عصرایران- قند خون بالا همیشه با علائم واضح همراه نیست و بعضی از افراد مبتلا به دیابت ممکن است برای مدتی متوجه افزایش قند خون خود نشوند. با این حال، علائمی مانند تشنگی زیاد، تکرر ادرار، خستگی، تاری دید و کند شدن روند بهبود زخم ها می توانند در صورت تداوم، نشانه ای از بالا بودن قند خون باشند.
کنترل دیابت فقط به مصرف منظم دارو یا انسولین محدود نمی شود. بیماری، استرس، تغییر رژیم غذایی، کاهش فعالیت بدنی و عوامل دیگر نیز می توانند باعث افزایش قند خون شوند. بنابراین، مشاهده علائم به تنهایی برای قضاوت درباره وضعیت دیابت کافی نیست و اندازه گیری قند خون و بررسی منظم وضعیت بیمار اهمیت دارد.
تشنگی غیرعادی و نیاز مکرر به دفع ادرار از شناخته شده ترین علائم افزایش قند خون هستند. هنگامی که گلوکز خون بیش از حد بالا می رود، کلیه ها بخشی از گلوکز اضافی را از طریق ادرار دفع می کنند. این فرایند باعث افزایش دفع آب و در نتیجه بیشتر شدن احساس تشنگی می شود.
اگر این تغییرات جدید، مداوم یا قابل توجه باشند، اندازه گیری قند خون می تواند اطلاعات بهتری درباره علت آن ها فراهم کند.
احساس خستگی یکی دیگر از علائم شایع افزایش قند خون است. در شرایطی که گلوکز به اندازه کافی در اختیار سلول ها قرار نمی گیرد، بدن نمی تواند از آن به شکل مطلوب برای تامین انرژی استفاده کند و فرد ممکن است احساس ضعف و خستگی داشته باشد.
البته خستگی علت های بسیار متنوعی دارد و به تنهایی نمی توان آن را نشانه کنترل نامناسب دیابت دانست.
در افراد مبتلا به دیابت، بالا بودن قند خون در طول زمان می تواند با آسیب عصبی و مشکلات گردش خون همراه شود. این عوامل به ویژه در پاها اهمیت دارند و می توانند احتمال ایجاد زخم و عفونت و همچنین کند شدن روند بهبود را افزایش دهند.
به همین دلیل، افراد مبتلا به دیابت باید به طور منظم پوست پاها را بررسی کنند و زخم، تاول، قرمزی، تورم یا تغییرات پوستی را نادیده نگیرند.
بالا بودن قند خون در طولانی مدت می تواند به اعصاب آسیب بزند و نوروپاتی دیابتی ایجاد کند. گزگز، بی حسی، درد یا احساس سوزش، به ویژه در پاها، از علائم احتمالی نوروپاتی محیطی هستند.
این عارضه معمولا با گذشت زمان و در افرادی که مدت طولانی تری دیابت دارند بیشتر دیده می شود و به همین دلیل کنترل قند خون و بررسی منظم پاها اهمیت دارد.
تغییرات قند خون می توانند باعث تاری دید شوند. علاوه بر این، بالا بودن قند خون در طولانی مدت می تواند به رگ های خونی ظریف شبکیه آسیب برساند و خطر رتینوپاتی دیابتی و مشکلات بینایی را افزایش دهد.
بنابراین، تاری دید جدید یا مداوم، به ویژه در فرد مبتلا به دیابت، بهتر است جدی گرفته شود و با پزشک در میان گذاشته شود.
دیابت می تواند خطر مشکلات دهان و دندان، از جمله بیماری لثه، پوسیدگی و خشکی دهان را افزایش دهد. بالا بودن قند خون نیز می تواند شرایط مناسبی برای رشد باکتری ها ایجاد کند و توانایی بدن برای مقابله با عفونت را کاهش دهد.
خونریزی لثه اما به تنهایی به معنای بالا بودن قند خون نیست و می تواند علت های دیگری نیز داشته باشد. در صورت تداوم خونریزی، التهاب یا تورم لثه، بررسی دندان پزشکی اهمیت دارد.
افراد مبتلا به دیابت، به ویژه در صورت بالا بودن قند خون، ممکن است بیشتر دچار خشکی پوست شوند. از دست دادن مایعات در اثر افزایش ادرار نیز می تواند در خشکی پوست نقش داشته باشد. پوست خشک و ترک خورده همچنین می تواند آسیب پذیرتر شود و خطر عفونت را افزایش دهد.
برخی تغییرات پوستی مانند تیرگی و ضخیم شدن پوست در اطراف گردن، زیر بغل یا کشاله ران نیز ممکن است با اختلالات مرتبط با مقاومت به انسولین همراه باشند، اما هر تغییر پوستی لزوما ناشی از دیابت نیست.
نکته مهم این است که شدت علائم همیشه با میزان بالا بودن قند خون متناسب نیست. بعضی افراد با وجود افزایش قند خون، علائم کمی دارند یا هیچ علامت مشخصی احساس نمی کنند. به همین دلیل، پایش قند خون و انجام آزمایش های دوره ای طبق برنامه پزشک، بخش مهمی از مدیریت دیابت است.
اگر قند خون بسیار بالا باشد و علائمی مانند تهوع و استفراغ، درد شکم، تنفس سریع یا عمیق، بوی میوه ای دهان، خشکی شدید دهان یا گیجی ایجاد شود، احتمال کتواسیدوز دیابتی مطرح است؛ این وضعیت یک اورژانس پزشکی محسوب می شود و نیاز به ارزیابی فوری دارد.
این مطلب صرفا جنبه اطلاع رسانی دارد و جایگزین تشخیص یا درمان پزشکی نیست. افراد مبتلا به دیابت باید برای تفسیر قند خون، تغییر دارو یا انسولین و تنظیم برنامه درمانی با پزشک خود مشورت کنند و در صورت بروز علائم شدید یا غیرعادی، ارزیابی پزشکی فوری دریافت کنند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: