دکتر دنیس سوکولوف، متخصص قلب، خاطرنشان می‌کند که برخی از آنتی‌بیوتیک‌های گروه ماکرولید مانند آزیترومایسین و کلاریترومایسین می‌توانند بر فعالیت الکتریکی قلب تأثیر بگذارند.
او می‌گوید: «بیماری را در نظر بگیرید که از قبل دچار اختلال ریتم قلب است و سپس شروع به مصرف باقی‌مانده‌ی داروی آزیترومایسین یا کلاریترومایسین می‌کند. از آنجا که برخی آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند بر فعالیت الکتریکی قلب اثر بگذارند، بسیار مهم است که از سازگاری آنها با سایر داروها اطمینان حاصل شود و از مصرف آنتی‌بیوتیک بدون مشورت با پزشک خودداری گردد.»
به گفته دکتر سوکولوف، این داروها می‌توانند کانال‌های پتاسیم را در سلول‌های قلبی مهار کنند و بدین ترتیب بر فرآیند بازقطبی‌شدن (repolarization) تأثیر گذاشته و فاصله QT را در نوار قلب (ECG) طولانی‌تر کنند. فاصله QT نشان‌دهنده زمان بین شروع موج Q و پایان موج T است و مدت‌زمان دپلاریزاسیون (قطبی‌زدایی) و رپلاریزاسیون (بازقطبی‌شدن) الکتریکی در بطن‌های قلب را منعکس می‌کند. طولانی شدن این فاصله می‌تواند خطر بروز اختلالات ریتم قلب را افزایش دهد.
او می‌افزاید: «اگر فردی هم‌زمان با آنتی‌بیوتیک، دارو‌های دیگری مصرف کند که آنها نیز بر ریتم قلب تأثیر می‌گذارند — مانند برخی دارو‌های ضد آریتمی یا ضد افسردگی — خطر مشکلات قلبی افزایش می‌یابد. در چنین مواردی، داروها می‌توانند اثرات یکدیگر را تشدید کنند.»
منبع: gazeta.ru
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: