بحث و گفتگو: آیا چت‌های منطقه‌ای در MMOها نیروی خیر هستند یا شر؟

آه، چت‌های منطقه‌ای در MMOها—چت‌های تجاری و عمومی، /shout و /yell. هدف از آن‌ها ایجاد چسب اجتماعی است که این بازی‌های ویدیویی را به هم متصل می‌کند، اما اغلب صحنه‌ای برای (و این را تا حدی با محبت می‌گویم) جنون مطلق و مملو از زشت‌ترین کلماتی است که در اینترنت خواهید دید.

به عنوان مثال، سنت دیرینه "Barrens Chat" در World of Warcraft. ترکیب یک منطقه بزرگ که حدود 10 تا 15 سطح را در بر می‌گیرد و نزدیکی به یک شهر بزرگ، نوعی شرارت کلامی ایجاد می‌کند که در سفرهای من در WoW: Forever، واقعاً نوستالژیک بودم.

البته، لطیفه‌های Chuck Norris کمی قدیمی شده‌اند. اما در حالی که Zhevra Hoofs جمع می‌کردم، خود را مجذوب می‌کردم که از Barrens Chat سؤالات فلسفی بپرسم، و در حالی که هرگز پاسخ‌های چندانی در این زمینه دریافت نکردم، پاسخ‌ها همیشه سرگرم‌کننده بودند.

اما من طرفدار چت تجاری نیستم، که—حداقل در سمت هورد—بیشتر توسط رباتی به نام Margrave Tyrael تسخیر شده است. که باورنکردنی است، برای روزها همان پیام‌های خودکار را می‌فرستاد و سؤال می‌کرد که چرا Blizzard شخصیت‌های بتا را حذف می‌کند.

اولش فریب خوردم. سپس سعی کردم به مردم هشدار دهم که فریب نخورند. موفق نشدم.

اوضاع در MMO دیگر من، Final Fantasy 14، کمتر نفرین شده است. نمی‌خواهم برخی از هرزگی‌هایی را که در Ul'dah دیده‌ام تکرار کنم، اما همیشه از این می‌شگفم که همان نوع پوچی مسری می‌تواند ادامه یابد، به ویژه در یک بازی ویدیویی که تعدیل‌کنندگان آن بسیار سخت‌گیرانه‌تر با ممنوع کردن افراد به دلیل رفتار بد برخورد می‌کنند.

که مرا به سؤال من، خواننده عزیز، می‌رساند: چت‌های منطقه‌ای. آیا آن‌ها نیروی خیر هستند یا شر؟

شخصاً، من به طرز عجیبی به آن‌ها علاقه دارم. فکر نمی‌کنم این چت‌ها برای تعامل با آن‌ها سالم باشند و قطعاً ارزش بحث با یک شخص تصادفی را ندارند. اما پوچی سرکش توده‌ها به نوعی خالص به نظر می‌رسد. آلوده به مکانیسم‌های الگوریتمی که ما را به سمت خشم و بگو مگو سوق می‌دهند. در عوض، ما خودمان مردم را عصبانی می‌کنیم. و این نوعی زیباست.