علمی تخیلی به یک ابزار موثر برای دور زدن این قوانین خفه کننده تبدیل شد. درگیری‌های دیستوپیایی اکنون استعاره‌ای برای تمامیت‌گرایی و فساد دولتی بودند. فیلمسازانی مانند آندری تارکوفسکی و کنستانتین لوپوشانسکی نیز رویکرد فلسفی‌تری به این محیط‌های فانتزی اتخاذ کردند و بر مناظر دلگیر و متروک تمرکز کردند که آینه‌ای از زوال جمعی ما بودند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: