عصرایران- عفونت دستگاه ادراری یکی از عفونت های شایع است که بیشتر موارد آن به دلیل ورود و تکثیر باکتری ها، به ویژه باکتری های روده ای مانند ای.کولای، در دستگاه ادراری ایجاد می شود. عفونت می تواند مثانه را درگیر کند یا در موارد جدی تر به کلیه ها برسد.
سوزش یا درد هنگام ادرار، تکرر ادرار، احساس نیاز فوری به دفع ادرار، درد یا فشار در پایین شکم و ادرار کدر، خونی یا بدبو از علائم شایع عفونت مثانه هستند.
اگر عفونت به کلیه ها گسترش پیدا کند، ممکن است تب و لرز، درد در پهلو یا کمر، تهوع و استفراغ و گاهی تغییرات ذهنی ایجاد شود. در صورت بروز این علائم، مراجعه سریع پزشکی اهمیت دارد، زیرا عفونت کلیه در مواردی می تواند به عوارض جدی مانند سپسیس منجر شود.
زنان به دلیل کوتاه تر بودن مجرای ادراری بیشتر در معرض عفونت قرار دارند. رابطه جنسی، یائسگی، تخلیه ناقص مثانه، سنگ های ادراری، بزرگ شدن پروستات، دیابت، ضعف سیستم ایمنی، استفاده از کاتتر و سابقه عفونت ادراری نیز می توانند خطر ابتلا را افزایش دهند.
در صورت عفونت باکتریایی، درمان معمولا با آنتی بیوتیک انجام می شود، اما انتخاب دارو و مدت مصرف به نوع عفونت، شدت بیماری، سابقه فرد و الگوی مقاومت باکتریایی بستگی دارد. بنابراین مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک توصیه نمی شود. راهنماهای جدید نیز استفاده از برخی آنتی بیوتیک ها، از جمله فلوروکینولون ها، را در عفونت ساده مثانه محدود کرده اند.
نوشیدن آب کافی می تواند به حفظ آب بدن و دفع ادرار کمک کند، اما جایگزین درمان پزشکی در صورت وجود عفونت نیست.
نوشیدن مایعات کافی، تخلیه کامل مثانه، خودداری از نگه داشتن طولانی ادرار و رعایت بهداشت می تواند به سلامت دستگاه ادراری کمک کند. در زنان، پاک کردن از جلو به عقب پس از اجابت مزاج توصیه می شود. ادرار کردن پس از رابطه جنسی نیز ممکن است به کاهش خطر عفونت کمک کند.
در زنان پس از یائسگی که به عفونت های مکرر مبتلا می شوند، پزشک ممکن است استروژن واژنی با دوز پایین را پیشنهاد کند. در عفونت های مکرر، گاهی آنتی بیوتیک پیشگیرانه نیز با نظر پزشک استفاده می شود.
درباره کرنبری، شواهد نشان می دهند که ممکن است در پیشگیری از عفونت های مکرر نقش داشته باشد، اما شواهد قطعی نیستند و کرنبری عفونت ادراری موجود را درمان نمی کند.
در صورت مشاهده علائم عفونت ادراری، به ویژه تب، لرز، درد پهلو یا کمر، تهوع و استفراغ، مراجعه پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می کند.
این مطلب صرفا برای اطلاع رسانی است و جایگزین تشخیص، درمان یا توصیه پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر مقدار مصرف یا استفاده درمانی از روش های مختلف، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: