کارگران این کارخانه به ایلنا میگویند سالهاست مسئولان از مشکلات این مجموعه باخبرند، اما با وجود آگاهی کامل نهادهای دولتی و نظارتی، هنوز هیچ اقدام موثری برای حل این مشکل و راهاندازی دوباره خطوط تولید انجام نشده است.
این کارخانه که در گذشته ۱۸۰۰ کارگر داشت، حالا تنها با ۳۳ کارگر باقی مانده است. تولید بهدلیل کمبود مواد اولیه، مدام تعطیل میشود و همین موضوع امنیت شغلی کارگران را از بین برده است. بسیاری از نیروهای سابق هم بهدلیل نبود آیندهای روشن، مجبور به ترک کار شدهاند.
کارگران علاوه بر بلاتکلیفی شغلی، مطالباتی هم دارند. آنها حقوق مرداد و شهریور ۱۴۰۳، حقوق سه ماههاخیر، عیدی سال جاری و حدود ۷ ماه حق بیمه پرداختنشده طلبکارند. این تاخیر طولانی در پرداخت بیمه، باعث شده است که سابقه بیمه کارگران برای بازنشستگی هم دچار مشکل شود.
کارگران از روش مدیریتی کارفرما هم گلایه دارند. آنها میگویند وقتی خط تولید تعطیل است، کارفرما بهجای رسیدگی به تولید، آنها را مجبور میکند کارهای خدماتی انجام دهند یا شبها نگهبانی بدهند؛ کاری که اصلاً در شأن یک کارگر متخصص نیست.
کارگران داروگر در پایان از مسئولان میخواهند هرچه زودتر برای حل این وضعیت، تغییر مدیریت کارخانه، پرداخت بدهیها و راهاندازی دوباره تولید اقدام کنند. آنها میگویند دیگر فرصتی برای تحقق وعدههای بینتیجه باقی نمانده است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: