یکی از کارگران ریسندگی خاور رشت در همین رابطه به خبرنگار ایلنا گفت: طی روزهای گذشته، نزدیک به ۵۰ نفر از همکاران با سابقه تعدیلی ما برای دریافت مقرری بیمه بیکاری به اداره کار شهرستان رشت معرفی شده‌اند و تلاش سه‌ماهه این کارگران علیرغم وعده مسئولان برای بازگشت به کار، مثمر ثمر واقع نشده است.
به گفته وی، از اسفند سال ۱۴۰۴، کارفرمای کارخانه ریسندگی خاور به بهانه آغاز جنگ، اقدام به تعطیلی این واحد بزرگ تولیدی با ۱۰۷ کارگر کرد و بعد از گذشت حدود سه ماه (خرداد ماه)، به بهانه نوسازی و با بازگرداندن حدود ۴۰ کارگر کم‌سابقه، مانع ورود مابقی کارگران به کارخانه شد و بعد از ماه‌ها بلاتکلیفی، اخیرا از این کارگران درخواست کرده است برای دریافت مقرری بیمه بیکاری اقدام کنند.
این کارگر افزود: کارخانه ریسندگی خاور یک واحد تولیدی است و توقف فعالیت آن به بهانه نوسازی، نباید امنیت شغلی کارگرانی را که سال‌ها در این واحد تولیدی تلاش کرده‌اند، به خطر می‌انداخت.
وی در ارتباط با مخالفت کارگران این کارخانه با دریافت مقرری بیمه بیکاری نیز گفت: ۵۵ کارگر تعدیلی این واحد تولیدی که حدود ۲۰ سال سابقه کار دارند، اکنون در شرف بازنشستگی پیش از موعد تحت قانون مشاغل سخت و زیان‌آور قرار دارند و به همین دلیل، نگران مخدوش شدن سوابق بازنشستگی خود پس از معرفی به بیمه بیکاری هستند.
این کارگر کارخانه ریسندگی خاور درباره دغدغه دیگر کارگران توضیح داد: نگرانی دیگر کارگران از این جهت است که مبادا کارفرما همزمان با آغاز دوره مقرری بیمه بیکاری، با راه اندازی کارخانه اقدام به جذب نیروی کار جدید کند و آن‌ها نتوانند بعد از اتمام این دوره‌ی مقرری‌بگیری مجدداً به کارخانه بازگردند و سوابق بیمه‌ای‌شان را تکمیل کنند.
به گفته وی، تمهیدات مسئولان برای دریافت مقرری بیمه بیکاری برای کارگرانی با ۲۰ سال سابقه که در آستانه بازنشستگی‌اند، کار درستی نیست؛ این در حالی است که همکارانی که در این مجموعه به‌کار گرفته شده‌اند، کمتر از ۱۰ سال سابقه دارند و دریافت مقرری بیمه بیکاری به سوابق آن‌ها لطمه نمی‌زند.
به گفته یکی دیگر از کارگران، واحد تولیدی ریسندگی خاور پیش از این تحت تملک شرکت «آتیه‌سازان دماوند» قرار داشت که در مردادماه سال ۱۴۰۲ به بخش خصوصی واگذار شد. متأسفانه، به‌دلیل عملکرد ضعیف کارفرمای جدید، این واحد تولیدی از همان بدو واگذاری با بحران‌های جدی روبه‌رو شد و امنیت شغلی کارگران را به خطر انداخت.
به گفته وی، در حال حاضر کارفرمای بخش خصوصی با وارد کردن تعدادی ماشین‌آلات جدید، قصد تعویض دستگاه‌های قدیمی را دارد بنابراین کارفرما می‌توانست با حفظ اشتغال همه کارگران، به نصب و راه‌اندازی این ماشین‌آلات سرعت بدهد.
او درباره مطالبات مزدی پرداخت‌نشده کارگران این واحد تولیدی گفت: «ما سه ماه حقوق و ۱۲ سال سنوات عقب‌افتاده داریم. در عین حال، پرداخت حق بیمه تأمین اجتماعی نیز تا شش ماه به تأخیر افتاده است. در شرایطی که کارفرما برای بخشی از نیروها حکم بازگشت به کار صادر نکرده، حدود ۳۰ نفر از ۵۵ کارگر تعدیلی از سه ماه تا دو سال آینده با استفاده از مشاغل سخت و زیان‌آور بازنشسته می‌شوند.»
این کارگر کارخانه ریسندگی خاور، با ابراز نگرانی از وضعیت بیمه بیکاری خود، گفتند: به نظر می‌رسد کارگران تعدیلی با شش ماه بیمه معوقه امکان دریافت بیمه بیکاری را نداشته باشند با این حال باید منتظر چاره اندیشی مسئولان باشیم.
او در پایان تاکید کرد؛ کارخانه ریسندگی خاور منبع درآمد خانوارهای کارگری است که سال‌های عمر خود را در این کارخانه سپری کرده‌اند. در صورت محقق نشدن بازگشت به کار، معیشت و آینده شغلی آن‌ها نابود خواهد شد. »
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: