مستحکمتر سازد.
جای این قبیل مفاهیم در نظام تحصیلی فعلی کشور خالیست و اکنون که در معرض شدیدترین تهدیدات اقتصادی از داخل و خارج قرار داریم، باید نسل فردای ایران را با اینگونه محتوای آموزشی برای رویاروی با چالشهای آینده آماده سازیم.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: