عصرایران- بنزن یک ماده شیمیایی بی رنگ و بسیار فرار است که به طور طبیعی در نفت خام وجود دارد و در اثر برخی فعالیت های صنعتی، سوختن مواد و دود سیگار نیز وارد محیط می شود. این ماده به سرعت در هوا تبخیر می شود و به شدت قابل اشتعال است.
بنزن در صنایع مختلف برای تولید مواد شیمیایی مورد استفاده در ساخت پلاستیک، رزین، لاستیک، الیاف مصنوعی، رنگ ها و برخی محصولات دیگر به کار می رود. دود سیگار، اگزوز خودروها، بخارات بنزین و برخی فرآیندهای صنعتی نیز از منابع مهم مواجهه با آن هستند. میزان مواجهه معمولا به محل زندگی، شغل و شرایط محیطی بستگی دارد.
استنشاق مهم ترین مسیر مواجهه با بنزن است، اما تماس پوستی و بلع نیز می تواند باعث ورود آن به بدن شود. افرادی که در برخی صنایع، جایگاه های سوخت یا محیط های دارای مقادیر بالای بنزن کار می کنند، ممکن است بیشتر در معرض این ماده قرار داشته باشند.
مغز استخوان یکی از مهم ترین اهداف سمی بنزن است. مواجهه قابل توجه یا طولانی مدت می تواند تولید سلول های خونی را مختل کند و باعث کاهش گلبول های قرمز، سفید و پلاکت ها شود. در نتیجه، کم خونی، افزایش خطر عفونت و خونریزی ممکن است ایجاد شود.
بله. بنزن یک ماده سرطان زای شناخته شده برای انسان است. شواهد انسانی نشان می دهد مواجهه طولانی مدت با بنزن می تواند خطر برخی سرطان های خون ساز، به ویژه لوسمی میلوئید حاد، را افزایش دهد. این ارتباط به ویژه در افرادی که به صورت شغلی و در سطوح بالاتر در معرض بنزن بوده اند، مورد مطالعه قرار گرفته است.
این موضوع به معنای آن نیست که هر مواجهه کوتاه یا معمولی با بنزن به سرطان منجر می شود؛ خطر به میزان، مسیر و مدت مواجهه بستگی دارد.
قرار گرفتن در معرض مقادیر زیاد بنزن می تواند در مدت کوتاهی باعث سردرد، سرگیجه، تهوع، خواب آلودگی، گیجی و اختلال در هوشیاری شود. در مواجهه بسیار شدید، تشنج، بیهوشی و حتی مرگ نیز ممکن است رخ دهد.
پرهیز از دود سیگار و دود دست دوم، محدود کردن تماس غیرضروری با بخارات سوخت و رعایت اصول ایمنی در محیط های کاری که با بنزن سروکار دارند، از راه های مهم کاهش مواجهه هستند. در صورت تماس قابل توجه با بنزن، به ویژه در محیط کاری یا پس از نشت مواد شیمیایی، باید محل را ترک کرد و برای دریافت راهنمایی پزشکی اقدام کرد.
این مطلب صرفا جنبه اطلاع رسانی دارد و جایگزین تشخیص، درمان یا توصیه پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر مقدار مصرف آن ها یا استفاده درمانی از هر روش، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: