چگونه نسل‌کشی اسرائیل در غزه، بریتانیایی‌ها را به حمایت از فلسطین سوق داد

لندن، بریتانیا - کلر، ۵۲ ساله، در حومه اسکاتلند، نه چندان دور از ادینبورگ زندگی می‌کند.

او کار خود را "اداره‌گری در سطح پایین" توصیف می‌کند و از شبکه‌های اجتماعی استفاده نمی‌کند. او زندگی آرامی با سگ خود دارد و در اوقات فراغت کتاب می‌خواند و شیرینی می‌پزد. تا سه سال پیش، او خود را فردی سیاسی نمی‌دانست.

اکنون، او به دلیل مظنون بودن به حمایت از Palestine Action با ۱۴ سال زندان روبرو است.

کلر، که از الجزیره درخواست کرده است نام خانوادگی‌اش را فاش نکند، یکی از بسیاری از افراد در بریتانیا است که تا سه سال پیش خود را فعال نمی‌دانستند.

اما با پخش زنده نسل‌کشی در غزه، بسیاری از مردم به حمایت از همبستگی با فلسطین برخاسته‌اند.

سازمان‌هایی مانند Defend Our Juries، Artists for Free Palestine، Workers for Free Palestine و تقریباً هر سازمان دیگری با نام «برای فلسطین» در سراسر بریتانیا شکل گرفته‌اند.

در تابستان سال ۲۰۲۳، کلر کتاب «من نفرت نخواهم کرد» نوشته دکتر عزالدین ابولعیش، پزشک فلسطینی در غزه که سه دخترش در آتش تانک‌های اسرائیلی کشته شدند را خواند. نه چندان پس از اتمام کتاب، او شاهد پیامدهای ۷ اکتبر به صورت آنلاین بود.

"برای من، تأخیری بین ‘اسرائیل حق دفاع از خود را دارد’ و دروغ‌ها وجود نداشت"، او به الجزیره گفت.

او در یک راهپیمایی طرفدار فلسطین در روز آتش‌بس شرکت کرد و خواستار آتش‌بس شد و از سوئلا براورمن، وزیر کشور وقت که این اعتراضات را "راهپیمایی‌های نفرت" خواند، "وحشت‌زده" شد.

"من مصمم بودم که [فلسطین] را نادیده نگیرم"، او می‌گوید.

یک معترض عینک‌هایی به رنگ پرچم فلسطین پوشیده و یک پنکه با طرح هندوانه در دست دارد در طول یک راهپیمایی که توسط Defend Our Juries در میدان پارلمان، لندن، بریتانیا در ۹ آگوست ۲۰۲۵ برگزار شد [Jaimi Joy/Reuters]

او به راهپیمایی ادامه داد، نامه‌هایی به قانونگذاران نوشت و برای برنامه‌های مختلف کمک به فلسطینیان جمع‌آوری کرد.

در آگوست ۲۰۲۵، او با Defend Our Juries، گروهی که پشت یک کمپین نافرمانی مدنی با هدف لغو ممنوعیت قرار دارد، به طور علنی علیه ممنوعیت Palestine Action اعتراض کرد. تا به امروز، بیش از ۳۰۰۰ نفر به دلیل حمایت از این گروه تحت فشار که در سال ۲۰۲۵ ممنوع شد، دستگیر شده‌اند.

در اوایل سال جاری، پلیس به در خانه او آمد تا کلر را بر اساس مواد ۱۱ و ۱۲ قانون تروریسم دستگیر کند: "عضویت در یک سازمان ممنوعه و تشویق دیگران به پیوستن به یک سازمان ممنوعه."

"من هرگز قبلاً در دردسر نبوده‌ام"، او می‌گوید. "من عقب‌نشینی نمی‌کنم."

یک افسر پلیس یک معترض طرفدار فلسطین را در طول یک تظاهرات در خارج از پارلمان، که توسط گروه‌های کمپینی از جمله Palestine Solidarity Campaign، Avaaz و Parents for Palestine سازماندهی شده است، دستگیر می‌کند و خواستار تحریم اسرائیل به دلیل گرسنگی مداوم در جمعیت جنگ‌زده غزه در لندن، بریتانیا در ۴ ژوئن ۲۰۲۵ [Isabel Infantes/Reuters]

مارجی، ۷۰ ساله، در کلچستر زندگی می‌کند و احساس مشابهی پس از شنیدن سخنان براورمن داشت.

"من تا آن زمان هرگز در تظاهراتی شرکت نکرده بودم"، تا اینکه در یک راهپیمایی روز آتش‌بس در سال ۲۰۲۳ تابلوی "آتش‌بس فوری" را حمل کرد.

"می‌دانستم که این یک ‘راهپیمایی نفرت’ نیست."

پدر مارجی در ارتش بریتانیا خدمت کرده بود و پدرشوهرش در نیروی هوایی سلطنتی بود و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان اسیر جنگی در ژاپن گرفته شد.

"نسل والدین ما با فاشیسم جنگیدند"، او می‌گوید. "اکنون بریتانیا قوانین بریتانیا را نقض می‌کند."

مارجی، که همچنین درخواست کرده است فقط با نام اول خود شناخته شود، شغلی موفق در خدمات مالی داشته است، در حالی که همسرش در سطح اجرایی نقش داشته است.

آنها اکنون بازنشسته و دارای نوه هستند.

در ژوئیه، آنها در وست‌مینستر بر اساس ماده ۱۲ قانون تروریسم دستگیر شدند و اکنون منتظر هستند تا ببینند آیا اتهامی وارد می‌شود یا خیر.

