عصر ایران - انتصاب مهدی زحمتکش به عنوان مدیرعامل گروه سرمایه‌گذاری غدیر فراتر از یک تغییر مدیریتی ساده و در واقع نقطه آغاز شکل‌گیری یک هویت تازه برای یکی از بزرگ‌ترین هلدینگ‌های اقتصادی کشور است. تصمیم‌ها و رویکردهای مدیرعامل در چنین جایگاهی تنها بر یک شرکت اثر نمی‌گذارد بلکه طیف وسیعی از سهامداران، مدیران، کارکنان و فعالان بازار سرمایه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اکنون او با یک پرسش جدی روبه‌رو است که قرار است چه نوع مدیرعاملی برای غدیر باشد.
مهم‌ترین سرمایه اولیه زحمتکش سابقه صنعتی او در مجموعه‌هایی نظیر آلومینیوم جنوب، صبا فولاد خلیج فارس و فولاد سنگان است. این تجربه یک امتیاز کلیدی محسوب می‌شود زیرا غدیر تنها با دانش خریدوفروش سهام اداره نمی‌شود و بخش بزرگی از ارزش آن در زنجیره‌های تولیدی نهفته است. مدیری که چالش‌های تولید و اجرای پروژه‌ها را از نزدیک لمس کرده باشد صورت‌های مالی را فراتر از چند ردیف عدد می‌بیند و ریشه‌های عملیاتی افت سودآوری یا توقف پروژه‌ها را می‌شناسد.
با این حال مدیریت یک واحد صنعتی با هدایت یک هلدینگ عظیم سرمایه‌گذاری تفاوت‌های بنیادین دارد. در هلدینگ تخصیص سرمایه، اصلاح ترکیب دارایی‌ها و پیش‌بینی آینده صنایع مختلف جایگزین درگیری‌های روزمره کارخانه می‌شود. آزمون اصلی مدیرعامل جدید توانایی گذار موفق از یک مدیر صنعتی به یک راهبر ارشد سرمایه‌گذاری است.
زحمتکش در مراسم معارفه خود بر سه محور کلیدی تأکید کرد که شامل «حفظ سرمایه‌های موجود، اصلاح پرتفوی و حرکت به سمت سرمایه‌سازی» می‌شود. این مفاهیم تنها در صورتی شالوده هویت مدیریتی او را می‌سازند که به نتایج قابل‌سنجش تبدیل شوند. حفظ سرمایه باید به معنای جلوگیری از افت ارزش شرکت‌های زیرمجموعه باشد. اصلاح پرتفوی نیازمند تعیین تکلیف دارایی‌های نامتجانس و خروج از سرمایه‌‌گذاری‌های کم‌بازده است. سرمایه‌سازی نیز باید فراتر از افزایش کمی شرکت‌ها به معنای ورود به فناوری‌های جدید و ارتقای بهره‌وری تعریف شود. اگر این محورها با تصمیم‌های روشن و عملیاتی همراه نشوند خیلی زود در میان انبوه شعارهای مدیریتی محو خواهند شد.
توصیفاتی نظیر متخصص، باتجربه و تحول‌‌گرا در روزهای نخست انتصاب طبیعی است اما هویت یک مدیر با این صفات ساخته نمی‌شود. اعتبار زحمتکش از دل تصمیم‌های سخت او درباره شرکت‌های کم‌بازده و پروژه‌های طولانی‌مدت بیرون می‌آید. مشکل مشترک هلدینگ‌های بزرگ پیچیدگی ساختار آن‌هاست که ارزیابی عملکرد واقعی را برای سهامداران دشوار می‌کند. رسالت مدیرعامل جدید ترجمه این پیچیدگی به زبانی قابل فهم است تا ذی‌نفعان بدانند غدیر دقیقاً در چه بخش‌هایی بیشترین ارزش‌افزوده را خلق می‌کند.
در ماه‌های آغازین بهترین رویکرد پرهیز از سکوت مطلق و در عین حال دوری از وعده‌های بلندپروازانه و غیرواقعی است. ارائه تصویری شفاف از وضعیت موجود غدیر، تبیین چالش‌های اصلی و تعیین شاخص‌های ارزیابی عملکرد می‌تواند اعتماد سهامداران را جلب کند. اگرچه مدیر جدید وارث پروژه‌های نیمه‌تمام و تصمیمات گذشته است اما باید با شفافیت کامل مرزی میان گذشته و آینده ترسیم کند و مسئولیت‌های دوره خود را بپذیرد.
مهدی زحمتکش برخلاف برخی مدیران هنوز با موج منفی افکار عمومی روبه‌رو نیست و این یک فرصت طلایی است. تصویر او تاکنون مدیری اجرایی و کم‌حاشیه بوده اما از این پس تمام نتایج مالی، تأخیر پروژه‌ها و انتخاب‌ها به نام او ثبت می‌شود. اگر روایت عملکرد او تنها به روابط عمومی واگذار شود تصویری رسمی و کلیشه‌ای شکل می‌گیرد. مسیر درست شناخت دقیق ذی‌نفعان و طراحی حضور رسانه‌ای متناسب با عملکرد واقعی است.
اکنون پرسش اصلی این نیست که مهدی زحمتکش چه تعداد شرکت را مدیریت خواهد کرد بلکه پرسش این است که پس از چند سال نام او با چه تغییری در غدیر به یاد آورده خواهد شد. آیا او مدیری است که فقط یک دوره دیگر را اداره کرد یا غدیر را از نگهداری سرمایه به ساختن سرمایه‌های تازه رساند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: