رازهای شناسایی کاربران در وب‌سایت‌ها: کوکی‌ها، اثر انگشت مرورگر و روش‌های دیگر

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که پس از خواندن یک مقاله خبری یا بررسی قیمت یک محصول، وب‌سایتی را ترک کنید و چند ساعت یا چند روز بعد دوباره به آن سر بزنید. در این حالت ممکن است سایت همچنان زبان انتخابی، تنظیمات، محصولات موجود در سبد خرید یا حتی محتوای مشابه آنچه قبلاً مشاهده کرده‌اید را نمایش دهد. در نگاه اول، این‌طور به نظر می‌رسد که وب‌سایت شما را به خاطر سپرده است؛ اما پشت این قابلیت، مجموعه‌ای از فناوری‌ها قرار دارد که به سایت‌ها و سرویس‌های آنلاین اجازه می‌دهد بازدید جدید را به اطلاعات مربوط به بازدیدهای قبلی مرتبط کنند. این شناسایی نیز لزوماً با یک روش مشخص انجام نمی‌شود. نوع مرورگر، تنظیمات حریم خصوصی، وضعیت ورود به حساب کاربری و فناوری‌های مورد استفاده سایت می‌توانند در نحوه شناسایی دوباره کاربر نقش داشته باشند.

کوکی‌ها؛ ساده‌ترین راه برای به خاطر سپردن کاربر

کوکی‌ها یکی از رایج‌ترین فناوری‌هایی هستند که وب‌سایت‌ها برای به خاطر سپردن کاربران از آنها استفاده می‌کنند. هنگامی که کاربر از یک سایت بازدید می‌کند، وب‌سایت می‌تواند فایل کوچکی را در مرورگر ذخیره کند که حاوی شناسه‌ها یا اطلاعات مورد نیاز برای مرتبط کردن بازدید فعلی با بازدیدهای قبلی است. این اطلاعات می‌تواند برای حفظ وضعیت ورود به حساب کاربری، نگهداری محصولات در سبد خرید یا ذخیره تنظیمات و ترجیحات کاربر، مانند زبان انتخابی، مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، همه کوکی‌ها کاربرد یکسانی ندارند. برخی کوکی‌ها برای عملکرد صحیح سایت ضروری هستند، در حالی که گروه دیگری می‌توانند برای تحلیل رفتار کاربران، تبلیغات یا شخصی‌سازی محتوا مورد استفاده قرار گیرند.

ورود به حساب کاربری، شناسایی را آسان‌تر می‌کند

وقتی کاربر وارد حساب خود می‌شود، شناسایی او برای سرویس بسیار ساده‌تر خواهد بود. در این حالت، فعالیت‌های انجام‌شده می‌توانند مستقیماً به همان حساب کاربری متصل شوند. به این ترتیب، سایت می‌تواند تنظیمات، ترجیحات و برخی اطلاعات مربوط به فعالیت‌های قبلی را هنگام بازگشت کاربر بازیابی کند. یکی از مزیت‌های این روش آن است که اطلاعات کاربر لزوماً به یک دستگاه یا مرورگر خاص محدود نمی‌ماند. اگر یک سرویس اطلاعات مورد نظر را با حساب کاربری همگام‌سازی کند، کاربر ممکن است پس از ورود به همان حساب روی دستگاه یا مرورگر دیگری نیز به تنظیمات و داده‌های قبلی خود دسترسی داشته باشد.

حافظه محلی؛ اطلاعاتی که در مرورگر باقی می‌مانند

کوکی‌ها تنها ابزار ذخیره اطلاعات در مرورگر نیستند. مرورگرهای مدرن فناوری‌هایی مانند Local Storage یا ذخیره‌سازی محلی را نیز در اختیار وب‌سایت‌ها قرار می‌دهند. سایت‌ها می‌توانند از این قابلیت برای ذخیره اطلاعات مختلفی مانند تنظیمات، وضعیت برخی قابلیت‌ها یا داده‌هایی که به بهبود تجربه کاربر کمک می‌کنند استفاده کنند. در نتیجه، حتی زمانی که اطلاعات ذخیره‌شده مستقیماً هنگام مرور سایت قابل مشاهده نیستند، ممکن است در بازدید بعدی برای بازسازی بخشی از تجربه قبلی کاربر مورد استفاده قرار گیرند.

اثر انگشت مرورگر چگونه کار می‌کند؟

روش دیگری که پیچیده‌تر است، اثر انگشت مرورگر (Browser Fingerprinting) نام دارد. در این روش، سرویس می‌تواند مجموعه‌ای از مشخصات فنی دستگاه و محیط کاربر را بررسی کند؛ مواردی مانند نوع مرورگر، برخی تنظیمات نرم‌افزاری، اندازه صفحه نمایش و سایر ویژگی‌های فنی. هرکدام از این اطلاعات به‌تنهایی الزاماً برای شناسایی یک فرد کافی نیستند. با این حال، ترکیب تعداد زیادی از این سیگنال‌ها می‌تواند به یک سرویس کمک کند تا کاربران یا دستگاه‌های مختلف را از یکدیگر متمایز کند. البته میزان موفقیت این روش به نوع مرورگر، تنظیمات کاربر و ابزارهای محافظت در برابر ردیابی بستگی دارد و مرورگرها و فناوری‌های حریم خصوصی مختلف می‌توانند امکان چنین ردیابی‌هایی را محدود کنند.

آیا آدرس IP شما را شناسایی می‌کند؟

آدرس IP نیز یکی از اطلاعاتی است که هنگام اتصال به اینترنت در اختیار سرویس‌ها قرار می‌گیرد، اما نمی‌توان آن را به‌تنهایی معادل هویت یک فرد دانست. آدرس IP ممکن است تغییر کند و چندین نفر یا چندین دستگاه نیز ممکن است از یک آدرس عمومی مشترک استفاده کنند. برای مثال، دستگاه‌های مختلف یک خانه معمولاً از طریق یک اتصال اینترنتی مشترک به اینترنت دسترسی پیدا می‌کنند. به همین دلیل، وب‌سایت‌ها برای تشخیص کاربران معمولاً به جای تکیه بر IP، مجموعه‌ای از سیگنال‌ها و اطلاعات مختلف را در کنار یکدیگر قرار می‌دهند.

چگونه می‌توان ردیابی آنلاین را کاهش داد؟

کاربران برای کاهش میزان ردیابی می‌توانند تنظیمات حریم خصوصی مرورگر خود را بررسی کنند و در صورت نیاز، کوکی‌ها و داده‌های ذخیره‌شده سایت‌ها را پاک کنند. استفاده از قابلیت‌ها و ابزارهای محافظت در برابر ردیابی و مسدود کردن مجوزهای غیرضروری نیز می‌تواند میزان اطلاعاتی را که سایت‌ها دریافت می‌کنند کاهش دهد. حالت مرور خصوصی یا ناشناس نیز می‌تواند برخی انواع ذخیره‌سازی محلی را محدود کند، اما به معنای ناشناس شدن کامل کاربر نیست. این حالت لزوماً کاربر را از دید وب‌سایت‌ها یا ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی پنهان نمی‌کند. در نهایت، وقتی یک وب‌سایت پس از بازگشت کاربر، او را «به خاطر می‌آورد»، این موضوع لزوماً به معنای آن نیست که سایت هویت واقعی او را می‌داند. در بسیاری از موارد، سایت تنها بازدید جدید را به یک شناسه، داده ذخیره‌شده در مرورگر، حساب کاربری یا مجموعه‌ای از سیگنال‌های فنی مربوط به بازدیدهای قبلی مرتبط می‌کند.