اختلاف بر سر ساخت بزرگترین مرکز داده جهان در ایالت یوتا با سرمایه‌گذاری کوین اولیری

صبح روز ۱۱ می، کوین اولیری، سرمایه‌گذار مشهور، در برنامه Fox Business اعلام کرد که مورد حمله عوامل چینی قرار گرفته است. چند هفته بود که او در تلویزیون و شبکه‌های اجتماعی ظاهر می‌شد و از پروژه‌اش به نام Wonder Valley، ملقب به آقای شگفت‌انگیز از برنامه Shark Tank، تبلیغ می‌کرد.

این پروژه قرار بود عظیم باشد، «بزرگترین مرکز داده جهان» بر روی ۴۰ هزار هکتار زمین در شمال دریاچه بزرگ نمک در شهرستان باکس الدر ایالت یوتا. یک نیروگاه اختصاصی گاز قرار بود از طریق یک خط لوله بین ایالتی برق تولید کند و ۹ گیگاوات برق تولید کند، که بیش از دو برابر مصرف متوسط کل ایالت است. اولیری گفت که این پروژه به سرعت در حال انجام است، به لطف فرماندار و رهبران قانون‌گذار یوتا، و نشان می‌دهد که ما با چین و بقیه جهان شوخی نداریم.

اما اکنون، با پوشیدن یک کلاه بیسبال سیاه با عبارت «امنیت ملی یوتا»، او به ماریا بارتیرومو گفت که متوجه افزایش ناگهانی افرادی شده است که از او در اینترنت عصبانی هستند. او هفته گذشته کمیسیونرهای شهرستان را متقاعد کرده بود که مرکز داده را تأیید کنند. او برای این موضوع توضیحی داشت.

«چه کسی می‌خواهد ما از ساخت شبکه برق خود دست برداریم؟ چه کسی می‌خواهد ما ظرفیت محاسباتی برای توسعه هوش مصنوعی نداشته باشیم؟ چه دشمنی می‌خواهد این اتفاق بیفتد؟» او از بارتیرومو پرسید. «فقط یک نفر: چین.»

او با نشان دادن یک برگه کاغذ، شروع به خواندن نام افرادی کرد که به گفته او، یا به افرادی مرتبط بودند که از مرکز داده او انتقاد کرده بودند. «بیرون بیا، بیرون بیا، هر کجا که هستید و اجازه دهید نور شفافیت را بر آنچه انجام می‌دهید بتابانیم.» او خطاب به دوربین گفت و از آنها خواست نام خود را پاک کنند. «این CPP در حال کار است. شکی در آن نیست.»

شش هفته بعد، بارتیرومو در پایان یک بخش، یادداشتی را نشان داد که اولیری روز قبل منتشر کرده بود: «اخیراً در برنامه‌های خبری مختلف ظاهر شده‌ام و می‌خواهم توضیح دهم که هیچ مدرکی ندارم که Alliance for a Better Utah، Elevate Strategies، Gabrielle Finlayson، Taylor Knuth یا Josh Kanter توسط چین یا حزب کمونیست چین تأمین مالی شده باشند.»

این تغییر لحن ناگهانی بود. از زمان اعلام پروژه، او ادعا کرده بود که تقریباً اجتناب‌ناپذیر است: مورد تأیید رهبری ایالت، تأیید یک‌صدا توسط مقامات محلی، مورد نیاز امنیت ملی و مورد مخالفت تنها نیروهای بیرونی بدخواه.

اکنون عقب‌نشینی آرام در حال انجام بود. کمتر از سه هفته بعد، اولیری و Fox به دلیل افترا توسط Alliance for a Better Utah، Elevate Strategies، Gabrielle Finlayson و Joshua Kanter مورد شکایت قرار گرفتند. اولیری و Fox در اواخر سپتامبر برای رد شکایت تلاش کردند.

در طول پنج ماه گذشته، من با بیش از دو دوجین مقام محلی، ساکنان و دیگران درگیر پروژه صحبت کردم، از جمله مدیرعامل و بنیانگذار O’Leary Digital، پل پالاندجیان، که خود را «یک کتاب باز» توصیف کرد، اما به سؤالات ایمیلی و درخواست‌های صحبت با اولیری با یک پیام از یک وکیل پاسخ داد که تهدید به اقدام قانونی در صورت هرگونه اظهارات نادرست می‌کرد.

این مصاحبه‌ها، همراه با هزاران صفحه ایمیل و پیام متنی به دست آمده از طریق درخواست‌های دسترسی به اطلاعات عمومی، نشان می‌دهد که پروژه‌ای که با فوریت پیش می‌رود. همه در حال مسابقه بودند - توسعه‌دهندگان در برابر سایر حدس‌زن‌ها، اولیری در برابر پروژه‌های رقیب که به دنبال همان تعداد معدود مستاجران بودند، یوتا در برابر سایر ایالت‌ها، ایالات متحده در برابر چین - تا اینکه با ساکنان شهرستان باکس الدر که از آنها اطلاع داده نشده بود، برخورد کردند.

کمیسیونرهای شهرستان تنها پنج هفته قبل از اینکه انتظار می‌رفت در مورد آن رأی دهند، به طور رسمی از پروژه مطلع شدند. قبل از آن، همه چیزهایی که شنیده بودند شایعه بود.

در اوایل مارس، مونز به کمیسیونرهای شهرستان گفت که کسی در حال صحبت با مالکان زمین در مورد خرید زمین برای یک مرکز داده در نزدیکی مزرعه‌اش در دره هانسل است.

مونز از شنیدن این شایعات خوشحال نشد و در اوایل آوریل با سناتور ایالتی اسکات ساندال و رئیس مجلس ایالتی مایک شولتز تماس گرفت. هیچ‌کدام از آنها چیزی نمی‌دانستند یا نمی‌گفتند.

پری به مونز گفت که چیزی در مورد یک مرکز داده نشنیده است. او با مونز آشنا بود. او در دوران خدمت خود در قوه مقننه ایالتی با مونز در مورد جلوگیری از ساخت یک محل دفن زباله در نزدیکی مزرعه‌اش صحبت کرده بود. نبرد سال‌ها طول کشید، اما در نهایت متوقف شد. اکنون مونز می‌خواست پری به او کمک کند تا از ساخت مرکز داده جلوگیری کند. مشکل این بود که مشخص نبود آیا چیزی برای متوقف کردن وجود دارد یا خیر.

در آن زمان، پالاندجیان با مالکان زمین تماس گرفته بود و به آنها گفته بود که در حال بستن قراردادهایی برای خرید زمین است. او همچنین با مقامات ایالتی تماس گرفته بود و به آنها گفته بود که پروژه در حال انجام است و به زودی به تأیید نیاز دارد.

در ۱۶ دسامبر، یک لابی‌گر به برنامه‌ریز فرماندار ایمیل زد و گفت که اولیری در ۸ ژانویه برای بحث در مورد مراکز داده در یوتا در شهر خواهد بود.

اولیری صبح روز ۸ ژانویه به ساختمان ایالتی رسید و عکسش را در پشت میز فرماندار گرفت. روز بعد، او در NewsNation ظاهر شد و در مورد ملاقات با کاکس و رئیس مجلس ایالتی آدامز صحبت کرد. آدامز، که به عنوان قدرتمندترین چهره سیاسی ایالت شناخته می‌شود، رئیس هیئت توسعه نصب نظامی (MIDA) نیز بود، یک نهاد توسعه ایالتی که برای تسهیل پروژه‌های مرتبط با تاسیسات نظامی ایجاد شده است. «آنها فرش قرمز را برای کل تیم من پهن کردند.» اولیری گفت. «آنها واقعاً در حال تسریع سیاست‌ها برای دریافت مجوزها هستند.»

وقتی پری در اوایل مارس با مونز و کمیسیونر دیگر، تایلر وینسنت، به ملک مونز رفت، متوجه شد که یک زمین وسیع و بیابانی است. هیچ برقی وجود نداشت، هیچ آبی وجود نداشت، فقط چند جاده، بیشتر خاکی، با لاستیک‌های رنگ شده در امتداد آنها. تقریباً کسی زندگی نمی‌کرد جز مونز و خانواده‌اش.

پالاندجیان به کمیسیونرها گفت که پروژه در حال انجام است و به زودی به تأیید نیاز دارد. او همچنین گفت که ایالت در حال کار بر روی یک طرح برای ارائه مشوق‌های مالیاتی به شرکت است.

کمیسیونرها از اینکه از پروژه مطلع نشده بودند، عصبانی شدند. آنها از پالاندجیان خواستند که اطلاعات بیشتری در مورد پروژه ارائه دهد، اما او تمایلی به ارائه جزئیات نداشت.

در ۲۵ مارس، موریس و پالاندجیان به کمیسیونرهای شهرستان اطلاع دادند که قصد دارند یک منطقه پروژه MIDA را ایجاد کنند، تصمیمی «غیرقابل برگشت» که به آژانس اجازه می‌دهد تا تصمیمات مربوط به استفاده از زمین را بدون دخالت کمیسیونرها بگیرد.

کمیسیونرها از این درخواست مخالفت کردند. آنها نگران بودند که این پروژه تأثیرات منفی بر محیط زیست و کیفیت زندگی مردم محلی داشته باشد. آنها همچنین نگران بودند که این پروژه به اندازه کافی سودآور نباشد.

موریس و پالاندجیان به کمیسیونرها گفتند که اگر آنها به این پروژه چراغ سبز ندهند، پروژه متوقف خواهد شد. آنها همچنین گفتند که اگر کمیسیونرها به این پروژه چراغ سبز دهند، ایالت به آنها کمک مالی خواهد کرد.

کمیسیونرها تصمیم گرفتند که به این پروژه چراغ سبز دهند. آنها امیدوار بودند که این پروژه به ایالت و شهرستان کمک کند. آنها همچنین امیدوار بودند که بتوانند از تأثیرات منفی پروژه جلوگیری کنند.

در ۴ مه، کمیسیونرهای شهرستان به این پروژه رأی دادند. این تصمیم با مخالفت شدید مردم محلی مواجه شد. بسیاری از مردم محلی نگران تأثیرات منفی این پروژه بر محیط زیست و کیفیت زندگی خود بودند.

پس از رأی، کمیسیونرهای شهرستان با انتقادهای شدیدی روبرو شدند. بسیاری از مردم محلی خواستار استعفای آنها شدند. برخی از مردم محلی حتی تهدید کردند که آنها را از قدرت برکنار خواهند کرد.

در ژوئن، آدامز در انتخابات مقدماتی شکست خورد. این شکست نشان داد که مردم محلی از این پروژه ناراضی هستند.

در حال حاضر، وضعیت پروژه نامشخص است. برخی از مردم محلی امیدوارند که این پروژه متوقف شود. برخی دیگر معتقدند که این پروژه در نهایت ساخته خواهد شد.