تحقیقات جدید: پیمایش بی‌پایان در گوشی‌های هوشمند مشکلات پنهانی ایجاد می‌کند

محققان هشدار می‌دهند که پیمایش بی‌پایان در گوشی‌های هوشمند با کاهش حافظه، کاهش تمرکز و اختلال در خواب مرتبط است، در حالی که استفاده طولانی‌مدت از گوشی ممکن است به وضعیت بدنی و تعادل نیز آسیب برساند. تصویر از Shutterstock

محققان دانشگاه Semmelweis دریافته‌اند که استفاده مشکل‌ساز از گوشی‌های هوشمند ارتباط نزدیکی با کنترل ضعیف نفس و ترس شدید از دست دادن فرصت‌ها (FOMO) دارد، نه صرفاً ویژگی‌های شخصیتی. یافته‌های آن‌ها همچنین پیامدهای احتمالی برای مغز و بدن را برجسته می‌کند. پیمایش زیاد با کاهش حافظه، کاهش تمرکز و اختلال در خواب مرتبط است، در حالی که استفاده طولانی‌مدت از گوشی ممکن است به مشکلاتی در وضعیت بدنی منجر شود که بر تعادل و زمان واکنش تأثیر می‌گذارد.

این مطالعه که در Acta Psychologica منتشر شده است، نشان می‌دهد که درک چگونگی تعامل افراد با گوشی‌های خود به اندازه نظارت بر زمان صرف شده در مقابل صفحه نمایش مهم است.

چه چیزی باعث می‌شود برخی افراد بیشتر در معرض اعتیاد به گوشی‌های هوشمند قرار بگیرند؟

برای بررسی اثرات عادات استفاده از گوشی‌های هوشمند، محققان دانشگاه Semmelweis دانشجویانی بین 18 تا 35 سال را مطالعه کردند و استفاده آن‌ها از گوشی را همراه با اندازه‌گیری سلامت روان، سلامت جسمی و عملکرد شناختی بررسی کردند.

شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های آنلاین را در مورد فعالیت‌های روزانه خود با گوشی‌های هوشمند، از جمله مدت زمانی که به طور فعال از دستگاه‌های خود استفاده می‌کنند و معمولاً چه کارهایی با آن‌ها انجام می‌دهند، تکمیل کردند. از آن‌ها همچنین پرسیده شد که آیا استفاده از گوشی باعث شده است برنامه‌های خود را از دست بدهند و آیا حتی زمانی که از آن استفاده نمی‌کنند، باز هم به آن فکر می‌کنند.

سپس محققان چندین عامل روانشناختی را بررسی کردند که ممکن است بر استفاده مشکل‌ساز از گوشی تأثیر بگذارد. این عوامل شامل کنترل نفس، ترس از دست دادن تجربیات اجتماعی و روان‌نژندی (neuroticism) بود، یک ویژگی شخصیتی مرتبط با تمایل بیشتر به تجربه احساسات منفی مانند اضطراب، غم، ترس و خشم.

با تجزیه و تحلیل این پاسخ‌ها، تیم سه الگوی متمایز از استفاده از گوشی‌های هوشمند را شناسایی کرد.

افراد در گروه «اجتماعی خالص» عمدتاً از گوشی‌های خود برای ارتباط با دوستان، حفظ روابط و تعامل با دیگران استفاده می‌کردند. کسانی که به عنوان کاربران «فرآیندی سبک» طبقه‌بندی شدند، کمتر از چهار تا پنج ساعت در روز از گوشی‌های خود برای ترکیبی از تعاملات اجتماعی، اخبار، سرگرمی و پیمایش تصادفی استفاده می‌کردند.

گروه سوم که به عنوان کاربران «فرآیندی سنگین» شناخته می‌شوند، حدود یک سوم از شرکت‌کنندگان را تشکیل می‌دادند. این افراد چهار تا پنج ساعت یا بیشتر در روز را صرف گوشی‌های خود می‌کردند و عمدتاً محتوای آنلاین را مصرف می‌کردند تا اینکه مستقیماً با افراد دیگر ارتباط برقرار کنند.

