حقوق بازنشستگی کارگران ساختمانی و افزایش تورم

حمید اعلایی، کارگر ساختمانی بازنشسته از کرج، در گفتگو با خبرنگار ایلنا، با انتقاد از میزان افزایش حقوق بازنشستگی خود در سال جاری، گفت دریافتی او حدود ۳۸.۲ درصد افزایش یافته است؛ رقمی که به گفته او، با افزایش ۶۰ درصدی اعلام‌شده فاصله دارد.

اعلایی توضیح داد: پارسال حدود ۷ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان حقوق می‌گرفتم و امسال ۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان به آن اضافه کرده‌اند. الان حقوقم حدود ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان شده است؛ یعنی افزایش حقوقم حدود ۳۸.۲ درصد بوده است. اعلام کرده‌اند حداقل حقوق باید ۶۰ درصد افزایش پیدا کند، اما وقتی حقوق خودم را حساب می‌کنم، می‌بینم این افزایش اعمال نشده است. با یک حساب سرانگشتی هم می‌توان فهمید حقوق من حتی ۴۰ درصد افزایش پیدا نکرده، چه برسد به ۶۰ درصد!

وی با تأکید بر لزوم افزایش حقوق متناسب با رقم اعلام‌شده افزود: این افزایش باید برای همه یکسان باشد و نباید به این بستگی داشته باشد کسی ده سال سابقه دارد یا بیست یا سی سال. وقتی حقوق من ۷ میلیون و ۶۰۰ هزار تومان بوده، اگر قرار است ۶۰ درصد افزایش پیدا کند، باید به حدود ۱۲ میلیون و ۱۶۰ هزار تومان برسد، نه اینکه به ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان محدود شود.

این بازنشسته با اشاره به پیگیری‌های خود از وزارت کار و سازمان تأمین اجتماعی گفت: امروز هم به وزارت کار مراجعه کردم و هم به تأمین اجتماعی، اما هیچ‌کدام پاسخ درست‌وحسابی نمی‌دهند. آدم را از این اتاق به آن اتاق می‌فرستند و در نهایت نه نتیجه‌ای می‌گیرد و نه کسی موضوع را درست توضیح می‌دهد.

«کارگران ساختمانی» محروم از بیمه و مزایای سختی کار

اعلایی با اشاره به سابقه فعالیت خود در بخش ساختمان اظهار کرد: من کارگر ساختمانی بودم. در بسیاری از کشورهای جهان، کارگران ساختمانی به دلیل سختی کار، با حدود ۱۷ سال سابقه بازنشسته می‌شوند و از مزایای سختی کار برخوردارند؛ اما در ایران شرایط متفاوت است. حتی در همین سه چهار سال اخیر، بسیاری از کارگران ساختمانی از بیمه‌شدن محروم شده‌اند. ما کارگران ساختمانی، برج‌ها و ساختمان‌هایی را ساخته‌ایم که مردم و مسئولان در آن‌ها زندگی می‌کنند، اما خودمان از بسیاری از امکانات و حقوق محروم مانده‌ایم.

وی افزود: پایه حقوقی کارگران ساختمانی هم از بدترین پایه‌های حقوقی است. فرقی نمی‌کند کسی استادکار باشد یا کارگر ساده؛ همه را با یک نرخ حساب می‌کنند، در حالی که در بعضی مشاغل دیگر، دریافتی‌ها تفاوت زیادی با هم دارد.

افزایش حقوق بدون کنترل تورم، مشکل معیشت را حل نمی‌کند

اعلایی با تأکید بر ناکافی‌بودن حقوق برای تأمین هزینه‌های زندگی گفت: حتی اگر حقوقم به ۱۲ میلیون تومان هم برسد، مشکل معیشت حل نمی‌شود. تأمین اجتماعی اسمش تأمین اجتماعی است؛ قرار است از بازنشستگان حمایت کند، نه اینکه با وجود این همه تورم، حقوقی بپردازد که کفاف زندگی را نمی‌دهد.

این بازنشسته تأمین اجتماعی با اشاره به افزایش قیمت کالاهای اساسی گفت: پارسال همین موقع یک تخم‌مرغ ۸ هزار تومان بود، اما الان به ۲۲ هزار تومان رسیده است. سیب‌زمینی پارسال کیلویی ۲۵ هزار تومان بود، اما حالا کیلویی ۷۵ هزار، ۹۰ هزار و حتی ۱۰۰ هزار تومان فروخته می‌شود. انگور هم پارسال کیلویی ۴۰ هزار تومان بود، اما حالا به ۱۶۰ هزار تومان و بیشتر رسیده است. دیگر اصلاً صحبت از قیمت گوشت نمی‌کنیم؛ مدت‌هاست گوشت از سفره‌های ما حذف شده است.

وی افزود: وقتی قیمت کالاها این‌طور بالا می‌رود، انتظار داریم حقوقمان متناسب با تورم افزایش پیدا کند. نمی‌شود از یک طرف تورم را رها کرد و از طرف دیگر گفت حداقل حقوق این مقدار افزایش پیدا کرده است. من حساب می‌کنم و می‌بینم افزایش حقوق خودم حدود ۳۸.۲ درصد بوده، نه ۶۰ درصد. حتی اگر افزایش حقوق را ۶۰ درصد یا ۲۰۰ درصد هم اعلام کنند، تا وقتی جلوی تورم گرفته نشود، مشکل معیشت مردم حل نخواهد شد.

کالابرگ با این مبالغ گره‌ای از زندگی مردم باز نمی‌کند

بر اساس محاسبات مستقل فعالان کارگری، تا پایان مهرماه امسال، هزینه سبد معیشت به ۱۰۰ میلیون تومان رسیده است. این در حالی است که طی هفته‌های اخیر، نه‌تنها دستمزدها و مستمری بازنشستگان ترمیم نشده، بلکه تنها ۵۰۰ هزار تومان به اعتبار کالابرگ افزوده شده است؛ افزایشی که شامل همه مردم و البته کارگران نمی‌شود. در چنین شرایطی، تورم هرچه بیشتر از حقوق و دستمزدها فاصله می‌گیرد و قدرت خرید خانوارها را کاهش می‌دهد.

اعلایی با اشاره به وضعیت کالابرگ خود گفت: چیزی به کالابرگ من اضافه نشده است، چون خانه دارم و مستأجر نیستم. خدا را شکر که خانه دارم؛ ولی به دلیل خانه داشتن، با وجود حقوق ده میلیون تومانی، از نظر مسئولان جزو اقشار مرفه جامعه حساب می‌شوم! اگر مستأجر بودم، با این حقوق و در برابر این تورم، واقعاً نمی‌توانستم زندگی کنم.

وی با انتقاد از تورم و ناچیزبودن اعتبار کالابرگ در مقایسه با هزینه‌های زندگی گفت: اساساً کالابرگ با این مبالغ نمی‌تواند مشکل مردم را حل کند. دولت باید جلوی تورم را بگیرد. وقتی تورم کنترل نمی‌شود، افزایش حقوق یا پرداخت کالابرگ هم نمی‌تواند گرهی از زندگی مردم باز کند.

بازنشستگان پس از سال‌ها پرداخت حق بیمه، همچنان هزینه درمان می‌دهند

این بازنشسته تأمین اجتماعی با انتقاد از وضعیت خدمات درمانی این سازمان گفت: من از همان ابتدا به وضعیت بیمه تأمین اجتماعی انتقاد داشته‌ام. این بیمه از نظر خدمات درمانی و امکانات بسیار ضعیف است. کسی که ۲۰.۲۵ یا ۳۰ سال حق بیمه پرداخت کرده، باید بتواند از امکانات درمانی مناسب، بیمارستان‌ها و دارو بهره‌مند شود. اما به‌جای اینکه این امکانات را در اختیار بیمه‌شدگان قرار دهند، بیمه تکمیلی را پیش کشیده‌اند و بازنشستگان باید دوباره برای درمان پول بپردازند.

وی افزود: من با وجود بیمه تکمیلی برای بازنشستگان تأمین اجتماعی مخالفم. کسی که سال‌ها حق بیمه پرداخته، چرا باید دوباره برای برخورداری از خدمات درمانی هزینه کند؟ تأمین اجتماعی باید بیمارستان‌ها و درمانگاه‌های خودش را تقویت کند تا بیمه‌شدگان بتوانند از خدمات مناسب استفاده کنند.

اعلایی با اشاره به وضعیت برخی مراکز درمانی وابسته به تأمین اجتماعی گفت: برای مثال، چرا بخشی از بیمارستان میلاد را که متعلق به تأمین اجتماعی است، به بخش خصوصی واگذار کرده‌اند؟ درباره بیمارستان البرز هم چنین مسائلی مطرح است. این مراکز باید در خدمت بیمه‌شدگان باشند، اما به‌جای اینکه امکانات درمانی تأمین اجتماعی به‌طور کامل در اختیار مردم قرار بگیرد، بخشی از آن‌ها به شکل دیگری اداره می‌شوند.