محیط محل سکونت در جوانی می‌تواند دهه‌ها بعد بر سلامت قلب تاثیر بگذارد

محققان دریافتند که شرایط نامناسب محله در اوایل بزرگسالی می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را در اواسط زندگی افزایش دهد.

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که جایی که در دهه 20 زندگی خود زندگی می‌کنید، ممکن است به طور پنهانی سلامت قلب شما را برای دهه‌ها شکل دهد. محققان دریافتند که شرایط نامناسب محله با خطر بالاتر کلسیفیکاسیون عروق کرونر در اواسط زندگی مرتبط است، که یک هشدار اولیه برای بیماری‌های قلبی عروقی است.

این مطالعه که در نشریه Journal of the American Heart Association منتشر شده است، نشان می‌دهد که افرادی که در جوانی در محله‌های محروم‌تر زندگی می‌کردند، در اواسط زندگی بیشتر در معرض ابتلا به کلسیفیکاسیون عروق کرونر قرار دارند. کلسیفیکاسیون عروق کرونر زمانی رخ می‌دهد که کلسیم در دیواره‌های عروق کرونر جمع می‌شود و باعث سفت و باریک شدن آنها می‌شود. این می‌تواند خطر حمله قلبی و سکته مغزی را افزایش دهد.

محققان داده‌های بیش از 5000 نفر را که در یک مطالعه طولانی مدت شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. آنها دریافتند که افرادی که در جوانی در محله‌های با درآمد پایین، جرم و جنایت بالا و دسترسی محدود به منابع مانند سوپرمارکت‌های سالم و پارک‌ها زندگی می‌کردند، در اواسط زندگی بیشتر در معرض ابتلا به کلسیفیکاسیون عروق کرونر قرار داشتند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که محیط محل سکونت می‌تواند تاثیر قابل توجهی بر سلامت قلب داشته باشد. محققان معتقدند که استرس ناشی از زندگی در یک محله نامناسب می‌تواند به التهاب و سایر تغییراتی در بدن منجر شود که خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش می‌دهد.

این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که سیاست‌هایی که به بهبود شرایط محله‌های محروم کمک می‌کنند، می‌توانند به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی کمک کنند. این سیاست‌ها می‌تواند شامل سرمایه‌گذاری در آموزش، اشتغال، مسکن مقرون به صرفه و دسترسی به منابع سالم باشد.