تفاوت بین این گروه‌ها به محققان کمک کرد تا عواملی را که بیشترین ارتباط را با عادات مشکل‌ساز گوشی دارند، شناسایی کنند.

دکتر یوهانا تاکاچ، همکار ارشد تحقیقات در دانشکده علوم بهداشتی دانشگاه Semmelweis و محقق اصلی این مطالعه، گفت: «یافته اصلی ما این است که صرفاً شخصیت - مانند سطح بالای روان‌نژندی - باعث اعتیاد به گوشی نمی‌شود. افرادی که بیشتر مستعد احساسات منفی مانند اضطراب، افسردگی یا استرس هستند، به طور خودکار معتاد نمی‌شوند. آنچه واقعاً مهم است این است که چقدر می‌توانند رفتار، احساسات و تکانش‌های خود را کنترل کنند و چقدر از دست دادن فرصت‌ها را می‌ترسانند.»

چرا پیمایش بی‌پایان در گوشی‌های هوشمند ممکن است بدتر از صرف زمان در مقابل صفحه نمایش باشد

یکی از مهم‌ترین یافته‌ها این بود که نوع فعالیت گوشی مهم است، به‌ویژه وقتی صحبت از توجه، حافظه و سایر جنبه‌های عملکرد ذهنی است.

پیمایش منفعلانه در شبکه‌های اجتماعی یا تماشای یک ویدئوی کوتاه پس از دیگری، کاربران را در معرض جریان سریع اطلاعات در حال تغییر قرار می‌دهد. محققان پیشنهاد می‌کنند که این تحریک مداوم می‌تواند به توجه آسیب برساند، تمرکز پایدار را دشوارتر کند و به خستگی ذهنی کمک کند.

آزمایش‌های شناختی نشان داد که شرکت‌کنندگان در گروه فرآیندی سنگین در وظایف حافظه و توجه عملکرد ضعیف‌تری نسبت به آنچه برای سن آن‌ها انتظار می‌رفت، داشتند. آن‌ها همچنین گزارش دادند که خواب کمتری دارند، تمایل بیشتری به تحریک مداوم دارند و در مقاومت در برابر وسوسه برای بررسی فوری گوشی یا عمل بر اساس تکانش‌ها مشکل بیشتری دارند.

این یافته‌ها نشان می‌دهد که صرف ساعت‌ها برای مصرف محتوا ممکن است با پیامدهای ذهنی متفاوتی نسبت به استفاده از گوشی عمدتاً برای ارتباط با دیگران همراه باشد. با این حال، نتایج نشان نمی‌دهد که پیمایش به طور مستقیم باعث تفاوت‌های مشاهده شده در عملکرد شناختی می‌شود.

چگونه استفاده از گوشی‌های هوشمند می‌تواند بر وضعیت بدنی و تعادل تأثیر بگذارد

اگرچه نحوه استفاده افراد از گوشی‌های خود به نظر می‌رسد که برای عملکرد شناختی مهم‌تر است، زمان کل استفاده با پیامدهای جسمی بیشتری مرتبط بود.

یکی از نگرانی‌ها وضعیت بدنی است که افراد هنگام نگاه کردن به صفحه نمایش خود به خود می‌گیرند. نگه داشتن یک گوشی هوشمند زیر سطح چشم اغلب باعث کج شدن سر به جلو می‌شود که فشار بیشتری بر گردن و ساختارهای اطراف وارد می‌کند.

در طول زمان، این وضعیت می‌تواند به آنچه که معمولاً به عنوان «گردن متنی» شناخته می‌شود، کمک کند، یک مشکل وضعیتی که ممکن است پیامدهایی فراتر از ناراحتی گردن داشته باشد.