"ما باید تصمیم بگیریم … آیا داشتن نوه در اینجا امن است؟ زمانی که پلیس ممکن است به در بیاید؟"

فرزندانش از آنها حمایت می‌کنند.

"فکر می‌کنم به ما افتخار می‌کنند، حتی اگر ترس‌هایی هم وجود داشته باشد."

مردم در طول یک راهپیمایی در همبستگی با فلسطینیان در غزه در لندن، بریتانیا در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳ اعتراض می‌کنند [Kevin Coombs/Reuters]

در سراسر بخش‌ها، از هنر گرفته تا راه‌آهن، خدمات مالی و اداری، بریتانیایی‌ها پیامدهای حرفه‌ای و قانونی را به خاطر همبستگی با فلسطین به خطر انداخته‌اند.

صدها هزار نفر به خیابان‌ها آمده‌اند تا با کمپین نسل‌کشی اسرائیل در غزه و آنچه که آنها نقش بریتانیا در این درگیری می‌دانند، اعتراض کنند. آنها از دولت بریتانیا خواسته‌اند تا تمام فروش سلاح به اسرائیل را متوقف کند و روابط دیپلماتیک و تجاری را قطع کند زیرا نسل‌کشی در غزه ادامه دارد و خشونت در کرانه باختری اشغالی تشدید می‌شود.

این هفته، تنش‌ها دوباره افزایش یافته است زیرا پلیس متروپولیتن معترضان طرفدار فلسطین را در برابر تجمع در سالگرد سوم ۷ اکتبر هشدار داده است. این نیرو روز چهارشنبه اعلام کرد که پنج نفر در خارج از هیئت نمایندگان یهودیان بریتانیا در شمال لندن به دلیل "تحریک نفرت نژادی، از جمله فریاد زدن یا سرودن شعارهایی که خواستار انتفاضه هستند" دستگیر شده‌اند.

آخرین جنگ اسرائیل علیه نوار غزه – که از سال ۱۹۴۸ چندین جنگ را به راه انداخته است – پس از حمله حماس، گروه حاکم غزه به جنوب اسرائیل آغاز شد. حدود ۱۲۰۰ نفر در آن روز کشته شدند، در حالی که بیش از ۲۴۰ نفر از جمله سربازان اسرائیلی، شهروندان و برخی اتباع خارجی به اسارت گرفته شدند.

از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، بمباران بی‌امان اسرائیل بیش از ۷۴۰۰۰ نفر را کشته و غزه را ویران کرده است و زندگی را برای بازماندگان تقریباً غیرممکن کرده است. این منطقه کوچک اکنون خانه بزرگترین گروه کودکان قطع عضو در تاریخ مدرن است.

"روایتی که ما با آن بزرگ شده‌ایم اشتباه بود – اینکه افرادی که در آنجا زندگی می‌کردند و در صلح بودند به عنوان ‘تروریست’ معرفی شده‌اند، در حالی که خودشان از تروریسم رنج می‌برند"، مارجی می‌گوید.

یک معترض با پلیس در طول یک راهپیمایی دانشجویی که توسط ائتلاف دانشگاه لندن به حمایت از فلسطینیان در سالگرد سوم ۷ اکتبر ۲۰۲۳ در لندن، بریتانیا برگزار شده است، بحث می‌کند [Carlos Jasso/Reuters]

هم مارجی و هم کلر در مورد اعتقاد خود مبنی بر اینکه دولت بریتانیا "همدست" در نسل‌کشی است صحبت کردند.

"مشارکت دولت، همدستی و دروغ‌های آنها باعث می‌شود که مردم مصمم‌تر شوند"، کلر می‌گوید.

با افزایش خطرات قانونی و واکنش‌های منفی علیه معترضان طرفدار فلسطین، مارجی، که مادربزرگ پدری‌اش یهودی بود، تنها مصمم‌تر است: "ما می‌دانیم که گفتن ‘توقف نسل‌کشی’ به معنای یهودی‌ستیز بودن نیست. ما احمق نیستیم، می‌توانیم بین مردم یهودی و کسانی که از اشغال غیرقانونی حمایت می‌کنند، تفاوت قائل شویم."

کارگران برای فلسطین آزاد، که شامل طیف وسیعی از اتحادیه‌های کارگری است، در اواخر سال ۲۰۲۳ تشکیل شد و به زودی شروع به برگزاری تظاهرات کرد.

"بسیاری از مردم مخالف استفاده از نیروی کار خود برای تکیه دادن به یک دولت آپارتاید هستند، اما به آنها گفته شده است که به عنوان افراد کاری از دست آنها ساخته نیست"، یک سخنگو به الجزیره گفت.

بسیاری از کارگران از صحبت کردن علیه نقش محل کار خود در تولید سلاح، سرمایه‌گذاری‌های آنها در اسرائیل یا سایر راه‌های فعال‌سازی جنگ اسرائیل می‌ترسند.

"بسیاری از افراد با حقوق خود به عنوان کارگر آشنا نیستند و از پیامدهای صحبت کردن می‌ترسند – و این پیامدها می‌تواند بسیار واقعی باشد"، سخنگو گفت.

با این حال، برای برخی، نه تنها عزم، بلکه خوش‌بینی نیز وجود دارد.

"هیچ کاری نکردن ما را بیمار، عصبانی و ناتوان می‌کند"، می‌گوید مارجی. "امیدوارم مردم بیدار شوند و ببینند که چگونه آزادی‌های مدنی ما … در حال فرسایش برای محافظت از منافع اسرائیل است."