به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، وکلای کریستا پایک گفتند که مقام‌های ایالتی با وجود تزریق دو دوز داروی کشنده، نتوانستند حکم اعدام او را اجرا کنند و افزودند پایک با آمبولانس به بیمارستان منتقل شده است. وکلا به یک ایستگاه خبری محلی گفتند: «این به عذاب و نقض حق پایک برای اعدام بدون مجازات ظالمانه و غیرمعمول تبدیل شده است.»
اداره اصلاح و تربیت تنسی بعداً تأیید کرد که پایک از تلاش ایالت برای اعدام جان سالم به در برده و گفت: «تزریق ماده شیمیایی کشنده در پروتکل به طور مداوم مؤثر بوده و پروتکل اجازه اقدامات اضافی فراتر از آنچه امشب انجام شد نمی‌دهد.» در پایان بیانیه آمده است: «پایک به مرکز درمانی خارج از محل منتقل شده است.»
در یک کنفرانس خبری، شاهدان رسانه‌ای توصیف کردند که ۴۰ دقیقه پس از تزریق دو دوز پنتوباربیتال، صدای خروپف پایک را شنیده‌اند. قرار بود پایک، ۵۰ ساله، ساعت ۱۰ صبح چهارشنبه به دلیل قتلی که در ۱۸ سالگی مرتکب شده بود، اعدام شود و اولین زنی بود که در بیش از ۲۰۰ سال در تنسی اعدام می‌شد.
دادگاه تجدیدنظر تنها یک ساعت قبل از شروع، تزریق کشنده را متوقف کرد، اما ساعاتی بعد، دیوان عالی این توقف را لغو کرد. وکلای پایک با ارائه درخواست اضطراری به دیوان عالی ایالات آمریکا، خواستار توقف و تعلیق اعدام شده‌اند و می‌گویند او در «رنج غیرضروری» بوده و ایالت حق او را برای اعدام بدون مجازات بی‌رحمانه و غیرمعمول نقض می‌کند.
هفت روزنامه‌نگار که برای مشاهده اعدام در اتاق حضور داشتند، پس از آن، در یک پخش زنده به میزبانی ایستگاه تلویزیونی WVLT، گفتند که پس از تزریق، پایک به وضوح زنده بود و قبل از اینکه مقامات زندان خبرنگاران را به بیرون هدایت کنند، خروپف می‌کرد.
جان نورث، روزنامه‌نگار تحقیقی از WBIR که شاهد محل اعدام بود، گفت: «به نظر می‌رسد اوضاع آنطور که قرار بود پیش نرفت. تا جایی که ما می‌دانستیم، وقتی ساختمان را ترک کردیم، او احتمالاً هنوز زنده بود.»
پیش از این، دادگاه تجدیدنظر، اعدام پایک، که ۳۰ سال پیش به جرم قتل محکوم شده بود، را با حکمی ۲ به ۱ متوقف کرد. حکم اعلام کرد که این تأخیر برای ارزیابی اینکه آیا ادعاهای پایک مبنی بر سوءاستفاده جنسی در دوران کودکی در صدور حکم او به طور کامل در نظر گرفته شده یا نه، ضروری بوده است. فرماندار ایالت و دیوان عالی پیش از این درخواست‌های عفو را رد کرده بودند.
به گزارش آسوشیتدپرس، دادستان کل تنسی بلافاصله از این حکم به دیوان عالی کشور شکایت کرد و نوشت که توقف ۱۱ ساعته، پاداش «تاکتیک‌های تأخیر توهین‌آمیز وکلای پایک» بوده است. دیوان عالی ایالات متحده در حکمی که به امضای قاضی برت کاوانا رسیده، جانب تنسی را گرفت.
قاضی سونیا سوتومایور، به همراه دیگر قضات لیبرال، النا کاگان و کنتانجی براون جکسون، با حکم دادگاه مخالفت کردند «زیرا این تصمیم راه را برای ایالت جهت اعدام پایک، قبل از بررسی صحیح چالش‌های حقوقی او در مورد محکومیتش، هموار می‌کند».
پایک ۱۸ ساله بود که او و دوست پسرش، که در آن زمان ۱۷ ساله بود، در سال ۱۹۹۵، کالین اسلمِر ۱۹ ساله، یکی از همکلاسی‌هایشان در ناکسویل جاب کورپس را به قتل رساندند. این پرونده به دلیل سن افراد درگیر و وحشیگری قتل، تیترهای خبری سراسری را به خود اختصاص داد.
به گفته دادستان‌ها، پایک نگران بود که اسلمِر سعی دارد دوست پسر آن زمانش، تاداریل شیپ، را از او جدا کند. آنها در ۱۲ ژانویه ۱۹۹۵ با هم، اسلمِر را به منطقه‌ای جنگلی پشت کارخانه بخار پردیس کشاورزی دانشگاه تنسی کشاندند. پایک قبل از اینکه سرش را با سنگ خرد کند، شکم و گلوی اسلمِر را با یک کاتر برید.
شیپ یک ستاره پنج‌ضلعی را روی سینه اسلمِر حک کرد و پایک بعداً تکه‌ای از جمجمه اسلمِر را به یکی از دوستانش نشان داد. شیپ در سال ۱۹۹۷ به جرم قتل درجه یک محکوم و به حبس ابد با امکان آزادی مشروط محکوم شد.
پایک هرگز دست داشتن خود در قتل اسلمِر را انکار نکرد و بعداً به اختلال دوقطبی و اختلال استرس پس از سانحه مبتلا شد. پایک در بیانیه‌ای که در دادخواست عفو او گنجانده شده بود، گفت: «من یک نوجوان ۱۸ ساله مبتلا به بیماری روانی بودم. سال‌ها طول کشید تا حتی به وخامت کاری که انجام داده بودم پی ببرم. من جان فرزند، خواهر، دوست کسی را گرفتم. اکنون فکر کردن به اینکه توانایی ارتکاب چنین جنایتی را دارم، حالم را بهم می‌زند.»
روز شنبه، می مارتینز، مادر اسلمر، گفت که منتظر اعدام پایک است. مارتینز به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: «هر وقت به آن فکر می‌کنم، به یاد کالین می‌افتم که آن درد را حس و سعی می‌کند بلند شود و فرار کند. روزی یا دقیقه‌ای نمی‌گذرد که به کالین فکر نکنم. تعطیلات بدترین روزها هستند.»
ویدئو مربوط به حدود ۳۰ سال پیش و روزی است که حکم اعدام کریستا پایک در دادگاه اعلام شد و او این‌گونه به حکم خود واکنش نشان داد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: