در حالی که گیمرهای رایانههای شخصی سالهاست با حذف دیسکهای فیزیکی کنار آمدهاند، اکنون میدان نبرد بزرگی در دنیای کنسولها شکل گرفته است که با گذشت زمان، بر شدت آن افزوده میشود. با تصمیم سونی برای پایان دادن به پشتیبانی از دیسکهای فیزیکی در آینده نزدیک و بیتفاوتی مدیران شرکتهایی نظیر یوبیسافت و تیک-تو نسبت به این موضوع، به نظر میرسد پایان دوران رسانههای فیزیکی بازی نزدیک است. با این حال، جنبشی رو به رشد برای مقابله با این روند شکل گرفته است.
کلمنس ایستل، مالک وبسایت «Does It Play» که در زمینه حفظ بازیها فعالیت میکند، در گفتگو با ما اظهار داشت: «حقوق مشتریان در فضای بازیهای ویدیویی تقریباً وجود ندارد و شرکتها بارها ثابت کردهاند که ارتباط صادقانه نقطه قوت آنها نیست.»
وبسایت «Does It Play» به عنوان یک گروه مدافع رسانههای فیزیکی، پایگاه دادهای را برای مستندسازی بازیهایی که بدون نیاز به دانلود یا اتصال به اینترنت قابل اجرا هستند، مدیریت میکند. ایستل همچنین بخشی از تیم پشت پروژه «Stop Killing Games» است. گزارشهای اخیر این گروه نشان میدهد که ۳۴ درصد از بازیهای فیزیکی پلیاستیشن ۵ و ۵۰ درصد از بازیهای آزمایششده برای ایکسباکس سری ایکس، بدون دانلود اولیه به طور کامل کار نمیکنند.
دلایل متعددی برای حفظ دیسکهای فیزیکی وجود دارد. با توجه به بهروزرسانیهای متعدد پس از انتشار بازیها، دیسک راهی مطمئن برای حفظ نسخه ۱.۰ برای گیمرهای آینده است. همچنین، این امر مانع از انحصارطلبی فروشگاههای دیجیتال در قیمتگذاری میشود. ایستل میگوید: «کاهش گزینهها برای مردم همیشه اتفاق بدی است؛ بهویژه اگر تنها گزینه موجود، آیندهای باشد که در آن کالاهای خریداریشده شما هر زمان که دیگران اراده کنند، قابل تغییر یا حذف باشند.»
او میافزاید: «سالها تصور میشد توافقی نانوشته میان شرکتها و بازیکنان وجود دارد؛ آنها تجربههای جذابی ارائه میدهند و ما آن را خریداری میکنیم. اما در سالهای اخیر، این رابطه به شکلی از بهرهکشی یکجانبه تبدیل شده است. گروههای لابی و وکلا به تلاشهای حفاظتی حمله کردهاند، بازیهای ناقص عرضه میشوند و حتی سختافزارها اکنون به اینترنت وابسته شدهاند.»
ایستل اشاره میکند که نسلهای اخیر ایکسباکس بدون حساب کاربری مایکروسافت به صورت آفلاین قابل راهاندازی نیستند و برخی بازیها با وجود عرضه روی دیسک، همچنان دارای بررسیهای آنلاین اجباری هستند. او معتقد است سونی که در سال ۲۰۱۳ به سیاستهای سختگیرانه مایکروسافت در زمینه مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) خندیده بود، اکنون «هیچ درکی از خواستههای مشتریان خود ندارد و تنها یک نگرش متکبرانه 'بپذیر یا رها کن' از آنها باقی مانده است.»
ایستل معتقد است که این وضعیت تنها محدود به کنسولها نیست و به سمت مدلهای استریم حرکت میکند. با این حال، او رایانههای شخصی را «بارقهای از امید» میداند، زیرا فروشگاههایی مانند GOG بازیها را بدون DRM عرضه میکنند که امکان تهیه نسخه پشتیبان آفلاین و نصب روی چندین سیستم را فراهم میکند. او تأکید میکند: «حداقل باید برنامهای برای پایان عمر بازیها وجود داشته باشد تا پس از پایان پشتیبانی رسمی، همچنان قابل اجرا باقی بمانند.»
در نهایت، ایستل معتقد است که دیسکهای فیزیکی هرگز به طور کامل از بین نمیروند، اما احتمالاً دیگر جریان اصلی نخواهند بود. از آنجا که کنسولها برخلاف رایانههای شخصی، جایگزینی برای فروشگاههای رسمی ندارند، دیسکهای فیزیکی آخرین خط دفاعی برای مالکیت واقعی بازیها محسوب میشوند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: