نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد برخی از شیرینکنندههای بهکاررفته در نوشیدنیهای بدون قند ممکن است بر ترکیب باکتریهای روده تأثیر بگذارند و رشد برخی از باکتریهای مفید را کاهش دهند. این یافتهها بار دیگر توجه پژوهشگران را به پیامدهای احتمالی جایگزینهای قند بر سلامت دستگاه گوارش جلب کرده است.
محققان دانشگاه کمبریج در این مطالعه، نحوه تعامل شیرینکنندههای مصنوعی کمکالری با میکروبیوم روده را بررسی کردند. آنها همچنین تأثیر این ترکیبات را در کنار موادی مانند کافئین، طعمدهندهها و برخی داروهای رایج مورد ارزیابی قرار دادند.
شیرینکنندههای مصنوعی زیر ذرهبین پژوهشگران
به گزارش دیلی میل، اگرچه شیرینکنندههای مصنوعی معمولاً بهعنوان جایگزینی سالمتر برای شکر معرفی میشوند، اما مطالعات جدید نشان میدهد مصرف آنها ممکن است با افزایش خطر برخی مشکلات سلامتی از جمله دیابت نوع ۲، چاقی و برخی بیماریهای مزمن ارتباط داشته باشد.
پژوهشگران توضیح میدهند که برخلاف قند معمولی، این ترکیبات در بدن به همان شیوه متابولیزه نمیشوند. شیرینکنندههای مصنوعی پس از عبور از دستگاه گوارش، بهطور مستقیم با میکروارگانیسمهای ساکن روده تعامل میکنند؛ موضوعی که میتواند بر تعادل میکروبیوم روده اثر بگذارد.
بررسی تأثیر ۳۹ شیرینکننده بر باکتریهای روده
در این پژوهش، دانشمندان ۲۵ گونه مختلف از باکتریهای روده، شامل گونههای مفید، خنثی و برخی باکتریهای بالقوه مضر را در شرایط آزمایشگاهی کشت دادند. سپس هر یک از این گونهها در معرض ۳۹ شیرینکننده تجاری با منشأ مصنوعی یا طبیعی قرار گرفتند.
هدف پژوهش، ارزیابی میزان تأثیر این ترکیبات بر رشد و تکثیر باکتریهای روده بود؛ نتایجی که میتواند به درک بهتر ارتباط میان رژیم غذایی و سلامت میکروبیوم کمک کند.
تداخل احتمالی با داروهای ضدافسردگی
یافتههای این مطالعه که در نشریه Molecular Systems Biology منتشر شده است، نشان میدهد یکی از مشتقات گیاه استویا با نام ایزوستویول (Isosteviol)، در صورت مصرف همزمان با داروی ضدافسردگی دولوکستین (Duloxetine)، میتواند رشد برخی از باکتریهای مفید روده را بهطور قابل توجهی مهار کند.
به گفته محققان، ترکیب این دو ماده موجب کاهش رشد دو گونه باکتری میشود که نقش مهمی در حفظ تعادل میکروبیوم روده ایفا میکنند.
احتمال افزایش التهاب؛ اما هنوز برای نتیجهگیری زود است
پژوهشگران همچنین مشاهده کردند که این ترکیب در آزمایشهای سلولی، ممکن است سمیت را در برخی سلولهای کشتشده افزایش دهد و بر سلولهای مرتبط با التهاب و پاسخ ایمنی بدن اثر بگذارد.
محققان تأکید میکنند این نتایج در شرایط آزمایشگاهی به دست آمده است و برای مشخص شدن تأثیر واقعی این شیرینکنندهها بر سلامت انسان، انجام مطالعات بالینی گستردهتر ضروری خواهد بود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: