بازی Galactic Racer درس سختی داد و من به آن احترام می‌گذارم

Star Wars: Galactic Racer به دلیل اکشن مسابقه‌ای پرسرعت و ساختار روگ‌لایت نوآورانه‌اش مورد تحسین قرار گرفته است. من هنوز کمپین تک‌نفره را به پایان نرسانده‌ام، اما قبل از اینکه حتی متوجه شوم این یک بازی روگ‌لایت است، بازی مسابقه‌ای Star Wars با اجازه دادن به من برای شکست تقریباً فوری، احترام من را جلب کرد.

همانطور که ممکن است از پوشش‌های خبری، از جمله بررسی عالی جردن رامی (اینجا) متوجه شده باشید، کمپین صرفاً یک دنباله خطی از مسابقات مرتبط با یک داستان نیست. در عوض، از قلاب‌های روگ‌لایک استفاده می‌کند، به این معنی که شما ارتقاءهای دائمی را در طول اجراها به دست می‌آورید، اما عمدتاً استراتژی خود را با توجه به گزینه‌های موجود در هر زمان ایجاد می‌کنید. در هر زمان، می‌توانید سقوط کنید - گاهی اوقات به معنای واقعی کلمه - و نتوانید در داستان پیشرفت کنید. سپس به التیام زخم‌های خود می‌پردازید، هرگونه ارتقاء دائمی که می‌خواهید را نقد می‌کنید و دوباره شروع می‌کنید.

این یک حلقه گیم‌پلی غیرمنتظره برای یک مسابقه‌باز آرکید است، ژانری که همیشه بر اساس تفریح پرمخاطره و تنشی ساخته شده است که به راحتی می‌توانید پیشرفت و سکه‌های خود را از دست بدهید. اما اولین بار که بازی را انجام دادم، واقعاً همه اینها را نمی‌دانستم. بنابراین وقتی مسابقه دوم خود را انتخاب کردم، یک رویداد Elimination که در آن باید در سه نفر اول قرار می‌گرفتم یا حذف می‌شدم، مطمئن بودم که بازی با من به عنوان یک مبتدی مدارا می‌کند. مطمئناً این بازی بلافاصله در مسابقه دوم من من را حذف نمی‌کند؟

خواننده، اینطور خواهد بود. و همینطور هم شد. در واقع، پس از شروع آهسته، من یکی از اولین مسابقه‌کنندگانی بودم که حذف شدم. من حتی از خط شروع به سختی بلند شدم.

برای چند لحظه ترسناک فکر کردم که پیشرفتی را از دست داده‌ام که غیرقابل بازیابی است و در آینده به سراغم خواهد آمد. اما هنگامی که ساختار روگ‌لایت Galactic Racer را درک کردم، آن ترس از بین رفت. من به تعهد بازی برای اجازه دادن به من برای شکست احترام می‌گذارم.

Galactic Racer بر اساس فانتزی مسابقه در Star Wars ساخته شده است. همانطور که جردن اشاره کرد، این فانتزی شامل خلبانان به ظاهر جاودانه است که خود را به ماشین‌های مرگ ناپایدار می‌بندند و از طریق شکاف‌های باریک پرتاب می‌شوند. خود این ایده باید بی‌پروا و پوچ به نظر برسد. با اجازه دادن به من برای سقوط تقریباً بلافاصله پس از شروع، Galactic Racer این مفهوم را واضح‌تر از هر صحنه داستانی به من منتقل کرد.