بئاتای سرگلی، دستیار آموزشی و کارشناس مسئول اندازه‌گیری‌های جسمی در این مطالعه، گفت: «وقتی افراد گوشی‌های خود را در سطح کمر یا سینه نگه می‌دارند و به پایین نگاه می‌کنند، سر به جلو حرکت می‌کند و یک وضعیت سر به جلو ایجاد می‌کند که به آن «گردن متنی» نیز می‌گویند. این باعث فشار اضافی بر گردن می‌شود و می‌تواند باعث درد یا سایش زودرس مفاصل گردن شود. گردن حاوی گیرنده‌هایی است که به مغز می‌گوید سر چگونه قرار گرفته است. اگر یک وضعیت سر به جلو برای مدت طولانی حفظ شود، این سیگنال‌ها می‌توانند تغییر کنند و منجر به مشکلات تعادل شوند. این اثرات محدود به استفاده از تلفن نیست، اما می‌تواند بر حرکات روزمره نیز تأثیر بگذارد.

این اثرات ممکن است رخ دهند زیرا گردن نقش مهمی در کمک به مغز برای درک موقعیت و حرکت سر دارد. هنگامی که وضعیت سر به جلو طولانی‌مدت، اطلاعات حاصل از این گیرنده‌های حسی را تغییر می‌دهد، ممکن است با تعادل و هماهنگی در فعالیت‌های روزمره تداخل ایجاد کند.

محققان همچنین به اثرات احتمالی بر زمان واکنش و تمرکز اشاره کردند و پیشنهاد دادند که استفاده بیش از حد از گوشی ممکن است پیامدهایی فراتر از لحظات صرف شده در مقابل صفحه نمایش داشته باشد.

راه‌های ساده برای کاهش خطرات استفاده بیش از حد از گوشی‌های هوشمند

با وجود این نگرانی‌ها، محققان معتقد نیستند که حذف گوشی‌های هوشمند از زندگی جوانان پاسخ باشد. در عوض، آن‌ها توصیه می‌کنند که عادات سالم‌تری ایجاد شود و آگاهی بیشتری در مورد چگونگی و چرایی استفاده از گوشی‌ها وجود داشته باشد.

استراتژی‌های عملی شامل کاهش اعلان‌های غیرضروری، به‌ویژه از رسانه‌های اجتماعی و برنامه‌های پیام‌رسانی، و تعیین محدودیت برای زمان صرف شده در پلتفرم‌های اجتماعی است. اجتناب از استفاده از گوشی قبل از خواب نیز ممکن است به محافظت از خواب کمک کند، در حالی که فعالیت بدنی منظم و وضعیت بدنی بهتر می‌تواند برخی از فشار جسمی مرتبط با استفاده طولانی‌مدت را کاهش دهد.

جنبه روانشناختی استفاده از گوشی نیز ممکن است به همان اندازه مهم باشد.

از آنجایی که کنترل ضعیف نفس و ترس از دست دادن فرصت‌ها به طور قوی با استفاده مشکل‌ساز مرتبط بودند، محققان بر کمک به جوانان برای مدیریت تکانش‌ها و احساس فشار کمتر برای ارتباط دائمی تأکید می‌کنند. آموزش رفتاری و حمایت روانشناختی می‌تواند به تقویت این مهارت‌ها کمک کند.

یافته‌ها نشان می‌دهد که حتی افرادی که به طور طبیعی مضطربتر، حساس‌تر از نظر احساسی یا مستعد استرس هستند، لزوماً سرنوشت‌ساز برای ایجاد عادات ناسالم گوشی‌های هوشمند نیستند. کنترل نفس بهتر و ترس کمتر از دست دادن فرصت‌ها می‌تواند به طور قابل توجهی این آسیب‌پذیری را کاهش دهد.

در نهایت، این تحقیق به یک تمایز مهم اشاره می‌کند. کاهش زمان صرف شده در مقابل صفحه نمایش می‌تواند مفید باشد، اما تغییر نحوه استفاده افراد از گوشی‌های هوشمند ممکن است به همان اندازه برای محافظت از توجه، خواب و رفاه کلی مهم باشد.