به گزارش ایلنا، همزمان با تشدید تنش میان ایران و آمریکا بر سر تردد کشتیها و احتمال مینگذاری در آبهای تنگه هرمز، سپاه پاسداران از توقیف یک زیردریایی بدونسرنشین آمریکایی از نوع «ریموس ۶۰۰» خبر داده است؛ سامانهای زیرسطحی که برای مأموریتهای شناسایی، جمعآوری اطلاعات و مقابله با مینهای دریایی طراحی شده است.
سپاه پاسداران با انتشار ویدئویی اعلام کرد این شناور زیرسطحی بدونسرنشین را با استفاده از توانمندیهای اطلاعاتی و فناوریهای جنگ الکترونیک در اختیار گرفته و اکنون متخصصان ایرانی در حال بررسی آن و تلاش برای استخراج دادههای ذخیرهشده در سامانه هستند.
ریموس ۶۰۰ یک زیردریایی بدونسرنشین و کنترلپذیر از راه دور است که طول آن حدود ۳ تا ۴ متر اعلام شده و میتواند تا عمق ۶۰۰ متری زیر سطح آب عملیات کند. این سامانه برای انجام مأموریت در فاصله قابلتوجه از شناور مادر طراحی شده تا خطرات ناشی از مین، انفجار و هدف قرار گرفتن، متوجه خدمه و شناور اصلی نباشد.
این زیردریایی از سامانه موقعیتیابی و هدایت ماهوارهای GPS برای انجام مأموریتهای طولانی استفاده میکند و میتواند تا ۷۰ ساعت بهصورت مستمر فعالیت داشته باشد. مأموریت اصلی آن شناسایی مینهای دریایی، تعیین موقعیت، طبقهبندی و تصویربرداری از آنها و ارسال دادههای دقیق به مرکز کنترل است؛ مأموریتی که در چارچوب عملیات مینروبی و جمعآوری اطلاعات درباره فعالیتهای ایران در تنگه هرمز اهمیت دارد.
سپاه پاسداران پیشتر نیز از توقیف یک سامانه زیرسطحی بدونسرنشین دیگر خبر داده بود. در ۸ سپتامبر، ایران اعلام کرد یک سامانه «دایو الدی» را در اختیار گرفته است؛ سامانهای بزرگتر و پیچیدهتر که برای مأموریتهای اطلاعاتی زیرآبی و مقابله با مینهای دریایی طراحی شده است.
دایو الدی در مقایسه با ریموس ۶۰۰ از برد و عمق عملیاتی بسیار بیشتری برخوردار است و میتواند تا عمق ۶ هزار متری فعالیت کند؛ یعنی حدود ۱۰ برابر عمق عملیاتی ریموس ۶۰۰. این سامانه همچنین قادر است تا ۱۰ روز بهطور مداوم فعالیت کند و امکان تغییر نوع محموله و تجهیزات مأموریتی آن وجود دارد.
اهمیت این سامانهها در شرایط کنونی تنگه هرمز، تنها به مأموریت مینروبی محدود نمیشود؛ چراکه شناورهای بدونسرنشین زیرسطحی میتوانند بدون به خطر انداختن خدمه، اطلاعاتی از وضعیت بستر دریا، مسیرهای کشتیرانی و فعالیتهای دریایی جمعآوری کنند.
توقیف این سامانهها در شرایطی رخ داده که تهران و واشنگتن بر سر نحوه تردد کشتیها در تنگه هرمز وارد تقابل امنیتی و اطلاعاتی شدهاند. ایران بر تردد شناورها از «مسیر شمالی یا آبی» در مجاورت سواحل خود تأکید دارد و مدعی است مسیرهای بینالمللی و همچنین مسیرهای میانی و جنوبی در مجاورت سواحل عمان به دلیل خطر مینگذاری قابل استفاده نیستند.
در مقابل، دولت آمریکا بر توانایی نیروهای خود برای اسکورت کشتیها و تضمین خروج نفت از خلیج فارس تأکید کرده است.
از این منظر، ریموس ۶۰۰ صرفایک شناور بدونسرنشین برای شناسایی مین نیست؛ بلکه در شرایط رویارویی دریایی تهران و واشنگتن، بخشی از شبکه جمعآوری اطلاعات زیرسطحی آمریکا محسوب میشود و در اختیار گرفتن آن میتواند برای ایران از منظر شناسایی قابلیتهای فنی و دادههای ذخیرهشده در سامانه اهمیت اطلاعاتی داشته باشد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: