به گزارش اطلاعات آنلاین، پاتریک دوویت، نویسنده ۵۱ ساله کانادایی، نامی آشنا برای علاقهمندان به ادبیات داستانی در ایران است. خوانندگان ایرانی او را بیش از هر چیز با ترجمههای فارسی آثار درخشانش میشناسند؛ رمانی چون «برادران سیسترز» که با نثر طنزآمیز و جذابش نامزد جایزه معتبر بوکر شد، «نایبپیشکار ماینر» که با دنیای عجیب و معماگونهاش توجه خیلیها را جلب کرد، و «فرار فرانسوی» که کمدی سیاه و روابط پیچیده انسانها را به زیبایی به تصویر کشید. دوویت همواره ثابت کرده که استاد خلق دنیاهایی منحصربهفرد با طنزی ظریف و لحنی خاص است.
او اکنون در تازهترین رمان خود با عنوان «دَج سیتی» (Dodge City)، به سراغ یکی دیگر از ژانرهای اصیل و سنتی ادبیات آمریکا رفته است: «رمان جادهای» اگرچه در سالهای اخیر نویسندگانی چون میراندا ژولای یا بن مارکوویتس از ایده سفرهای جادهای برای بهتصویر کشیدن بحرانهای میانسالی استفاده کردهاند، اما دوویت با وفاداری به سبک کلاسیک خود، این ژانر را به ریشههای اصیلش در دهه ۱۹۶۰ میلادی و دغدغههای جوانی بازمیگرداند.
داستان رمان در دهه شصت میلادی میگذرد و درباره دانشجوی جوانی به نام لی کلارک است. لی که تازه از دانشگاه یوسیالای (UCLA) اخراج شده، برگه احضاریه خدمت سربازی برای اعزام به جنگ ویتنام را دریافت میکند. دلیل اخراج او از دانشگاه، درگیری فیزیکی و مشت زدن به صورت یکی از همدانشگاهیهای ثروتمند و متکبرش بوده است؛ حادثهای که پدرش از آن به عنوان «شاهکار تکپنجهای» یاد میکند! همین اخراج ساده، معافیت تحصیلی او را لغو کرده و او را در برابر کابوس جنگ قرار میدهد.
لی خود را یک معترض وجدانی به جنگ نمیداند، چرا که معتقد است قهرمانبازی هم شکل دیگری از ادعاست و اسطوره قهرمان دقیقاً همان چیزی است که او با آن مشکل دارد. با این حال، او هیچ تمایلی هم برای جنگیدن در ویتنام ندارد. پس تصمیم میگیرد مسیر دیگری را انتخاب کند: فرار از سربازی و پناه بردن به کانادا.
او برای تأمین هزینه این سفر دور و دراز، ماشین شخصیاش را میفروشد و مسئولیت جابهجایی و تحویل یک خودروی گرانقیمت «جگوار ای-تایپ» نو را به صاحبش در ساحل شرقی برعهده میگیرد. لی که میداند شاید این آخرین باری باشد که خاک کشورش را میبیند، یک مسیر L-شکل از لسآنجلس تا نیوجرسی طراحی میکند تا در طول راه با اعضای خانوادهاش خداحافظی کند؛ دیدارهایی با پدر، مادر و خواهرش که برخلاف تصور، نه خداحافظیهای تشریفاتی، بلکه تلاشهایی عمیق برای تسویهحسابهای عاطفی و مواجهه با تروماهای قدیمی گذشته هستند.
یکی از نکات جذاب درباره پاتریک دوویت، مسیر حرفهای و خاص او در دنیای نویسندگی است. دوویت هرگز در دورههای رسمی نگارش خلاق (MFA) شرکت نکرده و حتی از دبیرستان ترک تحصیل کرده است. با این حال، او نثری بسیار فاخر، ادبی و در عین حال فوقالعاده پرفروش و عامهپسند مینویسد. او با استفاده از ایهامها، واژگان کهن، نادیده گرفتن برخی قواعد مدرن کارگاههای نویسندگی و خلق گفتگوهای رندانه و فصیح، سبک منحصربهفرد خود را ساخته است.
در رمان «دَج سیتی»، سفر جادهای لی بیش از آنکه مسیری برای «خودشناسی» به سبک رمانهای سنتی باشد، فرصتی است برای خواننده تا با شخصیت معمولی اما مجذوبکننده او آشنا شود. دوویت در این اثر نیز طبق سنت همیشگیاش، مجموعهای از شخصیتهای فرعی پرشور، ماجراهای غیرمنتظره و لحنی شناور میان حماقت و سیهروزی را به مخاطب ارائه میدهد.
این رمان خواندنی و متفاوت، در ۱ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۰ مهر) در بازار جهانی منتشر شده است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: