دانشمندان دانشگاه استنفورد در پژوهشی تازه کشف کردند که مغز انسان در دوران پیری، برخلاف آنچه پیشتر تصور میشد، بسیار کمتر از سایر نقاط بدن ایزوله و جدا مانده است. این یافتههای جدید، فرضیه دیرینهای را که معتقد بود سلولهای مغزی در طول عمر بهطور کامل از سیستم ایمنی بدن جدا هستند، به چالش میکشد.
بر اساس این گزارش، محققان استنفورد دریافتند که تعداد قابلتوجهی از سلولهای ایمنی موجود در خون، از همان دوران میانسالی شروع به ورود به بافت مغز میکنند. این سلولها پس از ورود به مغز، قابلیت تغییر ماهیت داده و به «میکروگلیا» تبدیل میشوند؛ میکروگلیاها در واقع سلولهای ایمنی تخصصی و بومی مغز هستند که وظیفه حفاظت و نگهداری از محیط عصبی را بر عهده دارند.
تغییر در درک علمی از عملکرد مغز
این کشف علمی، درک متخصصان از تعامل میان سیستم ایمنی بدن و سیستم عصبی مرکزی را دگرگون میکند. تا پیش از این، تصور میشد که مغز یک محیط «محصور» است که سد خونی-مغزی مانع از ورود سلولهای ایمنی محیطی به آن میشود. با این حال، شواهد جدید نشان میدهد که با افزایش سن، این مرزها نفوذپذیرتر شده و تبادل سلولی میان خون و مغز افزایش مییابد.
میکروگلیاها و نقش آنها در پیری
میکروگلیاها نقش حیاتی در سلامت مغز ایفا میکنند. آنها با شناسایی عوامل بیماریزا و پاکسازی بقایای سلولی، به حفظ عملکرد مغز کمک میکنند. ورود سلولهای ایمنی خون و تبدیل آنها به میکروگلیا در سنین میانسالی، میتواند نشاندهنده یک پاسخ بیولوژیک به فرآیند پیری باشد که تا کنون ناشناخته مانده بود.
این پژوهشگران امیدوارند که با درک دقیقتر چگونگی ورود این سلولها و نقش آنها در تغییرات مغزی مرتبط با سن، بتوانند راهکارهای جدیدی برای مقابله با بیماریهای تحلیلبرنده عصبی و بهبود سلامت مغز در دوران سالمندی ارائه دهند. این یافتهها مسیرهای تحقیقاتی نوینی را برای بررسی تعاملات پیچیده میان سیستم ایمنی و مغز در طول فرآیند پیری باز کرده است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: