چربی در بدن عمدتاً به شکل تریگلیسیرید در سلولهای چربی ذخیره میشود. زمانی که بدن به دلیل کمبود انرژی به این ذخایر نیاز پیدا میکند، مولکولهای چربی طی مجموعهای از واکنشهای متابولیکی شکسته و با کمک اکسیژن اکسید میشوند. محصولات نهایی این فرایند عمدتاً دیاکسیدکربن و آب هستند.
به گزارش خبرآنلاین، محاسبات نشان میدهد هنگام تجزیه چربی، حدود۸۴درصد از جرم چربی از دسترفته به دیاکسیدکربن تبدیل میشودو از طریق بازدم بدن را ترک میکند. حدود ۱۶ درصد باقیمانده نیز به آب تبدیل میشود که از طریق ادرار، عرق، تنفس و سایر مایعات بدن دفع خواهد شد.
برای مثال، اگر بدن ۱۰ کیلوگرم چربی را متابولیزه کند، حدود ۸.۴ کیلوگرم آن در نهایت به شکل دیاکسیدکربن از ریهها خارج میشود و حدود ۱.۶ کیلوگرم به آب تبدیل خواهد شد.
این یافته به این معنا نیست که با سریعتر یا عمیقتر نفس کشیدن میتوان چربی بیشتری سوزاند. بدن زمانی سراغ ذخایر چربی میرود که مصرف انرژی در چارچوب متابولیسم و فعالیت بدنی، در کنار دریافت انرژی از غذا، شرایط لازم را ایجاد کند.
ورزش با افزایش نیاز بدن به انرژی و بالا بردن میزان دیاکسیدکربن تولیدشده میتواند به مصرف ذخایر انرژی کمک کند، اما تعادل میان دریافت و مصرف انرژی همچنان عامل اصلی کاهش ذخایر چربی است.
بنابراین عرق زیاد الزاماً به معنای چربیسوزی بیشتر نیست؛ کاهش وزن روی ترازو پس از تعریق شدید عمدتاً ناشی ازاز دست دادن آب بدناست. بخش عمده جرم چربیای که واقعاً از دست میدهیم، در نهایت با هر بازدم از بدن خارج میشود.
منبع: theconversation
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: